چهارطاقی گهواره دید

اینا بنا متعلق به دوره دیلمیان بوده که به گنبد عضدی هم شناخته میشه به فاصله کمی ازش چاه مرتاض علی وجود داره که توش چله میگیرفتن ولی احتمال خیلی زیاد آتشکده ساسانی بوده

یک پله نوردی نفس گیر اگر شیراز بودم هفته ای یکبار میرفتم اینجا دیگه نیاز به دکتر پیدا نمی کردم.

کل شیراز و کوه های اطرافش را می توان کامل دید

گهواره دید (گهبانهٔ دید) شهر شیراز که به گنبد عضد (گهواره زید) نیز مشهور است در دوره دیلمیان ساخته شده‌است. این بنای تاریخی در سمت چپ دروازه قرآن واقع شده و این اثر در تاریخ ۵ دی ۱۳۵۲ با شمارهٔ ثبت ۹۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. بنای کلی این گهواره شبیه معماری بناهای دوره ساسانی است. چهار درگاه در چهار ضلع بنای مذکور وجود دارند که طول و عرض هر ضلع 4 متر و ارتفاع آن ها 3 متر است؛ ارتفاع گنبد نیز سه و نیم متر می باشد. دلیل ساخته شدن این چهار طاق بر روی قله کوه تاسیس مکانی جهت دیده بانی و خبررسانی بوده است. به عنوان مثال برای پیام رسانی های فوری و مهم از نشانه هایی مانند: تابش نور آیینه، راه انداختن دود، دمیدن در بوق و شیپور استفاده می کردند و در شب با روشن کردن آتش به برج های دیگر خبررسانی می کردند؛ بنابراین همانطور که انتظار می رود این بنا جایگاه سربازان و دیده بانان بوده است.

بر بالای نوک غربی کوه چهل مقام و روبروی دروازه قرآن، اتاقی در اندازه 4*4 متر از سنگ ساروج  به صورت گنبد وجود دارد که سازنده اصلی آن را عضدالدوله دیلمی می دانند. او هنگام ساختن دروازه قرآن این چهار طاقی را نیز بر فراز کوه مشرف به تنگه ساخت تا جایگاه دیده بانان و سر بازانی باشد که بر رفت وآمد کاروان ها و شاهراه ورودی شمال شهر نظارت داشته باشند. در اصل می توان گفت این برج، برج دیده بانی و خبر رسانی بوده است که از طریق آن نشانه ها و اخبار مهم را به دیگر نقاط می رسانده اند. برای فرستادن پیام های فوری و مهم از تابش نور آینه، راه انداختن دود، به کار بردن بوق و شیپور استفاده می کردند و در شب ها نیز با روشن کردن آتش، برج های بعدی را خبر می کردند و بدین طریق از برج به برج خبر های دور دست به پایتخت می رسید . نشانی: نوک غربی کوه چهل مقام، روبروی دروازه قرآن، در مسیر چاه مرتاض علی

مسیر پلکان دسترسی به گهواره دید.

گهواره دید (گهبانهٔ دید) شهر شیراز که به گنبد عضد (گهواره زید) نیز مشهور است در دوره دیلمیان ساخته شده‌است. این بنای تاریخی در سمت چپ تنگ الله اکبر واقع شده و این اثر در تاریخ ۵ دی ۱۳۵۲ با شمارهٔ ثبت ۹۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. توسط سازمان بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در کنار این بنای تاریخی قبور شهدای گمنام بنا گردیده است که صبح‌های جمعه محل تجمع نیروهای حزب الهی جهت دعای ندبه می‌باشد. گهواره دید در بالای کوه و مشرف به شهر شیراز بوده که با ایجاد فضای سبز توسط شهرداری شیراز به عنوان یک مکان تفریحی شناخته می‌شود.

گهواره دید یکی محل های مورد علاقه ما در دوران کودکی بود ، البته آن زمان در دهه شست هنوز این پلکان و محوطه سازی انجام نشده بود و فقط خود بنای چهارطاقی در آنجا وجود داشت ، که معمولا بعد از رفتن به چاه مرتض علی در برگشت سری هم به گهواره میزدیم ، در زمان جنگ بین چاه مرتض علی و گهواره دید یک ضدهوایی گذاشته بودند که هنوز جای آن هست

این بنا در سال 1352 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.از گهواره دید تمام شهر شیراز قابل مشاهده است. چند سال پیش در کنار آن، بنای قبور شهدای گمنام توسط سازمان بسیج سپاه پاسداران ساخته شد. صبح های جمعه گروه های مذهبی برای خواندن دعای ندبه به آن محل می روند. در حال حاضر نیز اطراف آن درختکاری شده و مکان بسیار زیبا و مناسبی برای گردشگری است. برای رفتن و رسیدن به گهواره دید باید از پلکان سیمانی پارک کوهپایه عبور کرد. پارک کوهپایه این پارک درسینه کش کوه ساخته شده و به همین دلیل به آن کوهپایه می گویند. دورتا دورآن غرفه های نارنجی رنگ است و به آن پارک نارنجی پوش هم گفته می شود. این غرفه ها اکثرا برای فروش مواد خوراکی است. سمت دیگر پارک وسایل بازی مانند قطار کودکان، استخر توپ، سینما سه بعدی و ... وجود دارند و سمت دیگر وسایل ورزشی. به واسطه همین وسایل متنوع ورزشی و برخورداری از طبیعتی زیبا و هوایی پاک برخی صبح ها ورزش گروهی در این مکان برگزار می شود. قسمت مرکزی پارک یک آبنمای موزیکال بسیار زیبا قرار دارد. در هر اوج و فرود این فواره ی زیبا می توان به اوج و فرودهای زندگی فکر کرد. موسیقی ای که همراه با آب نما خودنمایی می کند حس شنوایی انسان را کیفور می کند.

