موزه عصارخانه شاهی

موزه مرتب و حرفه ای هست با طراحی و چیدمان خوب در بدو ورودی فیلمی برای بازدید کننده پخش میکنند تا با حرفه عصاری آشنا بشه عصارخانه شاهی به منظور تولید روغن های مصرفی دربار صفوی در حدود سال های ۹۹۰ خورشیدی و به دستور شاه عباس کبیر ساخته شد و درآمد آن وقف مسجد جامع عباسی (مسجد شاه) میشده است. عصارخانه معمولا قسمت های مختلفی نظیر پیشخوان , انبار روغن , بارانداز, اتاق پذیرائی مهمان , شترخان , آسیاب دانه غیر روغنی و... داشت. مرحوم حاج عباس پورعصار متولد ۱۲۸۶ خورشیدی , شهر اصفهان بود. وی مدتی در بخش فنی شرکت نفت در مسجد سلیمان مشغول به کار بوده است و پس از سالها به زادگاه خود اصفهان بازمیگردد. در حدود سال ۱۳۲۵ به پیروی از شغل پدر و اجداد خود که همگی در محل فعلی عصارخانه شاهی به شغل عصاری اشتغال داشته اند , تصدی و اداره عصارخانه را بنا به درخواست یکی از شرکای سابق پدر بر عهده میگیرد. از همان زمان با بهره گیری از مهارت های فنی خویش تصمیم به ساخت دستگاهی مکانیکی به جای روش سنتی گردش سنگ بزرگ عصاری توسط شتر و مهم تر از آن طراحی و ساخت موتور الکتریکی بالابر تیر بزرگ عصاری برای جایگزینی نیروی کار سه کارگر عصارخانه مینماید. سرانجام پس از سالها تلاش در سال ۱۳۳۷ موفق به ساخت یک دستگاه الکتروموتور کوچک میشود که میتوانسته سنگ بزرگی به وزن تقریبی سه هزار کیلوگرم را به گردش دربیاورد.

در ابتدا فیلم حدود نیم ساعت برای شما پخش میشه تا با بخشهای مختلف روغن گیری آشنا شوید و بعد موزه را بازدید میکنید به نظرم بسیار موزه دیدنی و حرفه ای بود

خیلی جالب بود و فرمت قدیمی یک صنعتی که کاملآ شکلش عوض شده را میتونید ببینید در حاشیه بازار هم هست و بازدیدش خیلی راحته

من خیلی از شهرهای قدیمی رو دیدم و آثار باستانی آنها را بازدید کردم ولی اینجا خیلی خیلی حس قدیمی بودن رو به آدم میده به خاطر اینکه تمام المان‌ها نگه داشته شده و محیط تاریک و قدیمی اون خیلی حس جالبی به آدم میده و حتماً پیشنهاد می‌کنم که از اینجا بازدید کنید. عصارخانه محلی برای گرفتن روغن از دانه‌های روغنی هست که اینجا بیشتر از دانه‌های روغنی غیر خوراکی برای مصرف چراغ روغن گیری می‌شده. یک فیلم قدیمی از نحوه روغن گیری پخش میشه که خیلی جالبه می‌تونید بشینید و اونو نگاه کنید توضیحات هم توسط راهنما در صورت نیاز داده می‌شه این قسمت زیر مجموعه شهرداری هست. مبلغ ورودی ده هزار تومان هست که برای بچه ۸ ساله هم رایگان حساب شد. برای گرفتن بلیط معطل نمی شوید. تابلوهای راهنما همه جا قرار داره و می‌تونید اون‌ها رو بخونید و اطلاعات لازم و کافی رو به دست بیارید. البته توضیحات تابلوها و زبان فیلم به زبان فارسی هست و متاسفانه انگلیسی نداره. از خیابان حافظ یا سپه میتونید برید. داخل بازار هم تابلو داره

ما در بهمن ۱۴۰۲ از این موزه بازدید کردیم، موزه در بازار قیصریه و با فاصله کمی از میدان نقش جهان قرار گرفته. موزه جالبی هست، توضیحات کارکنانش کامل بود و یک بخش با فضای نشیمن تعبیه شده بود که میتونین بشینین و یک اپیزود هجده دقیقه ای در مورد نحوه روغن گیری و ابزار استفاده شده در اونجا تماشا کنید که اطلاعات خیلی کاملی در اختیار میذاره و ای کاش در همه موزه ها چنین فرهنگسازی انجام میشد. موزه بازسازی شده وبازدید از اون تقریبا نیم ساعت زمان میبره و بازدید از این موزه رو به همه دوستان توصیه میکنم.

