آرامگاه شاهنشاه اردشیر اول

آرامگاه شاهنشاه اردشیر یکم: مقبره شاهی با دست‌های بلند (اردشیر درازدست؟؟) آرامگاه اردشیر یکم (حکومت ۴۶۵ تا ۴۲۴ ق.م)، سومین آرامگاه بزرگ چلیپایی در محوطه نقش رستم، پس از آرامگاه‌های داریوش بزرگ و خشایارشا قرار دارد. اردشیر یکم که در منابع یونانی به «درازدست» (Longimanus) مشهور است، دوران نسبتاً طولانی و پرچالشی را سپری کرد و مقبره او، تداوم سبک مذهبی و سلطنتی هخامنشیان در قرن پنجم پیش از میلاد را نشان می‌دهد. I. موقعیت و ویژگی‌های ساختاری: موقعیت در کوه : این آرامگاه در سمت راست آرامگاه خشایارشا و در میانه چهار مقبره هخامنشی قرار دارد. همانند سایر آرامگاه‌ها، در ارتفاعی بالا و با دقت مهندسی بی‌نظیر، در دل صخره کوه تراشیده شده است. شباهت الگویی : طراحی نمای بیرونی مقبره اردشیر نیز، تقلیدی باشکوه از نمای کاخ‌های تخت جمشید با ستون‌ها و سردرهای تشریفاتی است و دقیقاً همان الگوی چلیپایی (صلیبی) را دنبال می‌کند که توسط داریوش بزرگ بنیان گذاشته شده بود. دخمه ساده : اتاق‌های دفن داخلی (دخمه) این آرامگاه، فضایی ساده و سنگی است که احتمالاً برای دفن خود شاه و اعضای اصلی خانواده‌اش طراحی شده بود، هرچند که تعداد دقیق محل‌های دفن سنگی آن به اندازه مقبره داریوش بزرگ مورد تأکید قرار نگرفته است. II. نقش‌برجسته بالایی: تداوم مشروعیت مذهبی بخش فوقانی آرامگاه، همان صحنه مقدس و سیاسی را به تصویر می‌کشد که هدف اصلی آن، تأکید بر مشروعیت الهی پادشاه بود : نیایش در برابر اهورامزدا : اردشیر یکم در مرکز صحنه، در حالت ایستاده و نیایش در برابر آتشدان مقدس و پیکر بالدار اهورامزدا دیده می‌شود. این تصویر، نشان می‌دهد که پادشاهی او مورد تأیید نیروی برتر کیهانی است. حاملان تخت : تخت پادشاهی در زیر پای شاه، توسط صفوفی از نمایندگان ملت‌های تابع امپراتوری حمل می‌شود، که نمایش‌دهنده قدرت جهانی و گستره عظیم امپراتوری هخامنشی در زمان اردشیر است. III. اهمیت تاریخی اردشیر یکم: شاه طولانی‌مدت : اردشیر یکم یکی از شاهانی است که طولانی‌ترین دوره حکومت را در میان هخامنشیان پس از داریوش بزرگ داشت. دوران او با چندین شورش و ناآرامی در مصر و سایر ساتراپی‌ها همراه بود که او موفق به کنترل آن‌ها شد. دوران پس از جنگ یونان : حکومت او پس از شکست‌های هخامنشیان در جنگ با یونان آغاز شد. مقبره او نمادی از تلاشی موفقیت‌آمیز برای حفظ ثبات و قدرت داخلی امپراتوری در دوره‌ای حساس است.

