Arash Foroutan country یک منطقه حفاظتشده طبیعی است که برای حفظ اکوسیستم و تجربههای گردشگری طبیعی ایجاد شده است. هدف اصلی این فضا حفاظت از گونههای بومی و ارائه فرصتهای تماشای حیات وحش است. دسترسی به این محدوده اغلب از طریق راههای محلی در بندرترکمن امکانپذیر است و ممکن است با محدودیتهای بازدید روبهرو باشد. تجربه مشتری در این فضا بیشتر با آرامش، پیادهروی در طبیعت و مشاهده مناظر همراه است. نکتهٔ متمایز: نام انگلیسی-محلی این ناحیه میتواند نشانگر اهمیت بینالمللی حفاظت از محیط زیست باشد.
آشوراده، جزیرهی تنها ایرانی در دریای خزر، با قایقهای موتوری ۱۰ تا ۱۵ دقیقه از بندر ترکمن میرسه و حدود ۵۰۰ هزار تومان یا ۱۱۰ هزار تومان (بسته به فصل) میخوره؛ در اینجا میتونید در کوچههای خالی از سکنه قدم بزنید، درختان انار و تمشک رو ببینید، اسبهای وحشی و گرازها رو لمس کنید، و با پرندههای مهاجر مثل فلامینگو، لور و کبک، یا حتی گراز و اسبهای شور، لحظههاتون رو پر کنید. رستورانهای تمیز با غذاهای محلی مثل چک-درمه و ماهیهای تازه، بازارچههای کوچک و اسکلههای زیبا، همهچیز رو بهصورت طبیعی و بکر ارائه میده، ولی گاهی اوقات دسترسی با خودرو مشکل میشه و در زمستان جادههای باتلاقی میشن. همچنین، برخی بازدیدکنندهها به زبالههای روی ساحل و عدم تدبیر مسئولان منطقه اشاره کردهاند؛ ولی در کل، اگر به دنبال طبیعت، پرندهنگری، غذاهای دریایی و تجربهی تاریخی باشید، آشوراده جای مناسبیه.
Parisa B.H.M.N
یک سال قبل
۴
آشوراده تنها جزیره ایرانی دریای خزر است.
برای رفتن به جزیره آشوراده از اسکله بندر ترکمن قایق برای کرایه به مبلغ ۵۰۰هزارتومان هست که تقریبا ۱۰دقیقه راه هست و قایق ها نگه میدارند تا در جزیره گشتی بزنید و برگردید.
جزیره خالی از سکنه هست و کافه رستوران دارد.
بنا به نظرات خونده بودیم که زیبایی قبل رو نداره و البته ما قبلا ندیدیم. تا جریره با قایق نهایتا ۷ دقیقه راهه.
به نظرم با توجه به اینکه تنها جزیره ای هست که چنین بافت سبزی داره و خالی از سکنه شده دیدنی هست. ما فقط رسیدیم قلعه روسی ها رو ببینیم.
اینجا قبلا استعمار روسیه شده و امیرکبیر در بازگشتش به ایران موثر بوده.
راه رفتن تو کوچههای خالی از سکنه و بافت متفاوتش توصیه میشه.
جزیره آشوراده، تنها جزیره ایرانی دریای خزر است که قایقهای موتوری با طی زمانی حدود ۱۵ دقیقه از بندر ترکمن به اسکله زیبای جزیره میرسند. به عقیده برخی از مورخان، این همان جزیره آبسکون است که سلطان محمد خوارزمشاه از دست مغولان به اینجا گریخت و همین جا هم درگذشت. آشوراده اکنون جزیره متروکهای است و ساکنان آن در اواخر دهه ۶۰ اینجا را ترک کردهاند. پیادهروی کوتاهی در جزیره داریم و البته به جز ما، مسافران زیادی اینجا هستند. درختان انار، تمشک و کاکتوس از گیاهان عمده جزیره و اسبهای وحشی نیز از حیواناتی است که در اینجا دیده میشود.
لفظ «آشوراده» در زبان ترکمنی به معنای «جزیرهٔ آشور» است. و دارای دو بخش آشیر (آشور) و آدا (جزیره) {آشیرآدا = آشوراده} است. ترکمنها به این جزیره «مال آشیر» هم میگویند زیرا در زمانهای قدیم از ساحل بندر ترکمن دامهای خود را جهت چراندن به جزیره میرساندند و در این لفظ «مال» به
معنای «دام» و «آشیر» به معنای مصدری «رساندن» است.
محدوده «آشوراده» در اثر بالا آمدن سطح آب دریاچه خزر توسط کانال طبیعی «خزینی» به صورت جزیره آشوراده از شبه جزیره میانکاله جدا شدهاست. به این ترتیب، جزیره آشوراده از شمال به دریاچه خزر، از شرق به تنگهای باریک موسوم به «تنگه چپقاوغلی» و از غرب به کانال طبیعی خزینی و ادامه شبه جزیره میانکاله و از جنوب به خلیج گرگان منتهی میشود.
آشوراده در اغلب منابع تاریخی به عنوان مجمع الجزایر آشوراده که متشکل از سه جزیره بودهاست، آمده که با بالا آمدن سطح آب هر دو جزیره کوچک انتهای آن در آب فرو رفته و در حال حاضر تنها یک جزیره باقی ماندهاست.
پوشش گیاهی جزیره، بوتههای تمشک، نوعی خار خودرو و درختان انار ترش است و حیواناتی همچون شغال، روباه، خرگوش، ماهی، قرقاول، کبک و پرندگان دریایی در جزیره یافت میشوند. گراز و نوعی اسب وحشی در این جزیره زندگی میکنند که توانایی خوردن آب شور دریا را دارند و طول عمر بسیار کمی دارند.