کتابخانه آفتاب فرهنگسرای انقلاب اسلامی

کتابخانه عمومی آفتاب واقع در منطقه 11 یکی از پرمخاطب ترین کتابخانه های سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران است که در سال 1380 در فرهنگ سرای انقلاب اسلامی افتتاح شد. این کتابخانه با توجه به درخواست مکرر مخاطبین مبنی بر استفاده همزمان و همه روزه از فضای کتابخانه در سال 1393 اقدام به راه اندازی دو سالن مطالعه مجزا ویژه خانم ها و آقایان نمود که با استقبال بسیار بالایی از مراجعین رو برو شد. در حال حاضر کتابخانه با مساحت 860 متر مربع دارای چندین بخش شامل مخزن، امانات، مرجع، نشریات، کتب کمک آموزشی و سالن مطالعه  می باشد که با 35818  جلد کتاب و 3605 عضو فعال آماده ارائه خدمات به شهروندان است.

از زمان نوجوانی خیلی اینجا میومدم و درس میخوندم و کتابای ادبی میگرفتم. به تدریج یکسری کتاب ها رو کاملا حذف کردن و زمانی هم که تعدادی کتاب خواستم اهدا کنم قبول نکردن. خیلی زیرپوستی سانسور و حذف یکسری کتاب ها توی این کتابخونه اتفاق افتاد.

طرز برخورد پرسنل کتابخانه در شان یک محیط فرهنگی نبود ناسلامتی با یک قشر فرهیخته طرف هستید بهتره برای گزینش افراد و کارمندان خوب موارد مهمتری همچون خوشرویی و ادب رو مد نظر قرار بدین، درضمن عناوین کتابها بسیار کم و ناقص و ناکافی هستن.

امکانات زیادی داره ولی چون هیچ ناظری داخل سالن مطالعه نیست وقتی شلوغ میشه خیلی سر و صداست با هم گروهی حرف میزنن یکی با تلفن صحبت می‌کنه یکی هی میزنه روی میز هیچکس هم نیست این وضعیت رو جمعش کنه و اصلا قابل تحمل نیست از طرفی توی زمستون وسایل گرمایشی خراب میشه توی تابستون کولر میسوزه خب با این وضعیت چطور میخوایید مردم رو به کتابخونه رفتن تشویق کنید؟

کتابخانه آفتاب فرهنگسرای انقلاب تهران یکی از بهترین کتاب خانه های شهرداری تهران می باشد که دارای سالن مطالعه ای بسیار بزرگ است. از این جهت تعداد بسیار زیادی از آدم ها برای درس خواندن یا مطالعه را به سوی خود میکشد. دفتر ثبت ورود و خروج دارد. به نسبت خزینه کتاب بزرگی دارد که کلی کتاب در زمینه های مختلف دارد. محیط حیاط دلنواز و زیبا است. رو به روی کتاب خانه رستوران است. پنجره های بسیار بزرگی دارد در نتیجه نورگیرش خوب است. نمایشگاه ها و گالری هایی در طبقه پایین و کنار کتاب خانه برگزار می‌شود . خوب است.

پرسنل خوب و خوش برخورد از نگهبانی گرفته تا مسئولای سالن ساعت کاری عالی سالن مطالعه محیط،عالی خلاصه تو تهران کمتر جایی اینجوری پیدا میشه بخصوص که همه روزه برای خانم و آقا سالنش بازه از تمام عزیزانی که زحمت کشیدن برای این مجموعه چه سابق و چه الان صمیمانه تشکر میکنم ایشالا شیرینی قبولیمونو بهشون بدیم

برای مطالعه جای خوبیه! محیط خوبی داره چون تو دل یه فرهنگسرا قرار گرفته البته همینش باعث میشه بعضی روزا خیلی شلوغ بشه! درسته ساختمون قدیمی هست و اینترننت و ایناش هم درست حسبی نیست ولی برای درس خوندن خیلی خوبه (البته اگه این پشت کنکوری های بازیگوش که میان سر و صدا نکنن زیاد :-d )

کتابخانه آفتاب با بیش از چهل هزار جلد کتاب، دو سالن قرائت کاملا مجزا برای خانم‌ها و آقایان به مساحت بیش از ۴۰۰ متر مربع و دسترسی مناسب به امکانات تفریحی و فرهنگی داخل مجموعه فرهنگسرا ساعت کار قرائت‌خانه آقایان از ۸ صبح تا ۱۲ شب هر ۷ روز هفته