آرامگاه اردشیر یکم گوری صخره‌ای در کوه حاجی‌آباد نقش رستم است که در بلندای ۲۶ متری از تراز زمین جای گرفته‌است. اردشیر یکم در سال ۴۶۵ پیش از میلاد به تخت نشست و پس از ۴۰ سال پادشاهی، در سال ۴۲۴ پیش از میلاد در سن ۶۰ سالگی به مرگ طبیعی درگذشت و در این آرامگاه که در دل کوهی سنگی تراشیده بود جای گرفت. این آرامگاه در فاصلهٔ ۳۷ متری سمت چپ آرامگاه داریوش بزرگ و به شکل صلیب تراشیده شده‌است. ر بخش بالایی صلیب، نماد فروهر و ماه، نقش شده و در پایین آن اردشیر یکم در حالی که دستش را به سوی فروهر و آتشدانی که روبه‌رویش قرار دارد دراز کرده، حکاکی شده‌است. در زیرپای شاه اورنگی که مردم سرزمین‌های گوناگون بر دوش دارند، قرار دارد. درون آرامگاه به تقلید از آرامگاه داریوش کنده شده و سه اتاقک دارد، اما تفاوت‌های عمده‌ای آشکار است. بی‌دقتی و عدم مهارت سنگ‌تراشان چنان بوده که دهلیز به صورت مستطیلی بی‌قواره و کم‌ارتفاع درآمده‌است و به هیچ وجه موازی با جبههٔ آرامگاه نیست، بلکه گوشهٔ جنوب شرقی‌اش تنها چند سانتیمتر با دیوار جبهه فاصله دارد، در حالی که گوشهٔ شمال غربی‌اش بسیار در کوه پیش رفته‌است. اتاقک‌ها را هم بدون دقت و کمی کج و ناراست ساخته‌اند و در هرکدام فقط یک قبر کنده‌اند. علت انتساب این آرامگاه به اردشیر یکم آن است که ریزه‌کارها و ویژگی‌های دورهٔ داریوش بزرگ و خشایارشا را ندارد و باید پس از دورهٔ خشایارشا باشد.

آرامگاه اردشیر اول هخامنشی سومین آرامگاه از سمت راست در مجموعه نقش رستم است و کنار آرامگاه داریوش بزرگ و شبیه آن ساخته شده. در پایین آرامگاه اردشیر اول یک سنگ نگاره ساسانی با دو نقش دیده می شود که نقش بالایی کاملا از بین رفته است و منسوب به آذر نرسی یا شاپور ذوالاکتاف است و نقش پایینی پیروزی هرمز دوم بر دشمن رومی را به تصویر کشیده.

از اردشیر یکم این را بگویم که او توانست کاخهای با شکوه در تخت ‏جمشید و شوش برپا کند و آنچه را که پدرش خشایارشا، ناتمام ‏گذارده بود، به پایان برساند.‏ اتمام تالار صد ستون و کاخ مرکزی در تخت جمشید کار وی بود و یک ‏کاخ بزرگ دیگر با پلکانی با نگاره‌های سی گروه هدیه‌آور در گوشۀ ‏جنوبی غربی تخت جمشید ساخته بود که تقریبا به کلی از هم پاشید ‏و نابود شده است.‏ او حدود 60 سال داشت که از جهان رفت.‏ کالبد او را به نقش رستم آوردند و در آرامگاهی که در 37 متری ‏سمت چپ آرامگاه داریوش بزرگ کنده بودند، گذاردند.‏ جبهۀ آرامگاه اردشیر یکم، درست مانند آرامگاه داریوش بزرگ است ‏ولی بسیار گزند دیده و کهنه شده است.‏ تفاوتهای اندک این دو،، یکی آن است که در آرامگاه اردشیر پایۀ ‏‏«آتشدان» کوتاهتر است و فرّ کیانی، یک حلقه دارد که آن هم صاف و ‏بی‌مُهره است.‏ کلاه آزادگان شش گانه، همۀ مویشان را می‌پوشاند و حالت حلقه ‏ندارد.‏ درون آرامگاه به تقلید از آرامگاه داریوش کنده شده است و سه ‏اتاقک دارد، اما تفاوتهای عمده‌ای آشکار است.‏ بی دقتی و عدم مهارت سنگ تراشان، چنان بود که دهلیز به صورت ‏مکعب مستطیلی بی‌قواره و کم ارتفاع در آمده است و به هیچ وجه ‏موازی با جبهۀ آرامگاه نیست.‏ بدین ترتیب که در گوشۀ جنوب سمت چپش تنها چند سانتیمتر با ‏دیواره جبهه، فاصله دارد، در حالی که گوشۀ سمت راست آن بسیار ‏در کوه پیش رفت است.‏ اتاقک‌ها را هم بدون دقت و کمی کج و کوله ساخته‌اند و در هر کدام ‏فقط یک قبر کنده‌اند که از میان آنها به احتمال، آنکه روبروی در است ‏برای پادشاه است و دو تای دیگر برای دو تن از نزدیکان او شاید شاه ‏بانو داماسپیا و شاهزاده خشایارشای دوم که اندکی پس از اردشیر، ‏جان سپردند، بوده است.‏ علت انتساب این آرامگاه به اردشیر یکم آن است که ریزه کاری و ‏ویژگی‌های دوره خشایارشا و داریوش را ندارد، در حالی که ‏می‌بایست پس از آرامگاه می‌بود، اما چون دست چپ آرامگاه داریوش ‏بزرگ است، باید پادشاه پس از خشایار شاه باشد.‏

