بوستان شرق آزادی وسک

چه خاطرات خوبی اینجا داشتیم با رفیقا. بهش میگفتیم زمین خاکی. پایینش پارک نبود. ملت نمیومدن هی دورش بچرخن. از بچه دوساله توش میبینی تا پیرمرد ص ساله! اون موفع یدونه نیمکت تهش بود یدونه ضلع شمالیش. نه چراغی ، نه مسیر پیاده روی، نه کیوسک کلانتری، نه آسفالت، خلاصه زمین خاکی بودو پاتوق ما واسه خندیدنو سگ بازی یا همون آموزش دادن سگ. جوینتم پایه ثابتمون بود. خلاصه خوب بود اما مثل الان قشنگو تمیز نبود اما طبیعی بود، خلوت بود. یجورایی هشت شب به بعد کلا کسی نبود . بچه های خیابون نبرو بودن. خوبمونم محمود مهرانی بود. یادش بخیر.

در مجاورت بوستان نیما یوشیج قرار دارد و از وجه تسمیه نامگذاری این بوستان بی‌خبرم!

محیط آروم و دلپذیری داره و به محلی که زندگی میکنم طراوت خوبی داده.یه زمین بزرگ که کفش آسفالته هم داره که علاقه مندا میتونن ازش استفاده لازم رو داشته باشن.ایشتگاه پلیس انتهای پارک امنتی لازم رو ایجاد کرده.در کل که خیلی خوبه

فضای مناسبی برای پیاده روی و هوا خوری است.