کتابخانه عمومی آزادی در منطقه دو شهرداری همدان، یکی از بهترین مکانهای مطالعه برای دانشآموزان و علاقهمندان به کتاب است. این کتابخانه با فضای آرام و کتابهای متنوع، جایگاه ویژهای در قلب همدان دارد و برای هر سنی مناسب است. اگر به دنبال کتابهای جدید یا کلاسیک هستید، اینجا بهترین انتخاب است. یه یادآوری ساده: قبل از رفتن، یه لیست از کتابهای مورد علاقهتون درست کنید تا وقتتون بهینه بگیره.
اطلاعات تماس و آدرس
استان همدان، همدان، منطقه دو شهرداری همدان، بلوار طالقانی، ایران
کتابخانه آزادی، یکی از قدیمیترین کتابخانههای همدان که در سال ۱۳۴۶ ساخته شد، در کنار پارک کودک و خیابان طالقانی قرار گرفته و دسترسی خوبی دارد؛ اکثر بازدیدکنندگان از مجموعهی حدود ۲۰ هزار جلد کتاب، فضای آرام و محیط امن برای مطالعه و امانتگیری کتاب قدردانی میکنند، در حالی که برخی به کمبود حجم کتاب و تغییرات اخیر (مثل حذف برگه دانها و تفکیک جنسیتی در اتاق مطالعه) اشاره کردهاند؛ با این حال، اکثر نظرات مثبت دربارهی کلاسهای تابستانه، فعالیتهای فرهنگی و امکان استفاده از کلکسیونهای جدید و قدیمی، نشان میدهد که این کتابخانه هنوز جایگاه ویژهای در دل همدانان دارد.
Faeze Forooghi
تاریخ ویرایش: ۷ سال قبل
۴
یکی از قدیمی ترین کتابخانه های عمومی همدان که در سال ۱۳۴۶ بنا شده و دسترسی خوبی دارد. این کتابخانه در مجاورت پارک کودک در ابتدای خیابان طالقانی قرار گرفته. دارای حدودا ۲۰ هزار جلد کتاب هست. هم برای امانت کتاب و هم برای مطالعه در محل قابل استفاده می باشد. در فصل تابستان بعضی کلاسهای مفید از جمله نقاشی در این محل برگزار میشود. در ایام نوروز جهت رفاه حال دانش آموزان کنکوری باز هست معمولا.
من هفته پیش برای اولین بار، رفتم کتابخانه آزادی
کلکسیون کتاب هاش خیلی خوبه، حتی کتاب های چاپ جدید یا کتاب های قدیمی ای که هیچ جا پیدا نمیشه رو داره 😻
خیلی خوبه که با پرداخت یک حق عضویت در یک کتابخانه، میشه تا یک سال از تمام کتابخانه های کشور استفاده کرد. حالا دیگه بهانه افرادی که برای کتاب نخوندن، گرانی کتاب رو بهانه میکنند درک نمیکنم. همه عناوین به روز و جدید در کتابخانه ها موجوده. امتحان کنید
.
این که ماشین نداشته باشی و پیاده روی و پس و پیش شدن کارها، بعضی اوقات فرصت برای آدم ایجاد می کند. بعد از سالها با پسرم رفتم کتابخانه آزادی که قبلا می گفتند کتابخانه ملی، بغل پارک کودک. تا قبل از قبولی دانشگاه یکی از پاتوق هایمان بود. کتاب امانت می گرفتیم، روزنامه و مجله می خواندیم، گپ می زدیم و بعضی وقت ها برای امتحان آماده می شدیم. تا دوره ما دانی هم بعضی وقت ها آنجا می رفتیم. اما بعد از آن نرفتم، به دلایل مختلف. حالا با پسرم رفتم یاد خاطراتم افتادم و البته تغییراتی داشت، اطاق مطالعه کودک، و حذف برگه دانها برایم جلب توجه کرد. و دیگر این که صرفا ساعت استفاده از قرائت خانه تفکیک جنسیتی داشت ولی امانت کتاب ها همگانی بود. مجله های خوب و قوی هم داشت و کمتر خبری از مجله های زرد بود. امیدوارم بار فرصت کنم روزهای غیر کاری را سری به آنجا بزنم و مجله ها و کتاب ها را ورق بزنم.