آبشار شکرآب‭

آبشار شکرآب، مقصدِ کلاسیک و محبوبِ دره‌ی آهار است؛ جایی که طبیعت و معنویت در میان کوه‌های البرز مرکزی به هم گره خورده‌اند. این مسیر که زمانی راهِ عبور شاهان قاجار برای رسیدن به کاخ شهرستانک بوده، امروز به یکی از زیباترین مسیرهای طبیعت‌گردی نزدیک تهران تبدیل شده است. بگذار از روایت‌ها و ویژگی‌های این مسیرِ بهشتی برایت بگویم: ۱. روایتِ «نامِ شکرآب»؛ شیرینیِ آبِ کوهستان نام این منطقه از دو واژه «شکر» و «آب» ترکیب شده است. علت نام‌گذاری: قدیمی‌های آهار روایت می‌کنند که آبِ چشمه‌های این دره به قدری زلال، سبک و گوارا بوده که طعمی شبیه به شربت داشته است. در زمان ناصرالدین‌شاه، آبِ این منطقه را برای دربار می‌بردند و معتقد بودند که این آب، «شفا بخش» و «شیرین‌تنه» است. ۲. امامزاده طاهر و زاهد؛ نگینِ دره پیش از رسیدن به آبشار، به مجموعه‌ی امامزاده طاهر و زاهد می‌رسی که متعلق به دوره ایلخانی است. داستانِ پناهگاه: این امامزاده در ارتفاع ۲۲۰۰ متری قرار دارد. روایت است که در گذشته، مسافرانی که قصد عبور از گردنه و رفتن به سمت شمال یا شهرستانک را داشتند، شب را در این مکان می‌ماندند تا از سرمایِ گزنده‌ی کوهستان در امان باشند. حیاط این امامزاده با درختان گردوی کهنسال، ایستگاهِ اصلی استراحتِ کوهنوردان است. ۳. شکوهِ آبشار؛ جایی که صخره‌ها لب باز می‌کنند با حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه پیاده‌روی از امامزاده به سمت بالا، صدای خروش آبشار شکرآب به گوش می‌رسد. ویژگی‌های بصری: این آبشار حدود ۱۰ متر ارتفاع دارد و از میان صخره‌های مرتفع به پایین می‌ریزد. در فصل بهار، حجم آب به قدری زیاد است که گردِ خنکی از آب تمام فضای اطراف را می‌پوشاند. محلی‌ها می‌گویند این آبشار «نگهبانِ دره» است و تا زمانی که خروشان باشد، باغ‌های آهار تشنه نخواهند ماند. ۴. جاده‌ی ناصری؛ ردپای تاریخ مسیر شکرآب در واقع بخشی از جاده‌ی تاریخی ناصری است. داستانِ سفر: ناصرالدین‌شاه قاجار با خدم و حشم و حرم‌سرا از این مسیر (آهار به شکرآب و سپس گردنه توچال) عبور می‌کرد تا به کاخ شهرستانک برسد. تصور کن که زمانی صدای زنگِ کاروان‌های سلطنتی در همین دره‌ای که امروز در آن قدم می‌زنی، می‌پیچیده است. راهنمای بازدید: مسیر پیاده‌روی: از روستای آهار تا آبشار حدود ۲ ساعت پیاده‌روی با شیب ملایم در پیش داری. مسیر از میان کوچه‌باغ‌های کاه‌گلی و در کنار رودخانه می‌گذرد. بهترین فصل: پاییز: بی‌شک پادشاه فصل‌های آهار است؛ زمانی که دره به دریایی از رنگ‌های زرد، نارنجی و قرمز تبدیل می‌شود. اردیبهشت: برای دیدن آبشار در پرآب‌ترین حالت و لمسِ خنکایِ بهاری.