مثل بام شیراز بود، پیاده روی در شیب تند داره، حدود ۵۰۰ متر، به افرادیکه عاشق پیاده روی آن توصیه میشه

گهواره دید ورودی شیراز بوده و حکم دکل دیدبانی رو داشته که از دور بتونن کسایی که میخوان وارد شهر بشن رو ببینن... الان اما پیاده راه خوبی ساخته شده که به بالای کوه راه داره، چندین مسیر پله ای، یک جاده ماشین رو - که دسترسی عمومی نداره - از جمله این مسیر ها هستن و تعدد راه ها باعث میشه اونجا هیچوقت تکراری نشه. توی راه‌پله ها روشنایی وجود داره، صندلی هست و هر چی بالا تر میری دید زیبا تری نسبت به شهر پیدا میکنی و از بالا میشه خیلی جاهای شهر رو دید.

مناسب کوه پیمایی و جمع های خانوادگی و مجردی است. مسیر پلکانی با صندلی هایی در طول مسیر هست ودر نوک تپه خود گهواره و هم چنین مزار چند شهید قرار دارد.

در قله کوه شرقی دروازه قرآن و درست رو به روی تکیه مشرقی چارتاقی گنبددار با طول و عرض ۴×۴ متر قرار دارد که به گهواره دید شیراز مشهور است. این بنا توسط عضدالدوله دیلمی ساخته شده است. او پس از ساخت دروازه قرآن، این چارتاقی را بر روی قله کوه ساخت تا جایگاه دیده‌بانان و سربازان برای نگهبانی شاهراه ورودی شهر شیراز باشد می‌توان گفت گهواره دید شیراز، برج دیده‌‌بانی و خبر رسانی بوده است که به وسیله آن نشانه‌ها و اخبار مهم را به دیگر نقاط می ‌رسانده‌اند. برای فرستادن پیام‌‌های فوری و مهم از تابش نور آیینه، راه انداختن دود، به کار بردن بوق و شیپور استفاده می‌کردند و در شب‌ها نیز با روشن کردن آتش، برج‌‌های بعدی را خبر می‌کردند و به این ترتیب برج به برج خبرها به دوردست می‌‌رسید

اینجا را هم می توانید با ماشین تا حدودی بیایید و هم کوهنوردی کنید. شهر زیر پایتان است و بسیار دل انگیز است. نزدیکی همینجا یک سازه قدیمی مثل یک زیرمین هست که چاه مرتضی علی خوانده می شود و در گذشته محل عبادت کسانی بوده که از شهر جدا می شده اند و برای چهل روز عبادت می آمده اند در این زیرزمین. هنوز هم می شود رفت پایین فقط اگر تعدادتان زیاد باشد خیلی دمکرده و گرم می شود و ممکن است اکسیژن کم بیاورید

یه ویو عالی نسبت به شهر بزرگ شیراز،دیگاه گهواره شیراز همون بام خودمونه ،البته چندتا راه داره ک یکیش از روبروی دروازه قران میتونید از پله ها بالا برید و به این ویو برسید،یکیشم یکم بالاتر تا حدود کمی میشه با ماشین رفت و بعدش راه بسته است و باید مسیر ماشین رو رو پیاده بالا برید

بتونی پله ها رو بالا بری و از اون بالا شهر رو نگاه کنی حس خوبی داره مخصوصا یه رفیق پایه داشته باشی و بین راه از فضاهای مناسب جهت استراحت استفاده کنی موقعه عصر و دم دمای غروب شیراز و دروازه قرآن حس دلنشینی داره خلاصه هم فاله هم تماشا شیراز همه چیش خوبه...

مسیر خوبی برای یه کوهنوردی سبک‌ هست. اما متاسفانه ساخت و ساز زیاد و خیابان کشی، داره رفته رفته محیط زیست این ناحیه رو به کل تخریب می‌کنه.

داخلش اصلا تمیز نیست ولی چون هدف دیدن شیراز از بالاست خیلی اهمیتی نداره. رسیدن بهش حس خوبی داره. مخصوصا اگه هوا خوب باشه، نمای شیراز هم از بالا خیلی جذابه

با یه کوهنوردی ساده کوچک و سریع میشه به این نقطه رسید البته پله کاری هم کردن که به نظر من عیور از پله ها فشار بیشتری رو روی زانوها وارد میکنه پس من ترجیح دادم که از جاده خاکی بیام بالا در یک صبح جمعه با هوایی بسیار عالی و دلنشین این صعود حالم رو حسابی خوب کرد شیراز چقدر جا داره واسه رفتن و دیدن

هم از داخل پارک راه داره و هم از روبروی دروازه قرآن توصیه می‌کنم از داخل پارک کوهستانی برید اینجا چون از روبروی دروازه قرآن پله های زیادی داره و سخته رفتن بالا