HESAM ASHOORI
۶ ماه قبل
«نگینِ فیروزهای بر فرازِ تپههای ملایر؛ جایی که بادِ کوهستان با موجهای کوچک دریاچه همسفر میشود.» اگر فکر میکنید بام ملایر فقط به خاطر دیدنیهای مینیورلد یا آن آبشار صخرهای معروف است، سخت در اشتباهید. دریاچه مصنوعیِ بام، در بالاترین نقطهی این مجموعه، اتمسفری دارد که برای هر کسی که دنبال آرامش مطلق یا یک پیادهرویِ جاندار است، حکم طلا را دارد. اینجا جایی است که تضاد خشکیِ کوه و خنکای آب، یک بالانسِ طبیعیِ فوقالعاده ایجاد کرده است. نکاتی که به عنوان یک بازدیدکنندهی دقیق باید بدانید: بهشتِ پیادهروی: مسیر دور دریاچه یکی از بهترین مسیرهای ملایر برای پیادهرویِ صبحگاهی یا دویدن است. سطح مسیر هموار است و وقتی دور میزنید، از یک طرف ویوی دریاچه را دارید و از طرف دیگر کل شهر زیر پای شماست. عکاسیِ قرینه: اگر روزی بروید که باد نباشد، سطح آب مثل یک آینهی بزرگ عمل میکند و انعکاس آسمان و کوههای اطراف در آن بینظیر است. برای کسانی که عاشق عکاسی لنز واید هستند، اینجا لوکیشن شماره یک ملایر است. امکانات اطراف: خوشبختانه آلاچیقها و سکوهای نشستن با فاصلهی مناسبی از دریاچه قرار گرفتهاند که باعث میشود حریم خصوصی خانوادهها تا حد زیادی حفظ شود. نقد صریح و نکاتی که شاید اذیتتان کند: ۱. نظافت لبههای دریاچه: متأسفانه در برخی روزها، زبالههایی که باد با خود میآورد یا توسط برخی بیملاحظهها در آب ریخته میشود، چهرهی زیبای لبههای سنگی را خراب میکند. امیدوارم مدیریت مجموعه روی جمعآوری مداوم پسماندها از سطح آب وسواس بیشتری داشته باشد. ۲. روشنایی در شب: با اینکه نورپردازیِ کلی خوب است، اما در برخی قسمتهای پشتی دریاچه، نور کافی برای پیادهرویِ شبانه وجود ندارد و ممکن است کمی حس ناامنی القا کند. ۳. خدمات رفاهی: جای خالیِ یک دکهی کوچک یا بوفهای که آب معدنی یا تنقلات ساده در نزدیکیِ مستقیم خودِ دریاچه بفروشد حس میشود؛ برای خرید یک بطری آب گاهی باید مسافت زیادی را تا بخشهای دیگر بام بروید. توصیه نهایی: اگر به دنبال سکوت هستید، صبحهای زود (قبل از ساعت ۸) به دریاچه بیایید. اما اگر میخواهید از هیاهوی شهر و شور و شوق مردم لذت ببرید، شبهای تابستان بهترین زمان است. یادتان باشد که به خاطر ارتفاع، اینجا همیشه چند درجه از داخل شهر خنکتر است، پس حتی در تابستان هم یک لایه لباس اضافه برای احتیاط همراه داشته باشید.