Reza Nb
یک سال قبل
وقتی از گردنههای اشترانکوه بالا میرفتیم، هوا هنوز گرگومیش بود و صدای قدمهامون با سکوت کوه یکی شده بود. درست لحظهای که خورشید از پشت قلهها سر زد، کوهها مثل طلا درخشیدن. مه سبک صبحگاهی، بین درهها پیچیده بود و یه منظره خیالی ساخته بود. اون بالا، فقط ما بودیم و عظمت طبیعت. حس میکردی هیچ چیز دیگهای مهم نیست، جز همین لحظه.