یکی از موزه های جذاب و ارزشمند اصفهان هست که فضایی خاص با نورپردازی خاص داره و پیشنهاد میکنم برای یک بار حتما ز این موزه بازدید کنید. این مکان برای استخراج روغن از دانه ها در قدیم استفاده میشده و مربوط به دوره صفوی هست.

عصارخانه شاهی از یادگارهای دوره صفویه محسوب میشه. واژه عصارخانه یعنی جایی که عصاره‌گیری می‌کنند. عصارخانه شاهی در سال ۱۰۲۱ هجری قمری همزمان با احداث بازار بزرگ قیصریه و مدرسه ملاعبدالله به دستور شاه عباس اول ساخته شده. فضای اصلی عصارخانه دارای پنج قسمت پیشخوان، بارانداز، شترخان، گرم‌خانه و تیرخانه بوده. این عصارخانه در پاساژ طلافروشان در بازار قیصریه قرار گرفته

تجربه جدیدی هست، چیزی که قبل از رفتن به اینجا فکرشم نمی‌کنید که وجود داشته باشه، یک دنیا جدید با کلی جزئیات، دنیا روغن‌گیری اونم سلطنتیش

در بازار قیصریه مکانی است که ما را با خود به سال‌های دور می برد. عصارخانه شاهی. تجربه دوست داشتنی‌ای بود. حتما اگر اصفهانی هستید و یا به اصفهان سفر می کنید چند قدم آنطرف ‌تر از میدان نقش جهان سری به این مکان کوچک اما دوست داشتنی بزنید.

عصارخانه شاهی یک عصارخانه تاریخی در شهر اصفهان است که در سال ۱۰۲۱ هجری قمری هم‌زمان با احداث بازار بزرگ قیصریه و مدرسه ملا عبدالله به دستور شاه عباس اول ساخته شده‌است. در این بنا شما با روش روغن گیری در قدیم اشنا خواهید شد. فضا بسیار زیبا و تقریبا به همان مدل قدمی خود بازسازی شده است. در این مکان یک شربت خانه نیز وجود دارد که در زمان حضور ما تنها تا ساعت ۵ خدمت رسانی میکرد. این مکان دارای ورودی است. یکی از مکان هایی که در بازار اصفهان حتما دیدن ان توصیه می شود.

مکانی زیبا وتاریخی در یکی از دالانهای میدان نقش جهان اصفهان در دل بازار.این مکان در قدیم محلی برای روغنگیری بوده است.کافی شاپی که در این مکان هست هم قیمت وکیفیت خوبی دارد.

یکی از بهترین مکانهایی که لازم است ببینید در اصفهان در دل دالانهایی بازارهای میدان امام است...محلی بوده که در عمل کارخانه روغن گیری بوده از دوران صفوی...

بشنو از روغن و روشنایی؛ حکایت عصارخانه شاهی ای عزیز، اگر به اصفهان سفر کردی، تنها پیِ کاخ‌ها و مساجد نرو. سری بزن به کوچه‌های دل بازار، جایی که بوی روغن و دانه‌های کنجد تو را به خود می‌خواند. اینجاست، عصارخانه شاهی که قصه‌ای دیرین دارد از روزگارانی که نفت و برق نبود و روشنایی شهر از دل سنگ‌های آسیاب بیرون می‌آمد. عصارخانه در حقیقت کارگاهی بوده است که در آن، دانه‌های روغنی چون کنجد، کرچک یا خشخاش را زیر فشار سنگ‌های عظیم، به روغن تبدیل می‌کردند. این روغن نه تنها خوراک بود، که چراغ خانه‌ها، مساجد و بازار را روشن می‌ساخت. نام این بنا خود حکایتی است: «عصار» به معنی روغن‌گیری و «خانه» به معنی کارگاه. 📜 روایتی از نبوغ ایرانی وقتی وارد این مکان می‌شوی، می‌بینی که معماران صفوی با چه هوشمندی این بنا را در دل زمین ساخته‌اند. دلیلش این بوده که حرارت حاصل از کار آسیاب‌ها و فشار سنگ‌ها، کنترل شود و دانه نسوزد. ساختمان عصارخانه اغلب فضایی خنک و تاریک بوده تا کیفیت روغن حفظ شود. ابزارهای شگفت: سنگ‌های بزرگ آسیاب که به وسیله شتر یا گاو به چرخش درمی‌آمدند، مهم‌ترین ابزار این کارگاه بودند. تصور کن صدای این سنگ‌ها که روز و شب برای روشنایی شهر می‌چرخیدند. جایگاه تاریخی: این عصارخانه یکی از معدود عصارخانه‌های باقیمانده از دوران صفویه است که معماری و کاربری سنتی خود را حفظ کرده و اکنون به موزه تبدیل شده تا این هنر و صنعت اصیل ایرانی فراموش نشود. نکته‌ای از راوی: این مکان کمی پنهان است و برای پیدا کردنش باید وارد بازار شوید. اما رنج کشفش به لذت تماشایش می‌ارزد. عصارخانه شاهی دریچه‌ای است به اقتصاد و زندگی روزمره مردم اصفهان در صدها سال پیش. لحظه‌ای بایست و ببین که پیشینیان تو با چه زحمتی، روشنایی را برای شهر به ارمغان می‌آوردند. دیدن این بخش از تاریخ، تکمیل کننده سفر توست.

