آلاچیق درختی خمام

از لحاظ زیبایی خوب است ولی از نظر نظافت ، رسیدگی کارکنان ، مسئولیت پذیری ، قیمت و کیفیت غذا صفر است ، پیشنهاد میکنم فقط چایی بخورید وبا غیر آنهم سعی کنید سفرشان را چندبار چک کنید که کارشون مجبور نشود خدای ناکرده دوبار بخواهد از پله ها بالا بیاید چرا که فقط یکبار میآید و اگر مشکلی باشد دیگر او را نخواهید دید مگر خودتان بروید و پیگیر مشکل باشید در طبقه هم کف. یک پسر نوجوان را گذاشته بودند که هم گارسون بود و هم خدمه و هم حسابدار که بسیار بی تفاوت بود انگار بزور او را بسته بودند آنجا که مشتری اصلا برایشان مهم نبود.

مشاهده در گوگل مپس

دوتا چیز در مورد این مکان هست که ۱۸۰ درجه متعاوته یک ناهار و شام دو محیط و الاچیق و قلیان و این حرفا غذا به معنای کامل فاجعه هست کیفیت افتضاح گوشت حجم کم و کیفیت ضعیف برنج و قیمت بسیار بالا در این سطح کیفیت اما فضا قشنگ آلاچیق درختی های ارتفاع بلند . تاب زوی مرداب گل لاله فضای تفریحی استراحتی قشنگیه

مشاهده در گوگل مپس

جای جالبی است. حس آرامش خاصی دارد و میتوانید هم از آلاچیق ها استفاده کنید و هم میز و نیمکت هایی که درون محوطه است. یک تاب داره که واقعا حس خیلی خوبی دارد مخصوصا اگر کسی منتظر نباشد که شما پیاده شوید و با آرامش میتوانید در افکارتان غرق شوید و تاب بخورید. ما عصر رفتیم و چایی با شیرینی های محلی گرفتیم که خیلی خوشمزه بود . در کل جایی بود که مورد پسندم بودم ... کمی جاده رسیدن به محل خاکی بود که ارزشش را داشت.

مشاهده در گوگل مپس

یکی از روستاییان خوش ذوق روستا با نام مرتضی ملائی سالها قبل تقریبا در دو دهه گذشته اقدام به کاشت درختانی مقاوم نموده و با پرورش آنها به رشد و تنومندی آنها کمک نمود. ابتدا در سالهای اول خود به طور شخصی از این درختان استفاده داشت طرح و ایده این روستانشین خوش ذوق به این صورت بود که روی تنه این درختان تنومند شروع به ساخت خانه های کوچکی که به آلاچیق شهرت دارد، نمود. متریال اولیه این آلاچیق ها از چوب درختان مقاوم جنگلی بود. این سازه درختی را ابتدائاً در سه طبقه با متراژهای متفاوت 8 متری، 10 متری و 12 متری بنا نهاد. زمانی که تعدادی از روستاییان و بوم گردان به این روستا سفر نمودند از دیدن این آلاچیق های درختی لذت بردند و در این دوره بود که از سال 1390 به بعد وقتی آقای ملائی با استقبال و تحسین بوم گردان و همشهریان خود مواجه شد تصمیم گرفت این ایده خود را از حالت شخصی در آورد و استفاده از آن را عمومیت بخشد. از اینجا بود که طی ادامه فعالیت این روستانشین مهربان تصمیم گرفت آلاچیق هایی با  طرح و مهندسی های مقاوم تر و استاندارد های مورد تایید بیشتر بسازد و آن را به عموم عرضه نماید. این ایده خلاقانه برای این روستا نشین مهربان تبدیل به یک کسب و کار پر سود و پر رونق شد و اقبال و تحسین سایر میهمانان شهر خمام را با خود همراه نمود. پس از مدتی این آلاچیق های سه طبقه تبدیل به سازه های چوبی بزرگتر و با طبقات بیشتر مثلا 4 الی 6 طبقه شد. جالب این است که در هیچ یک از این سازه های طرح و مدل آلاچیق تغییر نکر و سعی شد نهایت آن حس و حال روستایی و سبک و سیاق خاص بومی حفظ شود.

مشاهده در گوگل مپس