به نام خالق طبیعت درود بر دوستان گردشگر آبشار شکر آب یا آبشار آهار یکی از زیبا ترین و پر آب ترین آبشار های اطراف تهرانه که راه دسترسی به آن از روستای آهار است اگر تصمیم گرفتید به این آبشار بروید در روستا خودروی خود را پارک کنید و پس از رسیدن به پل مسیر سمت راست بعد از رودخانه را انتخاب کنید و حرکت کنید پس از حدود ۲۰ دقیقه پیاده روی از روستا خارج خواهید شد و وارد کوچه باغهای زیبای آهار میشوید . مسیر شیب چندانی ندارد و سختی آن ۲ از ۱۰ است . همینطور که پیش میروید جهت رودخانه را در نظر بگیرید و به پیش بروید پس از حدود یکساعت پیاده روی از خروجی روستا به امامزاده شکر آب خواهید رسید مکانی برای شب مانی و استراحت که اتاق هم دارد ولی اکثرا در حیاط امامزاده چادر میزنند و استراحت میکنند از امامزاده تا آبشار ۱۰ دقیقه پیاده روی دارد واز کوچه باغهای زیبا عبور خواهید کرد در طول مسیر در یک نقطه چشمه آب آشامیدنی وجود دارد که آب بسیار گوارایی دارد حتما نوش جان کنید بزرگترین مشکل مسیر حضور موتور سواران است که بی ملاحظه با دود و سر وصدای موتور خود آرامش مسیر را بر هم میزنند البته در تیر ماه فصل برداشت محصول باغهای آهار است و این محصولات شامل گیلاس بسیار خوشمزه آلبالوی عالی و گردویی که هنوز نخورده تم تا توصیفش کنم منظورم موتور سواران باغدار ها نیست منظورم کسانی است که موتور سواری کوهستانی دارند که بهتر است این انسانهای شریف و با فرهنگ مسیر خودشان را به سمت مسیر موتور سواری قلعه دختر تغییر دهند و از آنجا عبور کنند و از موتور سواری خود لذت ببرند در مسیر یکی از طبیعت گردان را دیدم که زباله های طبیعت را جمع کرده بود و با خود به پایین میآورد از کارش لذت بردم که یک جوان میتواند تا اینقدر مسئولیت پذیر باشد کاش در کنار دروس علوم دینی این موارد را به کودکانمان یاد بدهیم و فرهنگ زندگی را به آنان بیاموزیم فرهنگ نریختن زباله در طبیعت فرهنگ قوانین راهنمایی و رانندگی فرهنگ احترام به حقوق همجواران در طبیعت

آبشار بسیار زیبای شکراب که از روستای آهار (انتهای جاده اوشان فشم) دسترسی داره مسیر پیاده روی از روستا تا آبشار جز مسیرهای به نسبت ساده حساب میشه. توی مسیر حدودا ده دقیقه قبل از آبشار یک امامزاده هست که میتونید اونجا استراحت هم بکنید و سرویس بهداشتی و قهوه خانه هم داره. از امامزاده تا آبشار حدودا ده دقیقه پیاده روی هست. اگر از عرض آبشار میخواهید رد شوید خیلی احتیاط کنید چون بسیار لیز است

آبشار زیبا و دلپذیری است حدود ده دقیقه با امامزاده شکراب فاصله داره. برای آبتنی مناسب نیست چون حوضچه ای تشکیل نمیده. مسیر بالای آبشار هم قابل دسترسی نیست و بسیار خطرناکه. عکسها مربوط به اول ماه شهریوره و میزان آب قابل توجهه. آخر هفته به ویژه جمعه خیلی شلوغه. مسیر از روستای آهار راحته ولی سربالایی های زیادی داره

