خانه امینیها، یک مکان تاریخی زیبا در قلب قزوین، جایگاه ویژهای در دل محلیها و گردشگران دارد. این خانه که در منطقه ۱ و نزدیک مولوی قرار گرفته، نمونهای از معماری سنتی قزوین است و برای کسانی که علاقهمند به تاریخ و فرهنگ ایران هستند، جایی عالی برای بازدید است. اگر به قزوین سفر میکنید، حتماً اینجا رو ببینید؛ یه تجربهی خاطرهانگیز و دلنشین میتونه به روزهای شما رنگ باره.
اطلاعات تماس و آدرس
استان قزوین، قزوین، منطقه ۱، مولوی، حسینیه امینی ها، ایران
حسینیه امینیها با معماری زیبا و دوره قاجار، از نقاط دیدنی محبوب قزوین است که به دلیل وقف بودن بخشهایی از بنا و وجود نگهبان/ساکنین محلی، بازدید برخی روزها محدود میشود. نظرات بر زیبایی ساختمان، ارسیهای بزرگ و فضای تاریخی تأکید میکنند، اما درباره خدمات، النظافت و بازدید محدود گاه از طرفِ نگهبانان گلایههایی مطرح شده است. ورودیها معمولاً کمهزینه یا با مبلغی ناچیز اعلام میشود و گاهی قیمتها و نحوهٔ دسترسی مشخص نیست. در مجموع، بازدید از این بنای تاریخی با توجه به مرمتها و محدودیتهای زمانی، ارزشمند است اما نیاز به توجه به ساعات بازدید و خدمات دارد.
J Sarvari
یک ماه قبل
۴
بنای حسینیهی امینیها در سال ۱۲۷۵ هجری قمری به سفارش حاج عبدالله امینی ساخته شد، بنایی زیبا که سالها محل زندگی خاندان امینی بود. حاج عبدالله مردی با یک رگ اسپانیایی و از تجار سرشناس تبریز بود، او همزمان با اواخر پادشاهی صفوی و آغاز دورهی قاجار تصمیم گرفت از تبریز به قزوین آمده و کار خود را در این شهر ادامه دهد. در آن زمان قزوین شهری با فرصتهای اقتصادی بسیار و حاج عبدالله فردی با شم اقتصادی بالا بود، این شد که او در مدت زمان کوتاهی پیشرفت کرد و به یکی از ثروتمندترین مردان قزوین تبدیل شد. در این زمان بود که او زمینی بسیار بزرگ را خریداری وشروع به ساخت خانهای اعیانی در آن کرد، این خانه با مبلغ 48 هزار تومان به وسیلهی ماهرترین معماران زمان بنا شد و تا سالها محل زندگی حاج عبدالله و فرزندانش بود. بعد از فوت حاج عبدالله خانه به پسرانش و پس از آنها به یکی از نوههایش به نام حاج محمدرضا رسید، او نیز تاجری مومن بود که وارثی نداشت. روایت است در زمان حیات حاج محمدرضا روزی قرار شد ناصرالدین شاه از عمارت امینیها بازدید کند، حاج محمدرضا میدانست که شاه با دیدن خانه از آن خوشش آمده و عمارت را طلب میکند. این بود که در دل نذر کرد که خانه را وقف حسینیهی امام سوم کند و به شاه نیز همین را گفت. به این ترتیب این عمارت مجلل به حسینیه تبدیل و عایدی یک روستای کامل و دو دانگ از روستایی دیگر، برای نذری و اطعام عزاداران حسینی و فقرا در این خانه در نظر گرفته شد. هنوز هم که هنوز است نوادگان حاج محمدرضا به این نذر وفادار مانده و هر سال در ماههای محرم، صفر و رمضان عزاداری و اطعام را در این عمارت برگزار میکنند
از زیباترین خانههای تاریخی ایران.
بازدیدش رو از دست ندید.
اگر از برخورد غیر دوستانهی متصدی صرف نظر کنید بقیهی بنا برادون فراووش نشدنیه.
در آذرماه ۱۴۰۴ ورودی هر نفر ۵۰ هزار تومان بود.
ساختمان حدود ۱۵۰ سال قدمت دارد که محل زندگی تاجر متمول قزوینی، جناب محمدرضا امینی (تاجر فرش) در زمان قاجار بوده.
ایشان در خانهشان روضه برگزار میکرده که برای همین بعد از فوت هم وقف شده برای حسینیه و الان هم در اختیار نسل برادر زادهی ایشان است. ایشان فرزندی نداشتند.
ساختمان اصلی میان دو حیاط شمالی و جنوبی قرار گرفته که در حال حاضر تنها یکی از حیاطها قابل بازدید است. در بخشی از اتاقها متولی مجموعه زندگی میکند و در حیاط پشتی هم به نظر خانوادههای در حال زندگیاند.
ساختمان ارسیهای زیبایی دارد که اتاقها و سالنهای ساختمان را از هم جدا میکند و در زمان مراسم روضه این ارسی ها باز میشده و فضای یکدستی در اختیار عزاداران مراسم قرار میداده.
دورتادور تالارها و در طبقه بالا فضای شاهنشین برای تماشای مراسم وجود داشته که این فضای تا جلوی حیاط هم کشیده شده. گویا بانوان از آن بالا مراسم را تماشا میکردهاند.
فرشهای مجموعه با آرم شرکت فرش آستانقدس رضوی جالب توجه بود.
یکی از فضاهای جالب دیگر این مجموعه، سرداب و حوض خانه بود که بسیار تودرتو و جادار بود.
خیلی به خانهی انگورستان ملک در اصفهان شباهت داشت.
حتما بازدید کنید.
یه خونه تاریخی بسیار زیبا و پر از رنگ و نقش و نگاره، من یکشنبه صبح رفتم درب خونه بسته بود و بعد از زنگ زدن یه خانم مهربون که از ساکنین خونه بودن درو برام باز کردن، ورودی خونه ۵۰ تومان بود، راهنمایی که بخواد توضیحی درمورد بنا بده یا جاهایی که اجازه ورود بهشون دارید رو بهتون بگه نداره و کمی سردرگمی ایجاد میکنه.
درکل عمارت خیلی زیباییه و ارزش دیدن داره.