باغ موزه قصر

باغ موزه قصر از جاهای دیدنی تهران است و اولین صفحات تاریخچه آن به فتحعلی شاه قاجار مربوط می‌شود. این زندان که در سال ۱۳۰۸ توسط رضاشاه بازسازی شد، یکی از مهم‌ترین زندان‌های دوره پهلوی به شمار می‌رفت. پس از کودتای ۱۳۳۲، بخش‌های مخصوص به زندانیان سیاسی به زندان قصر اضافه شد. فتحعلی شاه قاجار در سال ۱۱۷۷ هجری شمسی، مصادف با دومین سال سلطنت خود دستور ساخت قصری خارج از تهران را داد. با صدور این دستور در مکان فعلی موزه قصر، عمارتی بزرگ متشکل از اندرونی، کلاه فرنگی و استخر ساخته شد. اما ناصرالدین شاه چندان علاقه‌ای به این قصر نداشت و با دستور وی این مکان جایی برای اردوی سالانه قوای قزاق شد و این اقدام شروعی برای کاربرد نظامی این منطقه به‌ حساب می‌آید. در دوران مظفرالدین شاه نیز این باغ به دست اداره ژاندارمری افتاد و کاربردش را از دست داد و تبدیل به ویرانه‌ای شد که باران و اتفاقات طبیعی به نابودی آن دامن می‌زدند. زندان شهربانی یا همان نظمیه در تهران، در دوران ریاست سوئدی‌ها بر این اداره، در محل شهربانی قرار داشت که موقعیت فعلی آن بخشی از وزارت امور خارجه کنونی در میدان توپخانه است. این زندان از دو یا سه اتاق کوچک به‌همراه چند اتاق و زیرزمین برای زندانیان عمومی تشکیل شده بود. با شروع به کار حکومت رضا شاه این زندان‌ها کافی نبودند و به همین دلیل رئیس شهربانی آن زمان، سرتیپ درگاهی، دستور داد تا مکانی برای تأسیس زندان جدید در نظر گرفته شود. قصر قاجار که در آن زمان تبدیل به خرابه شده بود، برای این کار انتخاب شد.

باغ‌موزه قصر ترکیب جالبی از تاریخ، فرهنگ و فضای سبزه. بازدید از این مجموعه هم جنبه تاریخی داره و هم برای قدم زدن و استراحت در محیطی آروم مناسبه. بخش‌های مختلف موزه، مخصوصاً زندان قدیمی، روایت‌های تاثیرگذاری از تاریخ معاصر ایران ارائه می‌ده. محوطه‌ی باغ بسیار مرتب و دل‌نشینه و برای عکاسی هم جای خوبی محسوب می‌شه. اگر دنبال یک تجربه متفاوت فرهنگی در دل شهر هستید، بازدید از باغ‌موزه قصر رو حتماً پیشنهاد می‌کنم.

باغ موزه قصر در تهران یکی از اماکن تاریخی-فرهنگی مهم است که پیشینه‌ای چند لایه دارد. این مجموعه ابتدا به دستور فتحعلی‌شاه قاجار در سال ۱۱۷۷ هجری شمری ساخته شد؛ قصری بزرگ شامل بیرونی، اندرونی، کلاه‌فرنگی و استخر، در منطقه‌ای که آن زمان «اراضی خرم‌آباد» نامیده می‌شد. با گذشت زمان، اهمیت قصر کم شد، و در دوران ناصرالدین‌شاه قاجار کاربری نظامی پیدا کرد؛ فوج قزاق‌ها در آنجا مستقر شدند. آرل در سال‌های بعد، محل قصر به تدریج ویران شد و در دوره پهلوی، روی همان بقایای آن، دستور ساخت «زندان قصر»، اولین زندان متمرکز تهران، صادر گردید. زندان قصر در ۱۱ آذر ۱۳۰۸ افتتاح شد و دارای ۱۹۲ اتاق، ظرفیت حدود ۷۰۰ تا ۸۰۰ زندانی، بخش‌های انفرادی و عمومی، بیمارستان و امکاناتی چون کتابخانه و حمام بود. پس از انقلاب اسلامی و با گذر زمان، استفاده از زندان به پایان رسید. در سال ۱۳۸۶ شهرداری تهران با مجوز تغییر کاربری، طرح تبدیل زندان به باغ موزه را اجرا کرد و پس از بازسازی، در آبان ۱۳۹۱ مجموعه با نام «باغ موزه قصر» افتتاح شد. امروزه باغ موزه قصر شامل موزه سیاسی، موزه مارکوف، مرکز اسناد، نمایشگاه‌ها، فضاهای سبز و فرهنگی است و با حفظ بنای تاریخی و اضافه کردن امکانات متنوع، نقشی آموزشی و حافظ تاریخی دارد.