برای رسیدن به آبشار شکراب، اولش با ماشین میتونید تا روستای آهار برید بعدش یه مسیر حدودا یک ساعت و نیم الی دوساعته پیاده روی باید کنید که خیلی سخت نیس و اگه اوایل بهار برید پرازشکوفه‌های گیلاسه و اگر دیرتربرید پر از گیلاس! بعد از پیمودن این مسیر، میرسید به یه امام‌زاده که اونجا میتونید وسایلتون رو بذاربد و استراحت کنید و از بغل امام‌زاده حدود ۱۵ دیقه مسیر ادامه بدید تا به این آبشار زیبا برسید و کیییف کنید

این آبشار که برای بسیاری از کسانی که به آهار و شکرآب میرن، به عنوان انتهای مسیر در نظر گرفته میشه، تنها گوشه ای از زیبایی این منطقه هست و زیباییهای مسیر از ابتدای آهار تا انتهای شکرآب شما رو جذب خودش میکنه. زمان پیمایش مسیر هم تقریبا یک ساعت و نیم تا دو ساعت هست. خوشبختانه مسیر روستای آهار و شکرآب تنگ و باریک هست و این موضوع باعث کاهش ساخت و ساز در این منطقه شده و کوچه باغهای اون هنوز هم پابرجا هستند که در هر فصل زیبایی خوش رو داره . طبیعت بهاری اون که جای بحث نداره و شکوفه های درختان بر بالای سر رهگذران خودنمایی می کنه. هوای تابستونی خنکی داره نسبت به شهر. در پاییز تابلوی نقاشی و رنگ هاست. در زمستان هم سفیدی یکدست ناشی از بارش برف فوق العاده هست . پس در هر فصل حتما به این منطقه سری بزنید. اگر دوست داشته باشید می تونید از گیلاس و آلبالو و محصولاتی که در باغهای بی نظیر اونجا بدست میاد خرید هم کنید. برای صبحونه هم توصیه می کنم از فضای سبز و زیبای امامزاده بهره ببرید. شیب مسیر از آهار تا قسمتهایی از شکر آب کم هست و به راحتی می تونید با خانواده به اونجا برید و تنها در انتهای مسیر شیب تند میشه. فقط رسیدن به آبشار در زمستان سخت هست و ممکنه با گم شدن مسیر در زیر برف دچار مشکل بشید. پس در زمستان از خیر 5 دقیقه آخر راه بگذرید. برای رفتن به بالای آبشار تقلا نکنید چون ممکنه که بتونید از مسیر سنگی و شیب دار اون بالا برید ولی چون موقع پایین اومدن جای پا رو نمی بینید، به سختی می تونید پایین بیاید و ممکنه دچار حادثه بشید. سعی کنید با ماشین وارد روستا نشید و قبل از روستا وسیلتون رو پارک کنید چون مسیر باریک هست و ماشین ها نمی تونند در خیلی از قسمتهای مسیر از کنار هم عبور کنند ضمن این که بهتره زیبایی مسیر رو با ماشین سواری از دست ندید.

البته موضوع به سلیقه افراد بستگی داره ولی نمیدونم دوستانی که به این آبشار نمره بالا دادن، آیا مسیر آبشار کلوگان یا رندان رو تاحالا دیدن؟ ماشین رو باید قبل از ورود به روستای آهار پارک کرد. بعدش حدود 30 تا 40 دقیقه طول میکشه تا از روستا خارج بشی که منظره خاصی نیست. الباقی مسیر، در خاک و خل و بدون منظره رودخونه باید سپری بشه. اونقدر مسیر بی مزه ای بود که ما از ادامه راه منصرف شدیم. اتلاف وقت بود

یک مسیر روستایی زیبا از کوچه باغ‌ها. رفتنی است. البته، بهار و پاییزش گشتنی‌تره، اما تابستونش هم خوبه و زمستونش رو هم .... باید دید.

