مسجد شهید اسد جعفرآباد یک مسجد در شهر جعفرآباد استان گیلان است. این مکان برای ساکنان محلی و بازدیدکنندگان، فضایی آرام و دوستانه فراهم میکند. در گیلان، مسجدها جایگاه مهمی در جامعه دارند و مردم به راحتی میتوانند به نماز و دعا بپردازند. اگر به دنبال لحظهای آرامش روحی هستید، حتماً در روزهای جمعه یا هر روزی که بخواهید، به این مسجد سر بزنید و لحظهای برای خودتان پیدا کنید. این مسجد با فضای صمیمی و محیطی دلپذیر، جایگاه خوبی در میان مسجدهای گیلان دارد. برای کسانی که در شهر یا اطراف آن زندگی میکنند، این مکان یک نقطهی آرامش است که میتوانند در آن به آرامش روحی دست یابند. فقط کافیست در روزهای جمعه یا هر روزی که بخواهید، به آنجا بروید و لحظهای برای خودتان پیدا کنید.
مسجد شهید اسد جعفرآباد، که بهعنوان اولین شهید پس از انقلاب یاد میشود، در دل شهر جعفرآباد قرار گرفته و تاریخچهای غنی دارد؛ این مسجد توسط مرحوم نصرالله بلوکی، معروف به نصرالله خان، اهدا و بنا شد و در طول زمان بهصورت غربی گسترش یافت. بخش خانومها در طبقه بالای نیمطبقه غربی و طبقه همکف بهصورت اضافهشده قرار گرفتهاند، در حالی که پشت مسجد بهصورت مدرسه و دفتر شورا و وزینۀ ورزش تبدیل شده است. حیاط مسجد، که قبلاً قسمتی از قبرستان بود، هنوز قبرهای چندین نفر، از جمله همسر مرحوم بلوکی، را در بر دارد. در کنار ورودی، قبرهای سبز و سایبانهای رنگآمیزیشده دیده میشود و درختی قدیمی با سوراخ بزرگ در وسط آن، که در دهه شصت بهعنوان درخت مقدس شناخته میشد، هنوز در حیاط حضور دارد. این بازخورد ۵ ستارهای، بهصورت خودمانی و گرم، تمام این ویژگیهای تاریخی و فرهنگی را بهصورت مثبت بیان کرده و نشان میدهد که این مسجد برای جامعه محلی اهمیت ویژهای دارد.
کیهان بلوکی
یک سال قبل
۵
نام این مسجد شهید اسد پور هستش اولین شهید بعد انقلاب .زمین این مسجد وبنای اولیه اون توسط مرحوم نصرالله بلوکی معروف به نصرالله خان اهدا وبنا شد وبعد ها بسمت غرب بزرگتر شد وبخش خانومها از قسمت نیم طبقه بالا بسمت غربی مسجد طبقه همکف که به بنا اضافه شد منتقل شد قسمت پشت مسجد هم بعدها مدرسه والان دفتر شورا وزمین ورزش هست قسمتی از حیاط مسجد وقبرستانی بود که تعدادی از اموات هم درآنجا دفن هستند از جمله اولین همسر مرحوم نصرالله بلوکی از سمت ورودی از طرف محل قبر دوسید بزرگوار که به رنگ سبز هم قبور وهم سایبان قبور رنگ آمیزی شدن مشخص هست ودر کنا اون یک درخت آزاد قدیمی که سوراخی بزرگ در وسط اون درخت هست وجود داره که قدیمها میگفتن دومار قرمز وسیاه از نذورات مردم که در داخل اون درخت مینداختن محافظت میکنه وبه نوعی در دهه شصت که تب مقدس بودن کشور وفرا گرفته بود این درخت هم جز درختهای مقدس بود ومردم با دخیل بستن به اون حاجت میخواستن