کتابخانه عمومی آفتاب در مساحت 650 متر مربع تاسیس شده است. این کتابخانه دارای 7 هزار و 100 جلد کتاب است که حدود هزار و 800 جلد آن درسی و ویژه مقاطع دبیرستان، راهنمایی و ابتدایی، قریب به 2 هزار جلد در زمینه انقلاب و دفاع مقدس، 2 هزار و 500 جلد نیز در زمینه مذهبی، 800 جلد در زمینه ادبیات و مابقی در زمینه عمومی است. در رابطه با تاریخچه کتابخانه می توان گفت : از خرابه‌های شهرهای باستانی سومریان چنین برمی‌آید که سومریان در حدود ۲۷۰۰ سال قبل از میلاد مسیح کتابخانه‌های شخصی، مذهبی و دولتی بر پا کرده‌بودند، مشهور است که کتابخانه «تلو» مجموعه‌ای متجاوز از ۳۰۰۰۰ لوحهٔ گلین داشته‌است، تمدن سومریان از ۳۵۰۰ سال پیش از میلاد پا گرفت و در عهد طلایی «اور» شکوفا شد. مورخان سومری ثبت تاریخ جاری و بازسازی داستان گذشته‌شان را آغاز کردند؛ کهن‌ترین نظام نگارش شناخته‌شده «خط میخی» است و اعتبار سومری‌ها به سبب ابداع این خط و خدمت بزرگ آن‌ها به بشریت است. برای نوشتن از قلم فلزی و تیزی (به‌شکل میخ) استفاده می‌کردند و بر موادی چون گِل نرم، عاج یا چوب می‌نوشتند. برای این منظور کاتبانی تربیت‌شده وجود داشتند و پس از نوشتن، گِل نرم را می‌پختند تا سخت شود. قطعات گِلِ پخته به‌صورت لوحه، نخستین کتاب‌هایی است که تاکنون کشف کرده‌اند. چون لوحه‌ها ابزار ثبت اطلاعات تجاری، آثار مذهبی شامل دعاها، مناسک، علائم جادویی، افسانه‌های مقدس و حکایات و روایات قومی و ملی بودند. می‌بینیم که برای این لوحه ادبیات، اندیشه‌های اجتماعی، سیاسی و فلسفی خود را حفظ کرده‌اند و در میان مواد حفاری شده از خرابه‌های شهرهای باستانی سومری لوحه‌هایی وجود دارد که قطعات ادبی هزاران سال کهنتر از ایلیاد در آن‌ها نقش بسته‌است. سومریان کهنترین ادبیات شناخته شده انسان را تدوین کردند[۱] از تمامی متونی که بر گِل یا مواد مناسب نگاشته‌است و تاکنون به‌دست آمده درمی‌یابیم که ۹۵٪ این متون به امر بازرگانی، اداری و حقوقی ارتباط دارند. فرهنگ سومری برای مدتی بیش از ۱۵۰۰ سال یعنی از نیمهٔ هزارهٔ چهارم تا آغاز هزارهٔ دوم ق. م بر سرزمین «رافدین» سیطره داشت. در ازای این تاریخ، نویسندگان سومری توانستند شمار بسیاری از متون را در مو ضوعات مختلف و در نسخه‌های متعدد به نگارش درآورند. برخی از افسانه‌های رایج، مانند داستان «دلاور ناکام گیلگَمِش»، در نسخه‌های فراوان و روایت‌های گوناگون به‌جا مانده‌است. سومریان این گِل‌نوشته‌ها را در معابد یا کاخ‌های سلطنتی یا مدارس حفظ می‌کردند درحقیقت، سومریان نخستین کسانی بودند که این دستاوردها را به این هدفِ روشن، یعنی حفظ آن برای نسل‌های آینده، ثبت کردند. به عبارت دیگر سومریان کسانی بودند که به کتاب نقشی اختصاص دادند که تا به امروز با آن در ارتباط است. بدین معنا که دستاوردهای فرهنگی و فناوری انسان را پاس دارد و پاسخگوی اهداف قانونی و آموزشی و دیگر نیازهای روزانه او باشد پس از سومریان، به تمدن بابلیان می‌رسیم. بابلیان نوشتن خط میخی و همهٔ دانش‌های ریاضی و ستاره‌شناسی و غیره را از سومریان آموختند. کتابخانه‌هایی در معابد و قصرها وجود داشتند و یکی از مهم‌ترین و بهترین نمونه‌های آن‌ها کتابخانهٔ «بورسیپا» بود که یکی از شاخص‌ترین کتابخانه‌های عصر باستان بود. از مهم‌ترین آثار باقی‌مانده از تمدن بابلیان می‌توان قانون حمورابی را نام برد. بنای کتابخانه در جهان به دوران کهن و قرن‌ها پیش از میلاد مسیح می‌رسد. نخستین سنگ بنای کتابخانه را سران و زمامداران کشورها، نه به قصد و نیتِ صرفاً ایجاد کتابخانه، بلکه به‌خاطر حفظ و نگهداری اسناد و گزارش‌های مخصوص و محرمانه پایه‌گذاری کردند. درحقیقت، خودِ این عمل بیانگر آن است که در زمان قدیم چندان اختلاف و تفاوت مخصوص و محسوس بین اتاقی که اسناد و گزارش‌ها را در آن نگهداری می‌کرده‌اند وجود نداشته‌است. کتابخانه‌های آشوریان پادشاهی آشوریان هم‌زمان با فرمانروایی بابلیان بود. مشهور است که کتابداری به‌منزلهٔ یک پیشه به آن دوران بازمی‌گردد. آشور بانیپال، که از سال ۶۲۶ تا ۶۶۸ ق. م می‌زیست، نخستین مفسّر کار کتابداری در نظر گرفته می‌شود. وی در شهر نینوا کتابخانه‌ای بزرگ تأسیس کرد و کاتبانی را به کتابخانهٔ بورسیپا گسیل داشت تا لوحه‌های گلی را استنساخ و نوشته‌های موجود در آنجا به کتابخانه نینوا منتقل کنند.

مسئولان به شدت بی ادب و طلبکار یه خانوم چادری هست بسیار بد دهن همش به حجاب گیر میده میز ها فرسوده و سالن هم سر و صداس

جای مزخرفیه. یه بار داشتم درس میخوندم یه یارو که انگار مدیریت اونجا بود اومد بهم گفت داری بازی میکنی برو بیرون وقت کتابخونه رو نگیر 😐😑👎

متاسفانه کارکنان بسیار بی ادب و بی شخصیتی دارند که اصلا پاسخگو نیستند

نزدیک به BRT بودنش ، خوبه

کتابخانه خوبه،هرجا باشه،صدحیف که هرروز تعداد کتابخوان کمترمیشه

خیلی فضای خوبی داره و همه چیش اوکیه😉❤

در دوران کرونا باز هست؟

بانظم و باوقت خوب عالیه

با نظم و سالنی آرام

دورانی داشتیم تو این کتابخانه

زیرا کتاب های خوبی دارد