بزرگترین نقطه ضعف و شاید تنها نقطه ضعف آبشار آهار یا شکراب تعداد زیاد موتور محلی و ماجراجوست که کلا خاک مسیر رو دچار فرسایش کردن و حتما باید از دستمال گردن به عنوان ماسک استفاده کنید یا خود ماسک رو استفاده کنید. برای ورود ماشین به روستا حسابی سختگیری می‌کنن اما موتور مثل مور و ملخ ریخته و هر پنج دقیقه حداقل یکی از کنارتون رد میشه و خاک فرسوده رو به هوا بلند می‌کنه! ماجراجوها که تکلیفشون مشخصه! باغدارای محترم احیانا کمردرد نمی‌گیرن هر روز روی این سنگلاخ موتورسواری می‌کنن؟! سختی مسیر برای کسی که فقط در سطح شهر و نه در شیب قدم زده ۸ از ۱۰ هست. شیب‌های تند و نفسگیری داره. تعداد زیادی باغچه و کافه برای پذیرایی هست که میشه ازشون خرید کرد. از خروجی روستا شبکه تلفن همراه به کل قطع میشه. هم ایرانسل هم همراه اول. بهتره پول نقد برای خرید همراهتون باشه. در پایان با سرعت متوسط رو به پایین با بیش از دو ساعت پیاده‌روی به یه آبشار فوق‌العاده زیبا و پرآب (در تاریخ ۱۰ خرداد ۰۴) می‌رسید که خستگی مسیر رو می‌شوره می‌بره. پای آبشار هم یه کافه هست. مسیر و محیط به طور مرتب توسط شورای ده پاکسازی می‌شه و خیلی تمیزه از این نظر ولی باز پیدا می‌شن افرادی که زباله‌هاشونو با خودشون به شهر حمل نمی‌کنن که بی‌انصافیه! فوق‌العاده‌ترین مورد درباره مسیر این آبشار، تنوع گیاهیشه. به جز درختان میوه، انواع گل و بوته دیده میشه و فضا معطره. رفتنش رو با آمادگی جسمی و لباس مناسب، حتما توصیه می‌کنم.

پاییزش خیلی قشنگ بود و هوا عالی بود . تنها بدی که داشت این بود که تعداد بسیار زیادی موتورسیکلت رفت و آمد داشت و آرامش آدم رو از بین میبرد. ولی در کل حتما پیشنهاد میدیم.

باید کلی پیاده رفت ولی این آب خنکیش انگاری اون تو فریزر هست

از بهترین آبشارهای تهران بود. آب و هوا در گرمترین دوره سال، واقعا خوب و خنک بود. تقریبا همه چی هم تو خود روستا پیدا میکنید و نیازی نیست از قبل با خودتون بیارید. مگر اینکه چوب بخواید همراهتون بیارید. تو راه هم چند تا کافه و بساط خیلی باحال و تر تمیز هست که میتونید بین راه استراحت کنید تو این ایستگاه ها. حوله و لباس زاپاس هم ببرید که اگه هوس کردید، بتونید آب تنی کنید. نکته خاصش، آدم حسابی بودن ساکنین روستای آهار بود. با اینکه اغلب خانم ها چادری بودن و دخترهای گروه ما هم بدون روسری بودن، ولی بسیار خندان و دوستانه و گرم برخورد میکردن. خود روستا هم بسیار تر تمیز و مراقبت شده بود. واقعا درود به اهالی عزیز آهار‌‌. از باغ های گیلاس و آلبالو هم که هر چی بگم کم گفتم. خدا بده برکت. ما خرید هم کردیم از مغازه هایی که گیلاس میفروختن و اصل جنس، با نصف قیمت تهران.

مسیر مناسب کودکان و سالمندان نیست. از تمیزترین روستاهای اطراف تهران به چشم دیدم. زباله اصلا نبود و خیلی خیلی خنک در خرداد 1402 حتما کفش مناسب کوهنوردی داشته باشید و ی بطری تا از آب معدنی این روستا برای خودتون بردارید.

