منزل بهرامی، کافه‌ای دلنشین در تهران، در خیابان نوفل لوشاتو واقع شده. این کافه با دکوراسیون ساده و صداهای آرام، جای خوبی برای استراحت و گفت‌وگوی دوستانه است. مشتریان محلی و گردشگران، در اینجا لحظات خوشی را می‌گذرانند و از قهوهٔ تازه لذت می‌برند. اگر می‌خواهید از شلوغی شهر فرار کنید، حتماً یه فنجون قهوه سفارش بدید.
دیشب مهمان «منزل بهرامی» بودیم؛ جایی که از روز قبل رزرو کرده بودم و از همان لحظه ورود، حس متفاوت بودنش شروع شد.
در بدو ورود با حیاطی بزرگ و چشم‌نواز روبه‌رو شدیم که به زیبایی می‌درخشید. بعد از چک کردن رزرو توسط پرسنل، ما را به داخل راهنمایی کردند؛ جایی که از همان ابتدا با یک میز و کنسول چوبی زیبا، آینه‌های چشمگیر و فضایی پر از جزئیات دلنشین مواجه شدیم؛ فضایی که هر گوشه‌اش ارزش تماشا داشت.
منو بسیار محدود اما حساب‌شده بود؛ شامل چهار غذای اصلی، دو سالاد و چند نوع شربت دست‌ساز لیوانی و پارچی. پیش از سفارش، نوشیدنی ولکام سرو شد که حدس می‌زنم ترکیبی از چای ترش، بادیان و شاید کمی فلفل بود؛ طعمی متفاوت و جالب.
ما سالاد سبز، ته‌چین، سماق‌پلو و پیراشکی سفارش دادیم.
اول سالاد و پیراشکی آمد. سالاد خوش‌طعم بود، هرچند من جای خالی پنیر را در آن خیلی احساس می‌کردم و فکر می‌کنم اگر پنیر به آن اضافه شود، طعم فوق‌العاده‌تری پیدا کند. اما پیراشکی… هنوز هم طعمش زیر دندانم مانده؛ اسفناج و پنیر در کنار خمیر دست‌ساز، ترکیبی ساخته بود که برای من دیشب را ماندگار کرد و «منزل بهرامی» را به جایی تبدیل کرد که قطعا دوباره به آن برمی‌گردم.
بعد از آن غذای اصلی و نوشیدنی‌ها سرو شدند. نوشیدنی چیزی شبیه کمپوت آلبالو بود، اما با شیرینی بسیار ملایم و دلچسب.
غذای اصلی حجم کمی داشت اما طعم خوبی ارائه می‌داد؛ نه در حد بی‌نظیر، اما قطعا خوشمزه و قابل قبول. ته‌چین با مرغ کاری سرو می‌شد؛ طعمی که ادویه کاری در آن کاملا بر گلاب غلبه کرده بود و کمی تندی دلچسب هم داشت.
برای دسر بستنی دست‌ساز پسته سفارش دادیم که آن هم خوش‌طعم بود و مزه پسته کاملا در آن حس می‌شد. تنها ایرادی که می‌توان به آن گرفت این بود که آن حالت کش‌دار و بافت سنتیِ جذاب بستنی را نداشت.
اما انتقادی که دارم، حجم بسیار کم گوشت در سماق‌پلو نسبت به برنج است؛ انتقادی که قبلا هم به خیلی از رستوران‌های لوکس داشتم و هنوز هم دارم. وقتی هزینه زیادی از مشتری دریافت می‌شود، حجم غذا هم باید متناسب باشد. کم‌فروشی نه افتخار است و نه نشانه لوکس بودن.
در نهایت، سرویس‌دهی توسط خانمی خوش‌برخورد و حرفه‌ای انجام می‌شد که با خوش‌رویی تجربه را دلنشین‌تر کرده بود.
و جذاب‌ترین بخش همه این‌ها؟
اینکه شما در جایی مهمان هستید که هر طرف را نگاه می‌کنید، زیبایی و شکوه می‌بینید.
مرسی از آقا بهرامی، منشی دفتر رضاشاه بزرگ، بابت حفظ این همه جلال و شکوه.
و جالب‌تر اینکه، ظاهراً ایشان بنیان‌گذار بیمارستان کودکان بهرامی
چه صبح برید چه شب رویاییه!✨ از منوی کافی شاپ من سفارش دادم و همه چیز عالی بود، سرویس دهی منظم و سالندارها بسیار خوش برخورد، فضا سرشار از ارامش! تنها مشکل کوچولو قیمت ها بود که تو ایران هر جای ادایی برید همینه دیگه :)
يه خانه قديمي متعلق به خاندان بهرامي،كه بيمارستان بهرامي هم متعلق به اونهاست.اين ملك هم وقف شده جهت بيمارستان.كافه داره، واسه شبها داخل ساختمان يه رستوران جمع و جور داره، يه گلخونه زيبا هم داره كه گل هم ميفروشه و در طبقه زيرزمين هم يه گالري اشيا دست ساز برقراره.وسط هفته جاي پارك سخت پيدا ميشه