آرامگاه اردشیر اول ششمین پادشاه هخامنشی (۴۱ سال پادشاهی) پسر خشایارشا و نوه داریوش بزرگ که به اردشیر درازدست شهره بوده به خاطر گشاده دستی و بخشندگیش

آرامگاه اردشیر یکم گوری صخره‌ای در کوه حاجی‌آباد نقش رستم است که در بلندای ۲۶ متری از تراز زمین جای گرفته‌است. اردشیر یکم در سال ۴۶۵ پیش از میلاد به تخت نشست و پس از ۴۰ سال پادشاهی، در سال ۴۲۴ پیش از میلاد در سن ۶۰ سالگی به مرگ طبیعی درگذشت و در این آرامگاه که در دل کوهی سنگی تراشیده بود جای گرفت. این آرامگاه در فاصلهٔ ۳۷ متری سمت چپ آرامگاه داریوش بزرگ و به شکل صلیب تراشیده شده‌است. در بخش بالایی صلیب، نماد فروهر و ماه، نقش شده و در پایین آن اردشیر یکم در حالی که دستش را به سوی فروهر و آتشدانی که روبه‌رویش قرار دارد دراز کرده، حکاکی شده‌است. در زیرپای شاه اورنگی که مردم سرزمین‌های گوناگون بر دوش دارند، قرار دارد. درون آرامگاه به تقلید از آرامگاه داریوش کنده شده و سه اتاقک دارد، اما تفاوت‌های عمده‌ای آشکار است. بی‌دقتی و عدم مهارت سنگ‌تراشان چنان بوده که دهلیز به صورت مستطیلی بی‌قواره و کم‌ارتفاع درآمده‌است و به هیچ وجه موازی با جبههٔ آرامگاه نیست، بلکه گوشهٔ جنوب شرقی‌اش تنها چند سانتیمتر با دیوار جبهه فاصله دارد، در حالی که گوشهٔ شمال غربی‌اش بسیار در کوه پیش رفته‌است. اتاقک‌ها را هم بدون دقت و کمی کج و ناراست ساخته‌اند و در هرکدام فقط یک قبر کنده‌اند. علت انتساب این آرامگاه به اردشیر یکم آن است که ریزه‌کارها و ویژگی‌های دورهٔ داریوش بزرگ و خشایارشا را ندارد و باید پس از دورهٔ خشایارشا باشد

اردشیر در انگلیسیش به اصل اسم کلمه نزدیک تره! اینجا رو باید بیشتر ازش مراقبت کنن

آرامگاه اردشیر یکم. یکی از چهار آرامگاه صلیبی‌شکل در نقش رستم

چگونه این سنگ ها رو تراشیدن واقعا شگفت انگیزه

خیلی خوب بود

نقش رستم مرودشت

تجربه عالی

عالی

Tomb of Xerxes, restoration work being carried out

Гробница Артаксеркса I ( правил 465—424 до н. э.)

İ wanna back to there visit again..very nice ...