ابشار شکرآب واقع در روستای اهار و شکرآب هستش . این ابشار بسیار بزرگ و زیبا حدود 30 الی 1 ساعت برای افراد پیمایش داره اما پیمایش این ابشار با شیب های ملایم است و همه افراد میتوانن از این مکان زیبا دیدن کنن و جای نگرانی نیست 2 تا نکته رو بهتون بگم : یکی اینکه سعی کنید اخر هفته نرید و وسط هفته برید چون جمعه ها بشدت شلوغه نکته دوم اینکه خواهش میکنم اشغال نریزید این طبیعت یه گنجه و امیدوارم بتونیم سالم به نسل بعد هم بدیم و امیدوارم این گنجینه از بین نره و نسلای بعد به ما فوش ندن (:

از آخرای اردیبهشت تا اواسط خرداد شاهد خلق مناظر زیبا و تلاقی زمستان و بهار در بالای ابشار شکراب به سمت جبهه شمالی توچال خواهیم بود. در کنار چشمه ای که از دل زمین میجوشد و جاریست. طبیعت را دوست بداریم و محافظش باشیم. بهار زیبا تابستان زیبا پاییز زیبا زمستان زیبا

شما با ماشین میتوانید تا آهار بروید .فقط یک نکته وجود داره که اگر ورودی آهار بسته بود باید ماشین رو همانجا پارک کنید و باقی مسیر رو پیاده بروید . اگر هم با ماشین توانستید وارد آهار شوید که از میدان آهار به بعد باید پیاده روی رو آغاز کنید . فاصله ورودی تا میدان ده دقیقه پیاده روی هستش . از میدان تا آبشار بین یک ساعت و نیم تا دو و نیم ساعت پیاده روی نسبتا سبک دارید . این زمان برای افراد مختلف با سرعت راه رفتن متفاوت می‌باشد در خود آهار سوپر مارکت نانوایی وجود دارد . قبل از آبشار و با فاصله زمانی پنج دقیقه امامزاده وجود دارد که میتوانید در محوطه آن استراحت کنید و از خدمات آنجا استفاده کنید . در مسیر مراقب موتورهای محلی باشید که زیاد در مسیر آهار تا باغ های اول آبشار در رفت و آمد می‌باشند

خوب خوب آبشار شکراب زیبا متاسفانه قبل از ورودی روستای آهار مامور گذاشتن و اجازه وارد شدن ماشین های تور هارو نمیده!! باید ماشین هاتون اول جاده قبل ورودی پارک کنید و حدود نیم ساعت پیاده برید تا به روستا برسید بعد اون کوچه پس کوچه های خوشگل روستارو عبور میکنید تا به اول جاده آبشار یا همون امام زاده برسید بعد اون حدود 45 دقیقه تا 2 ساعت پیمایش 2 از 6 دارین تا به امام زاده و 5 دقیقه بعد به آبشار برسید داخل مسیر هم چند تا چشمه وجود داره حتماً حتماً اگه تو فصل سرما میرید یخ شکن و باتوم همراهتون باشه ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

از مسیر اصلی به سمت امامزاده و آبشار دو تا مسیر هست که از هم حدود ۵۰ متر فاصله دارن، اولی از ارتفاع پایین میره و مسیرش هموارتره و اکثرا ازونجا میرن، دومی ولی سربالایی زیادی داره و سخت تره و یخورده طولانی تر. مسیر دومی البته خلوت تره

سختی راه از ۱۰ میشه گفت ۵ هست کفش کوهنوردی، لباس راحت، کوله پشتی، لیدر برای مسیر ،یک دست لباس اضافه ، عینک آفتابی ، کرم ضد آفتاب ، مواد غذایی برای یک وعده حداقل کنسروی باشه که جا نگیره،

آبشار بسیار زیباییه حدود ۴ کیلومتری پیمایش داره اولش خیلی سبکه وسطاش یه مقدار شیب مختصری داره تا امامزاده بعدش تقریبا مسطحه تا آبشار آخر هفته های به شدت شلوغه پیشنهاد میکنم وسط هفته برید