چندسال پیش زیاد به این‌جا می‌آمدیم. همان‌سال‌ها که تازه تاسیس شده بود. تقریبا پاتوق‌مان بود :) بعد این چندسال که دوباره در باغ قصر گشتی زدیم، دیدیم خودروهای قدیمی آوردند، کافی‌شاپ باز کردند و ماکت هواپیمایی شبیه به نخستین هواپیمایی که در زمان احمدشاه قاجار وارد ایران شد را در آن‌جا قرار دادند. اگرچه موزه آن بسته بود ولی تا دل‌تان بخواهد به سازه‌ی تاریخی که دیده بودم آسیب زدند. سرتاسر پنجره‌ها را جوشکاری کرده بودند، کلی میخ بر آجرهای قدیمی آن زدند و اصلا یک طرف آن را که مثلاً گالری کرده بودند چترهای بی کاربرد اضافه کردند. حتی جایگاه اعدام زندانیان که ۴ تنه‌ی درخت بود، به یک تنه‌ی درخت کاهش داده بودند و مابقی را کنده بودند. به هرشیوه همین که در این دوره و زمان موزه‌ای به یادگار قصر شاهان قاجاری و همین تاریخ سانسور شده زندان آن را نگهداشتند باید کلی خدا را سپاس‌گزار بود.

ارزش تجربه کردن رو داره حس عجیبی داره مخصوصا قسمت قدیمی زندان که خیلی خوب بازسازی شده و جذاب بود ولی قسمت زندان سیاسی چیز خواصی نداشت و فقط ساختمان خالیه زندانه که اکثر فیلمبرداری ها اونجا بوده در آبان ۱۴۰۳ هزینه ورودی نفری ۲۵ و ساعت کاری ۹ الی

مکان متفاوتی برای دیدن است. باغ موزه قصر شامل اتاق‌های تک نفره و چند نفره است. مجسمه‌های آهنی درون برخی‌ اتاق‌ها وجود دارد که به فرض زندگی‌ زندانیان آن زمان را نشان میدهد. در اینجا اسناد و مدارک مهم تاریخی‌ افرادی چون علوی و فرخی یزدی را میتوانید مشاهده کنید. در اطرافش چندین کافی‌ شپ وجود دارد که به لحاظ ظاهری همگی‌ خوب بودنند. حدود ۲- ۳ ساعت برای بازدید از این مکان را در نظر بگیرید.

به نظرم برای یکبار ارزش دیدن داره. زندان به خودی خود انرژی منفی داره اما چیدمان این موزه هم باعث بار منفی بیشتری شده است. متاسفانه دکور و اشیای بسیار بی ربط به فضای این موزه وجود داره اشیایی در موزه هست بدون هیچ توضیحی که واقعا درکی ازشون نمیشه داشت! در کل برای یکبار بازدید مناسب هست. قسمت زورخانه زندان زیبا و جذاب‌ترین قسمت بود. در زمان فتح علی شاه قاجار در این مکان قصری به دستور او بنا شد. نام این قصر، قصر قاجار بود. چنان که از توصیفات اوژن فلاندن در کتابش بر می آید، این قصر دارای آمفی تئاتر و تزئینات آینه کاری زیبایی بوده است. این قصر در زمان ناصرالدین شاه به مکانی برای اردوی سالیانه فوج قزاق تبدیل شد و به کلی تغییر کرد. سپس در دوران مظفرالدین شاه این باغ قصر به ژاندارمری تحویل داده شد. در سال 1282 قسمت های زیادی از این قصر بر اثر سیل و بارندگی های شدید از بین رفت. سال ها بعد زمانی که سوئدی ها اداره ی شهربانی تهران را به عهده داشتند در این مکان اداره ی شهربانی تأسیس شد و به آن زندان نظمیه نیز اضافه شد. این ساختمان دارای چند اتاقک بود و زیرزمین آن به زندانیان اختصاص داده شده بود. در زمان سلطنت رضاشاه ظرفیت این زندان پر شده و دیگر گنجایش نداشت. همچنین به علت عضویت ایران در کنوانسیون های بین المللی یک زندان مدرن مطابق با استاندارد های بین المللی باید ساخته می شد. از این جهت در این مکان زندانی ساخته شد. طراحی این زندان به سبک معماری ایرانی است و طراح آن یک افسر قزاق روس تبار به نام نیکلای مارکوف بود. یک غرفه هم در این زندان به نام ایشان هست. در این موزه دو قسمت زندان هست برای پهلوی اول و پهلوی دوم. در قسمت پهلوی اول زندانیانی چون تیمور تاش ، فرخی یزدی و ... بودند. قسمتی از این زندان هم شبیه به موزه عبرت ساخته شده است که برای بازدید از موزه اصلی باید به ساختمان موزه عبرت برید.