موزه جالبی است که به نظرم در بازاریابی و بازدید از آن غفلت می‌شود. یکی از عصارخانه‌هایی که تا چند دهه پیش کار میکرده و علی‌رغم نابودشدن بخش بزرگی از آن به دلیل سیلاب، در بخش باقیمانده بسیار خوب حفظ شده است اینجا مکانی بوده که دانه‌های روغنی را به صورتی کاملا دستی و مکانیکی روغن‌گیری میکرده‌اند تا به مصرف اجاق و مصارف دیگر برسد. مراحل را خانمی که آنجا راهنما هستند به خوبی توضیح می‌دهند و اگر زمان کافی هم داشته باشید میتوانید همانجا از تماشای فیلمی آموزشی بهره ببرید. برای یادگیری و استفاده تاریخی بسیار توصیه می‌شود

بسیار زیبا با مدیریتی منحصر به فرد و محترمانه؛ زمانی که برای بازدید رفتم برنامه تکنوازی ویالون و تار به صورت استادانه داشتند که روح آدم رو به عرش میبرد

یک موزه ی دیدنی و جذاب جمع و جور در بازار قدیم اصفهان با شمایی که توجه رهگذر را جلب خواهد کرد.مطمئنا برای مهندسین مکانیک کنجکاو جذاب خواهد بود .تیرک ها و غلتکهای معظم چوبی و حساب شده با ان دیوار های اجری دست نخورده حال و هوای خاصی دارن گویا یک عقب گرد ۳۰۰ ساله در زمان

در واقع یک کارخانه روغن گیری از دوران قدیم می باشد .

موزه ی عصارخانه در میدان نقش جهان بازار قیصریه واقع شده است و بسیار جالب توجه و زیباست‌

این موزه در واقع همان کارخانه روغن‌کشی بوده است که در آن، روغن بذرهای مختلف را می‌گرفتند و از کاربردهای متنوعشان بهره‌مند می‌شدند. این روغن‌ها کاربردهای گوناگونی در زمینه‌های صنعتی، خوراکی و درمانی داشته‌اند؛ برای مثال به‌جای پیه حیوانات، از آن‌ها برای روغن چراغ و روشنایی استفاده می‌کردند. از بذرهای باقی‌مانده هم به‌عنوان کود بهره می‌بردند. در این موزه، مجسمه‌هایی ساخته‌اند که با مشاهده آن‌ها می‌توانید متوجه نحوه عملکرد و روند روغن‌گیری شوید و فرایند آن در گذشته را بهتر درک کنید. موزه عصارخانه اصفهان از نظر معماری هم پراهمیت است و نشان از نحوه ساخت‌وسازها در گذشته دارد. موزه در بازار قیصریه قرار گرفته؛ جایی که متعلق به زمان صفویان است. از همین رو احتمال می‌دهند که برای دوره صفویه باشد. در این موزه می‌توانید یک دیوار را ببینید که به آن جرز می‌گویند و برخی از ضرب‌المثل‌های قدیمی را به این شکل، بهتر درک می‌کنید.

موزه جالبیه. ارزش دیدن داره.