بوستان لاله میهن

دوران اول و دوم دبستان ما تو تهرانسر زندگی میکردیم و رفیق و همکلاسی و خیلی صمیمی داشتم بنام آقای قناعتگر. پس از اون ما به کرج رفتیم و دیگه هرگز نه ایشون رو دیدم و نه اون پارکی که تمام خاطرات قشنگم توش حبسه. از اون دوران بیش از پانزده سال میگذره و همچنان من دنبال رد پای ایشون تو دنیای مجازی ام. امیدوارم بتونه یروز این نوشته رو بخونه و بهم پیام بده. البته من ایران نیستم وگرنه باز میرفتم به اون پارک و صادقانه باید بگم که دوست دارم یکبار دیگه پیش از مرگم به اونجا برم و چه بهتر اگه رفیق و دوست عزیزم هم ببینم. مقتدری

بد نیس

پارک خوب و خانوادگی

Memorize for me