موزه عصارخانه شاهی، جاذبه‌های گردشگری در اصفهان، منطقه عصاری، یه جای فوق‌العاده برای کشف تاریخ و هنر ایرانیه. این موزه، که خیلی محبوب و معتبره، به‌صورت روزانه فعاله و هر روز گردشگرای زیادی رو به خود می‌کشد. اگر به دنبال یه تجربه‌ی فرهنگی با جو دوستانه و فضای آرام هستید، اینجا جای دلبازیه. قبل از رفتن، یه فنجون قهوه در کنار موزه بنشینید تا با آرامش بیشتری به نمایش‌ها نگاه کنید.
موزه عصارخانه شاهی در دل بازار قیصریه، جایی است که با یه فیلم کوتاه حدود نیم‌ساعت شروع میشه تا شما رو با بخشهای مختلف روغن‌گیری آشنا کنه؛ همه چیز مرتب، حرفه‌ای و با طراحی و چیدمان خوبه. بازدید از این مکان تاریخی، که در دوره صفوی ساخته شد و به‌عنوان یک کارخانه روغن‌گیری قدیمی شناخته میشه، مثل یه سفر به گذشته‌ست؛ میتونید سنگ‌های عظیم آسیاب، شترخان، تیرخانه و حتی شربت‌خانه رو ببینید و با کمک راهنماها و تابلوهای راهنما، جزئیات فرآیند روغن‌گیری رو درک کنید. محیط تاریک و خنک، نورپردازی خاص و فیلم‌های آموزشی، حس قدیمی بودن رو به‌طور قوی منتقل می‌کنن؛ حتی برای بچه‌های ۸ ساله ورودی رایگانه. اگرچه زبان فیلم و تابلوها فقط فارسیه و انگلیسی نداره، اما توضیحات راهنماها کافیه تا هر کسی بتونه از این تجربه لذت ببره. در کل، این موزه یه نقطه‌ی دیدنی و دوست‌داشتنیه که هر گردشگری یا اصفهانی باید حداقل یک بار بهش سر بزنه.
siamak moaven
۷ ماه قبل
۴
موزه مرتب و حرفه ای هست با طراحی و چیدمان خوب
در بدو ورودی فیلمی برای بازدید کننده پخش میکنند تا با حرفه عصاری آشنا بشه
عصارخانه شاهی به منظور تولید روغن های مصرفی دربار صفوی در حدود سال های ۹۹۰ خورشیدی و به دستور شاه عباس کبیر ساخته شد و درآمد آن وقف مسجد جامع عباسی (مسجد شاه) میشده است. عصارخانه معمولا قسمت های مختلفی نظیر پیشخوان , انبار روغن , بارانداز, اتاق پذیرائی مهمان , شترخان , آسیاب دانه غیر روغنی و... داشت.
مرحوم حاج عباس پورعصار متولد ۱۲۸۶ خورشیدی , شهر اصفهان بود. وی مدتی در بخش فنی شرکت نفت در مسجد سلیمان مشغول به کار بوده است و پس از سالها به زادگاه خود اصفهان بازمیگردد.
در حدود سال ۱۳۲۵ به پیروی از شغل پدر و اجداد خود که همگی در محل فعلی عصارخانه شاهی به شغل عصاری اشتغال داشته اند , تصدی و اداره عصارخانه را بنا به درخواست یکی از شرکای سابق پدر بر عهده میگیرد. از همان زمان با بهره گیری از مهارت های فنی خویش تصمیم به ساخت دستگاهی مکانیکی به جای روش سنتی گردش سنگ بزرگ عصاری توسط شتر و مهم تر از آن طراحی و ساخت موتور الکتریکی بالابر تیر بزرگ عصاری برای جایگزینی نیروی کار سه کارگر عصارخانه مینماید. سرانجام پس از سالها تلاش در سال ۱۳۳۷ موفق به ساخت یک دستگاه الکتروموتور کوچک میشود که میتوانسته سنگ بزرگی به وزن تقریبی سه هزار کیلوگرم را به گردش دربیاورد.
در ابتدا فیلم حدود نیم ساعت برای شما پخش میشه تا با بخشهای مختلف روغن گیری آشنا شوید و بعد موزه را بازدید میکنید به نظرم بسیار موزه دیدنی و حرفه ای بود
من خیلی از شهرهای قدیمی رو دیدم و آثار باستانی آنها را بازدید کردم ولی اینجا خیلی خیلی حس قدیمی بودن رو به آدم میده به خاطر اینکه تمام المان‌ها نگه داشته شده و محیط تاریک و قدیمی اون خیلی حس جالبی به آدم میده و حتماً پیشنهاد می‌کنم که از اینجا بازدید کنید. عصارخانه محلی برای گرفتن روغن از دانه‌های روغنی هست که اینجا بیشتر از دانه‌های روغنی غیر خوراکی برای مصرف چراغ روغن گیری میشده. یک فیلم قدیمی از نحوه روغن گیری پخش میشه که خیلی جالبه میتونید بشینید و اونو نگاه کنید توضیحات هم توسط راهنما در صورت نیاز داده میشه این قسمت زیر مجموعه شهرداری هست. مبلغ ورودی ده هزار تومان هست که برای بچه ۸ ساله هم رایگان حساب شد. برای گرفتن بلیط معطل نمی شوید. تابلوهای راهنما همه جا قرار داره و میتونید اون‌ها رو بخونید و اطلاعات لازم و کافی رو به دست بیارید. البته توضیحات تابلوها و زبان فیلم به زبان فارسی هست و متاسفانه انگلیسی نداره. از خیابان حافظ یا سپه میتونید برید. داخل بازار هم تابلو داره
