بوستان جمشیدیه

اصلاً رسیدگی نمیشه بهش باید چمن‌کاری بشه، جویبارهای آب راه‌اندازی بشه نیمکت‌ها، سرویس بهداشتی‌ها، سطل آشغال، بوفه بازسازی و نو بشه و تعدادشون هم بیشتر بشه این پارک پتانسیل خوبی برای جذب گردشگر داره و افراد زیادی در همین حال هم اونجا میان برای پیک‌نیک خیلی خوب میشه اگه فضاهای اطراق و باربیکیو تعبیه بشه پرنده‌های نابی که زیاد در سطح شهر نیستن، اینجا آزادانه زندگی می‌کنن و میشه ساعت‌ها نشست و از صدای اونها لذت برد

A beautiful and large park in the northern part of Tehran, with a mountainous appearance. It is well designed and has gazebos, places to rest, and restaurants. پارکی زیبا و بزرگ در انتای شمالی تهران و حالت کوهستانی دارد خوب طراحی شده و الاچیق و جای استراحت و رستوران هایی هم دارد

(Translated by Google) Jamshidieh Park, with its mountainous atmosphere and beautiful city views, is one of Tehran's special parks. The paved paths, cooler air, and relative silence of the park make it a great option for walking, photography, and a short escape from the hustle and bustle of the city. (Original) پارک جمشیدیه با فضای کوهستانی و چشم‌انداز زیبای شهر، یکی از پارک‌های خاص تهران است. مسیرهای سنگ‌فرش، هوای خنک‌تر و سکوت نسبی پارک، آن را به گزینه‌ای عالی برای پیاده‌روی، عکاسی و فرار کوتاه از شلوغی شهر تبدیل کرده است.

فرض کنید فردا روز تعطیل است و می‌خواهید یک گوشه دنج در تهران پیدا کنید. دنبال چطور جایی می‌گردید؟ تابه‌حال پارک جمشیدیه تهران را دیده‌اید؟ دنبال جایی هستید که خنکای هوا، رقص برگ‌ها در میان باد و صدای پرندگان باشد؟ همه این‌هایی که می‌گویم در دل همین تهران هست، نه یک جنگل شمالی! کجای تهران؟ فقط کافی‌ست پا به منطقه نیاوران بگذارید. پارک جمشیدیه یکی از مناطق گردشگری و مناسب برای پیاده‌روی همه غذاهای سنی هستش که بسیار طبیعت زیبا و جذاب داره توصیه می‌کنم آخر هفته خود را به همراه خانواده و دوستان به این مکان سر بزنید و از طبیعت زیبای آن لذت ببرید

پارک جمشیدیه در شمال‌شرق تهران و پای دامنه‌های البرز است؛ جایی که بیشتر با سنگ و صخره ساخته شده و به همین دلیل به آن پارک سنگی می‌گویند. مسیرهای پر از پله و سنگفرش دارد و برای قدم‌زدن یا رفتن به کوه کلک‌چال نقطه شروع است. هوایش خنک‌تر از مرکز شهر است، به‌ویژه در تابستان، و پاییزش خیلی معروف است چون برگ‌های زرد روی سنگ‌ها منظره خاصی درست می‌کند. بیشتر برای پیاده‌روی، عکاسی یا نشستن در کافه‌ها و فضاهای سنتی استفاده می‌شود، نه برای بازی بچه‌ها یا ورزش‌های شهری. دسترسی‌اش آسان نیست چون مترو یا حمل‌ونقل عمومی مستقیم ندارد و بیشتر باید با ماشین رفت که خودش مشکل پارک و ترافیک دارد. برای کسانی که دنبال طبیعت‌گردی سبک، خلوت کردن یا حال‌وهوای متفاوت از پارک‌های معمولی تهران هستند جای مناسبی است، ولی برای افراد مسن یا کسانی که سخت از پله بالا می‌روند راحت نیست.