هم جنبه تاریخی داره هم تفریحی امکانات رفاهیشم خوبه سرویس و اب خوری در سطح پارک موجوده وسایل بازی برای کودکان کافی شاپ و موزه در داخل پارک وجود داره تو خیابان شرقی پارک اغلب جای پارک پیدا میشه

زندان قصر که در دوره رضاشاه بر بقایای همان قصر قجری ساخته شده، چند سالی است که به موزه بدل شده. حالا محمدجواد مرادی‌نیا در کتابی به نام «حکایت قصر» راوی موجودیت این بنا و آنچه بر آن رفته به‌ویژه موجودیت سیاسی آن از زمان قاجار تا پهلوی شده است. زندان قصر که در دوره رضاشاه بر بقایای همان قصر قجری ساخته شده، چند سالی است که به موزه بدل شده. حالا محمدجواد مرادی‌نیا در کتابی به نام «حکایت قصر» راوی موجودیت این بنا و آنچه بر آن رفته به‌ویژه موجودیت سیاسی آن از زمان قاجار تا پهلوی شده است. همان جایی که زمانی آب گوارایی داشت و بین اهالی تهران هم معروف بود. اصطلاح «آب خنک خوردن» هم دقیقا از همین‌جا بین اهالی تهران معروف شد و دهان به دهان گشت تا بین همه اهالی ایران جا افتاد.

باغ موزه قصر در روزهای کاری هفته (شنبه تا چهارشنبه) میتونید بازدید کنید. دو ساختمان داره، اولی که فضای اداری در اصل ساختمان اصلی اداری برای ابتدای زندان قصر هستش.معماری قدیمی و در زمان خودش مدرنی داره، معروف به ساختمان مارکوف است. دومی ساختمان بالایی که زندان سیاسی هست که افرادی مثل آقای طالقانی و رفسنجانی قدیم اونجا بودن. محیط پارک برای تفریح و نشستن خیلی خوبه.

یکی از موزه‌های معاصر و خوب تهرانه. طراحی موزه به خوبی انجام شده و با گذر از هر تالار موزه برگی از تاریخ اون برای شما تعریف میشه. فضای زندان هم با وجود تغییراتی که کرده اما همچنان خوف‌ناک و ترسناکه. یک مینی‌موزه خودروهای آنتیک هم بیرون این موزه است.

ارزش دیدن داره. البته زیاد بازسازی شده و تغییرات دادن. پرسنل خیلی خوش برخورد بودند و راهنمایی میکردن.

این موزه دست شما رو میگیره و میبره درست وسط تاریخ 200 سال پیش. حس و حال خیلی جالبی داره. حتما یه بار امتحانش کنید. ارزشش رو داره.

من خیلی از دیدن این مکان لذت بردم اگر از موزه خوشتون میاد قطعا پیشنهاد میکنم برای یک بار هم شده به اینجا سر بزنید

در ابتدا این منطقه کاخ فتحعلی شاه بوده بعد از سیل و ویرانی کاخ در دوره رضا خان اولین زندان کشور در زمینهای این کاخ ساخته شد و تا سال82 زندان بوده و بعد متروک می شود و در چند سال گذشته تبدیل به باغ موزه گردیده که بسیار دیدنی است.

بسیار مکان جالبی بود وبا کارکنان خوش اخلاق وخوش برخورد خدا حفظشون کنه، خاطره جالبی بود

حس خیلی خوبی داشت. رفتیم به تاریخ 200 سال پیش. جزیاتش هنوز بوی تاریخ و حس و حال اون دوران رو داره.

پارک محوطه ای که بود امن و دنج بود. ساعات بازدید از زندان تا 4 هست.

تماشای کل مجموعه شاید توی کمتر از 1 ساعت ممکن باشه. با اینکه ممکنه یه مکان سیاسی و با جهت‌گیری حساب بشه اما اگه به دید یه مکان مهم تو تاریخ معاصر بهش نگاه کنید، می‌تونید از گردش توی اون لذت ببرید.

موزه جالبیه البته توصیه میکنم با بچه ها نرین ..فضایش برای بچه ها به نظر من زیاد نمیتونه جذاب باشه...