آرامگاه شیخ عبدالصمد، یک موزه تاریخی دوستداشتنی در نطنز است که به فضای معنوی و یادمانیِ آرامشبخش معروف است. این مکان با معماری ساده و دلنشین، بازدیدکنندگان را به پیوستن به یادآوران تاریخِ منطقه دعوت میکند و فضایی مناسب برای گشت و گذار فرهنگی، مرور روایات محلی و یادبود وقایع گذشته است.
آرامگاه شیخ عبدالصمد در نطنز یه جاییه که همه میچرخن، چون ورودی و منارهاش مثل یه شاهکار معماریه؛ خطوط، تزیینات، گنبد فیروزهای و مناره بلندش همهچیز رو به هم میچسبونن. اما یه نکته مهمه: دسترسی به داخل فقط وقتی که مسجد باز باشه، و زیر گنبد هم فقط روزهای خاص قبل از ظهر باز میشه، پس بهتره قبل از رفتن یه برنامه
Amir Hossein Azad
یک سال قبل
۵
ایوان و ورودی در نهایت زیبایی، خطوط و تزیینات، گنبد و زیر گنبد و مناره و همه با هم.
ورود به بنا مشروط است بر اینکه در مسجد باز باشد. زیر گنبد را هم فقط بعضی روزها پیش از ظهر باز می کنند.
ولی زیباترین قسمت خود بنا همین ورودی و سر در خانقاه است.
آرامگاه شیخ عبدالصمد نطنزی، مقبره صوفی مشهور عصر ایلخانیان است که در سده ۱۳ میلادی در نطنز فوت کرد. این مقبره که یکی از جاهای دیدنی اصفهان است، توسط یکی از مریدهای این صوفی بزرگ بنا شد.
آرامگاه درست وسط روستایی در نطنز قرار گرفته که مناره بلند و زیبای آن از اطراف کاملا پیداست. مناره با سلیقه و با طرحهای سنتی کاشیکاری شده و در کنارش یک گنبد مخروطی هشت وجهی بهرنگ فیروزهای دیده میشود که در کنار هم قابی زیبا از آرامگاه شیخ عبدالصمد نطنزی در ذهن ما میسازد.
.
آرامگاه شیخ نورالدین عبدالصمد ؛
پيرامون کرکس کوه يکي از نواحي خوش آب و هواي اصفهان بنام نطنز قرار دارد که از شمال به #آران و #بيدگل و #کاشان و از جنوب به اصفهان و از شرق و شمال شرقي به اردستان و از مغرب به #قمصر و جوشقان و ميمه محدود مي باشد.
در وراي باغستانهای سرسبز مرکز شهر #منارهای سر به فلک کشيده و گنبدي هرمی شکل در کنار آن قرار دارد. اين مناره بخشی از مجموعه #مسجد_جامع و #آرامگاه عالم ربانی و #عارف سده هشتم هجری قمری شيخ نورالدين عبدالصمد اصفهانی نطنزی و سردر خانقاه او مي باشد و آثار بجای مانده در نوع خود بی همتاست. اين مجموعه که شامل شبستان هشت ضلعی گنبدار مسجد و آرامگاه شيخ عبدالصمد و سردر خانقاه و مناره مرتفعی است به استثنای شبستان کنبدار که از بناهای دوره ديلمی است. بقيه مربوط به دوره #ايلخانان مغول میباشد که در فاصله سالهای 407 تا 527 هجری قمری بنا گرديده است.