خیلی پارک قشنگ و باصفاییه ، واقعا نوستالژی و زیباست ، معماری پارک عالی هست و درختان فراوان باعث شده حتی در روزهای گرم تابستان هم فضای خنکی داشته .. من که خیلی دوستش دارم

در شمال شرقی تهران، بر دامان کوهستان البرز، پارک جمشیدیه همچون نگینی سبز می‌درخشد؛ قصه‌گویی خاموش از روزگاران گذشته که ریشه در تاریخ پر فراز و نشیب قاجار دارد. این بوستان رویایی، روزگاری از آنِ خاندان اشرافی دولو بود - خاندانی نام‌آور که در عصر قاجار نفوذ و اعتبار فراوانی داشت. این ملک باشکوه، که امروزه با نام پارک جمشیدیه شناخته می‌شود، به طور ویژه متعلق به جمشید دولو قاجار از چهره‌های سرشناس این خاندان بود. در آن دوران، املاک فراوانی در پایتخت به نام طایفه دولو - از مشهورترین خاندان‌های وابسته به دربار قاجار - ثبت شده بود. در شناسنامه تاریخی این پارک نیز، نام جمشید دولو قاجار به عنوان مالک اصلی این زمین‌ها به ثبت رسیده است؛ مالکی که در اقدامی سخاوتمندانه، ملک ۶۹ هزار متر مربعی خود را به فرح پهلوی بخشید تا این عمارت و باغ تاریخی، فصل نوینی از حیات خود را آغاز کند و به میراثی عمومی برای همه ایرانیان تبدیل شود.

مسیر پارک جمشیدیه به سمت کوه در روزهای پنجشنبه و جمعه ب خصوص فوق العادس. فصل بهار و پاییز این لذت خدا دادی رو از دست ندید.

موقع قدم زدن داخل پارک، با یک صحنه‌ی دوست‌داشتنی روبه‌رو شدم؛ یک سنجاب بامزه که روی درخت نشسته بود و با خیال راحت آفتاب می‌گرفت. دیدن چنین لحظه‌های طبیعی واقعاً حس خوبی می‌ده. فقط ای کاش به این پارک و فضای اطرافش کمی بیشتر رسیدگی بشه؛ چون ظرفیتش خیلی بالاست و حیفه کمتر مورد توجه قرار بگیره. با این حال، هنوز هم جای خوبی برای قدم‌زدن و لذت بردن از طبیعته.

سراشیبی یا سربالاییه سنگی وقسمت آسفالت شده فقط مسیر صاف شمال پارکه که آلاچیق هم داره تا قسمت شروع مسیر کوهنوردی که از کنار رودخونه است.سالهای قبل ورودیه پارکینگ نداشت.جمعه صبح که شلوغ بود.گلها هم که شکوفه دادن، منظره تهران با هوای تمییزدر ایام عید.اکثرا دسته جمعی اومده بودن پیک نیک، پیاده روی و کوهنوردی.خلاصه فضای مناسبی داره و دوست داشتنی

واقعا جای جذاب و زیبایی هست، اگر در زمستون قصد بازدید از این بوستان رو دارید، لباس گرم و تجهیزات مناسب داشته باشید.

پارک سنگی جمشیدیه، با وجود قدمتی که دارد همچنان از معماری و فضای سبز بسیار برتری نسبت به پارک‌های جدید تهران برخوردار است. بهترین قسمت پارک، مسیر سنگفرشی است که به چشمه‌های اول مسیر کوهپیمایی اردوگاه کلکچال می‌رسد. در کنار طبیعت زیبا میتوانید از آب گوارای چشمه‌ها سیراب شوید :) متاسفانه به اندازه‌ای که باید به آن رسیدگی نمیشود و سال به سال در حال مستهلک‌تر شدن است. سرویس‌های بهداشتی کثیف و شیرآلاتش خراب و قدیمی بودند. با این وجود هنوز بهترین پارک تهران است.

پارک با درختان برافراشته و طبیعت زیبا در دامنه کوه با مسیرهای سنگفرش شده و پله های سنگی. نکته اول اینکه با توجه به پله ها و سنگفرش غیر صاف و شیب تند در بعضی قسمتها،خیلی مناسب خانواده با کودک خردسال،خصوصا اگر کودک نیاز به کالسکه داشته باشد نیست ،چون عملا امکان استفاده از کالسکه در مسیر سنگفرش شده وجود ندارد. در کنار پارک ،محل پارک خودرو وجود داره ولی عملا در روزهای شلوغ ظرفیت پذیرش خودرو جوابگو نیست.

