سینما بلوار یک سینما در منطقه ۶ تهران است که با فضای دلنشین و صندلیهای راحتش، جای مناسبی برای دیدن فیلمهای جدید یا کلاسیکه. این سینما برای فیلمدوستان، خانوادهها و حتی دوستانی که میخواهند یه شب متفاوت بگذرونن، گزینهی عالیه. در بلوار کشاورز واقع شده و بهراحتی با اتوبوس یا تاکسی دسترسی پیدا میکنید. اگر دنبال یه تجربهی سینمایی با کیفیت هستید، حتماً اینجا رو امتحان کنید؛ یه کافه نزدیک هم میتونه بعد از فیلم، یه نوشیدنی خوشمزه براتون فراهم کنه.
سینما بلوار، که در بلوار کشاورز واقع شده و بهعنوان یکی از قدیمیترین سینماهای تهران شناخته میشود، با فضایی نوستالژیک و خاطرهانگیز که در سالهای گذشته برای نمایش فیلمهای کلاسیک و حتی فیلمهای سیاسی و چپگرا مورد استفاده قرار میگرفت، هنوز هم جایگاه خاصی در دل محلیها دارد؛ اما در سالهای اخیر به دلیل مشکلات مالی و کاهش کیفیت سالن، بیشتر به نمایش تئاترهای طنز شبانه و کمدیهای کافهای روی میآید. طرفداران این مکان بهخصوص از کافه طبقه بالا و طراحی داخلیش لذت میبرند، در حالی که برخی از بازدیدکنندگان از وضعیت قدیمی سالن و کمبود امکانات ناراضی هستند. در مجموع، سینما بلوار همچنان بهعنوان یک نقطهی فرهنگی و تاریخی در قلب دانشگاه تهران باقی مانده، اما نیازمند بهروزرسانی و توجه بیشتر برای حفظ کیفیت اکران و خدمات است.
M Ebrahim
۸ سال قبل
۵
سالها سينما «مدائن» در وسط بلوار كشاورز كه هنوز هم به نوعي سرسبزترين بولوار تهران است با ظرفيت 630 صندلي ساخته و وارد چرخه اكران سينماي ايران شد.
پس از انقلاب اسلامي با تغيير نام خيابان اليزابت دوم به كشاوز، اين سينما هم تغيير نام داد و از آن زمان تاكنون نام «بولوار» بر سر در سينما حك شده است.
از قدیمیترین و خاطره انگیزترین سینماهای تهران. این سینما اوایل به صورت تخصصی برای سینمای کودک بود و پای ثابت اردوهای مدارس در دهه 60 و 70.
الان به علت مشکلات مالی و سالن ضعیف کمتر به اکران فیلم میپردازه و بیشتر تئاترهای طنز شبانه در آن اجرا میشه
سینما بولوار (نام پیشین: سینما مدائن) از سینماهای قدیمی تهران است. این سینما در سال ۱۳۴۵[۱] با نام سینما مدائن توسط محسن حکاک و با مدیریت علی فرزین آرین و در یک سالن با ظرفیت ۶۳۰ نفر در بلوار کشاورز بازگشایی شد و وارد چرخه اکران سینمای ایران شد.
هوشنگ گلمکانی، روزنامهنگار و منتقد دربارهٔ سینما بولوار و استقبال جوانها از فیلمهای آن نوشتهاست: «تا جایی که به یاد میآورم هویت این سینما زمانی شکل گرفت که صبحهای جمعه «تلاشفیلم» احمد جورقانیان در آنجا برنامه داشت و هر بار یک فیلم کلاسیک یا خارج از جریان رایج اکران را نمایش میداد. بسته به فیلم، از صبح زود جوانهای علاقهمند که تماشاگر جدی سینما بودند، جلوی سینما صف میکشیدند. البته همیشه هم هدف، سینما نبود. فیلمهایی با مایههای سیاسی، دانشجویان سیاستزده و سیاستگرا و صاحبان کلههایی را که بوی قرمهسبزی میداد، صبحهای جمعه به جلوی سینما بولوار میکشاند. فضا کاملاً «دانشجویی» میشد. همین هویت در سالهای اولیهٔ پس از انقلاب هم ادامه داشت و در آن دو سال اول که انبوهی از فیلم سیاسی روی پرده رفت، یکی از سینماهای ثابت نمایشدهندهٔ اینجور فیلمها همین سینما بولوار بود. بهخصوص فیلمهای روسی و آثار فیلمسازان چپگرا.»[۲]
پس از انقلاب این سینما به سینما بلوار تغییر نام داد. این سینما دارای درجه کیفی «یک» بود. سینما بلوار در بلوار کشاورز، روبروی پارک لاله قرار دارد و در سال ۱۳۸۷ به دانشگاه تهران واگذار شد و تعطیل شد. زنها فرشتهاند آخرین فیلمی بود که در این سینما بهنمایش درآمد.[۳][۴] سینما بولوار پس از مدتی و بعد از بازسازی و انجام تعمیرات اساسی، بازگشایی شده و به اکران فیلمهای سینمایی ادامه داده و در سانس آخر را به اجرا نمایشهای کمدی اختصاص دادهاست.