Mehdi Abdollahi
۹ سال قبل
ائله همیشه بئردان گیرردیم بازار ایچینه. رحمتدیک خالام اری تؤکانی واری دی راسته بازار دا. مشه نوروز سلیمی. آلله اؤلن نرؤزه رحمت ائله سون. بیان دا سیمیشگه ساتان اویان دا آلچا ساتان بیر آز قاباغا گدیسن قوری بالئغ هر نمنه تاماشا لی دی بو بازار دا. دؤمه شیره، ایاغ داشی، حامام کیسه سی تؤکان دار رارا باخئیسان کت شالوار و شاپو بؤرک قویوب لار، تسبیح ده اللرین ده ائیلشیب لر صندل اؤسته تؤکان قاباغئندا. توکانئن بیانی سؤپؤرگه، اویانی بی کیسه اسکاچ! بی کیسه چای :) --- از کودکی همیشه از این جا وارد بازار می شدم و به مغازه خدابیامرز شوهر خاله ام (مشهدی نوروز سلیمی) می رفتم. آن مغازه را مبدا قرار می دادم و به جاهای دیگر بازار می رفتم و هر مرحله دور زدن و تغییر مسیر را به یادم نگه می داشتم تا گم نشوم. نه جی پی اس بود نه موبایل. به ذهنم رسیده تمرین خوبی می شود اگر بچه های کم سن را در این جا رها کنید و بخواهید که بروند بچرخند و دوباره به نقطه اول برگردند.