پارک جمشیدیه که در منطقه یک و ناحیه چهار تهران و در بخشی از اراضی باغ‌های دولو ساخته شده است، روزگاری متعلق به خاندان دولو بود. این خاندان در دوره قاجار می‌زیست. بوستانی که امروزه به آن «پارک جمشیدیه» می‌گویند، در واقع متعلق به فردی به نام جمشید دولو قاجار بوده است. املاک زیادی در تهران به نام طایفه دولو، از مشهورترین خانواده‌های وابسته به قاجار، سند خورده بود. در شناسنامه تاریخی پارک جمشیدیه نیز نام جمشید دولو قاجار به‌عنوان مالک زمین این بوستان ثبت شده است، مالکی که ملک ۶۹ هزار مترمربعی خود را به فرح پهلوی بخشید. در ابتدا قرار بود بنای یک سرای سالمندان در این ملک طرح‌ریزی شود؛ اما این تصمیم هرگز به اجرا در نیامد و به سود احداث پارک عمومی و استفاده همگانی از صحنه کنار رفت. در سال ۱۳۵۶، این منطقه شمایل یک پارک عمومی را پیدا کرد و به یکی از جاذبه‌های گردشگری و جاهای دیدنی تهران تبدیل شد.

محیط پارک حال آدمو خوب می کنه هوای اینجا به خاطر دوری از شهر خنک و مطلوبه و می شه ازش لذت برد. همینطور شیب و پله هاش زیاده. شلوغه و بزرگ ترین چالشش احتمالا پارک کردن ماشینه. حتی توی ایام عید که اوج خلوتی شهره جای پارک به سختی گیر میاد. بهتره روز های تعطیل رو برای رفتن انتخاب نکنید.

برای چند ساعت آرامش و سکوت و وقت گذروندن یا گپ زدن با دوستان یا خانواده پارک جالبیه خیلی هم بزرگ و دلنشینه سایه‌ی خوبی هم داره که میتونین برای تابستون از آفتاب فرار کنید😉

پارک جمشیدیه یا همون بوستان جمشیدیه یکی از قدیمی ترین پارک های تهران است.که قبل از انقلاب یک باغ شخصی بوده وبعد از انقلاب به بوستان تبدیل میشود .مکان بسیار زیبایی است که با آبشار ومناظر طبیعی اش جای مناسبی برای گذراندن چند ساعت با خانواده است.در ضمن این بوستان دارای آلاچیق برای نشستن های چند ساعته و درست کردن کباب میباشد.البته پارکینگ هم داردکه پول مفت میگیرند میشود همان درب اول پارک نمود.خوش بگذره

پارک جمشیدیه با فضای طبیعی و کوهستانی‌اش یکی از جذاب‌ترین پارک‌های تهران است. مسیرهای سنگ‌فرش شده، درختان بلند، آبشارهای کوچک و هوای خنکش، این پارک را به گزینه‌ای عالی برای پیاده‌روی و طبیعت‌گردی تبدیل کرده است. مخصوصاً در پاییز، منظره برگ‌های رنگارنگ واقعاً تماشایی است. با این حال، امکانات رفاهی آن جای بهبود دارد. در قسمت مرکزی پارک بوفه و سوپر مارکت برای خرید وجود دارد. نظافت سرویس‌های بهداشتی اصلاً در حد انتظار نیست و رسیدگی به برخی قسمت‌های پارک هم می‌توانست بهتر باشد. اگر دنبال یک طبیعت بکر در تهران هستید، جمشیدیه انتخاب خوبی است، اما از نظر امکانات رفاهی، نباید انتظار بالایی داشته باشید.

یکی از زیباترین پارک های تهران است که مناظر زیبایی دارد و پس از اتمام پارک به رودخانه و فضای طبیعی زیبایی منتهی میشود که در فاصله به این نزدیکی به شهر تهران متصور نیست و به قله کلک چال منتهی میشود.

در مصیر صعود به کلکچال ابتدا باید از وسط یک جنگل وسیع حدودا ۳ الی ۴ کیلومتری جمشیدیه در شمال تهران عبور کنی و سپس پا در مصیر صعود بگذاری قله کلکچال دارای مصیری با شیب تند است و کسی که مجهز به وسایل کوهنوردی نباشد صعود برایش بسیار سخت خواهد بود . داشتن باتوم کوهنوردی و کفش آجدار و خصوصا لباس گرم در زمستان الزامی است.