دانشکدگان فنی دانشگاه تهران که در خیابان کارگر شمالی تهران قرار گرفته، یه گروه آموزشی عالیه برای علاقهمندان به مهندسی و فناوری. اینجا با کلاسهای عملی، پروژههای تیمی و امکانات مدرن، میتونی مهارتهای فنیات رو به سطح بالاتری برسی. اگر دنبال یه محیط پویا و پر از فرصتهای یادگیری هستی، اینجا جای مناسبته. فقط یه نکته: حتماً قبل از شروع هر پروژه، اهداف و مراحل رو بهصورت واضح بنویس تا مسیر پیشرفتات روشنتر بشه.
دانشکده فنی دانشگاه تهران، که در امیرآباد نزدیک پل گیشا و متروی نصر قرار گرفته، فضای وسیع و سرسبزی داره که خیلیها بهش علاقهمنده؛ اما ورودش با کارت دانشجویی یا دلیل قانعکنندهست و بعضیها از اینجوری ناراضی. بوفههای معروف مثل زیرج و بوفههای دیگر، قیمتهای دانشجوییدار داره ولی کیفیت همبرگرها گاهی کمبود. پارکینگ در درب جنوبی بهتره، ولی کارت چک میشه. محیط دانشگاه سرسبز، کتابخانههای باحال، مسجد خوب و کلاسهای دورههای مختلفی که حتی برای غیردانشجویان هم بازه، باعث میشه حس “خانهی دوم” رو پیدا کنی. اکثر نظرات مثبت دربارهی دانشکدههای جذاب، امکانات کافی، شور و حال خاص دانشجویان، و محیطی سرشار از انرژی مثبت هستن؛ حتی برخی از دانشجویان یاد میکنن که اینجا محل تولد مهندسان بزرگی مثل لوتفی زاده بوده و جایگاه سیاسیاش هم مهمه. فقط یه یا دو نکتهی منفی مثل کیفیت غذا و دسترسی محدود به کارت دانشجویی وجود داره، ولی در کل، محیط خلوتتر از فنی پایینه، اما با امکانات عالی و فضای دوستانه، تجربهی خوبی برای دانشجویان و حتی کنکورهای تخصصی فراهم میکنه.
Fereshteh Hosseini
تاریخ ویرایش: ۳ سال قبل
۴
دانشکده فنی دانشگاه تهران، در فضای نسبتا وسیعی در امیرآباد، حوالی پل گیشا واقع شده. از نظر دسترسی به متروی نصر نزدیکه و به انقلاب هم دسترسی نسبتا خوبی داره. برای ورود به دانشگاه باید کارت نشون بدی یا یه دلیل قانع کننده ای داشته باشی. داخل دانشگاه یک بوفه معروف هست به اسم زیرج که ازش استقبال خوبی میشه. بوفه دیگه ای هم دیدم که قیمت آیتم های منوش خیلی دانشجویی و مناسب بود اما کیفیت همبرگرش چندان مناسب نبود متاسفانه.
این پردیس نسبت به پردیس اصلی دانشگاه تهران نوساز هست و ساختمانهای آن تمیز و البته در بخشهایی ناقص هستند. دانشکدههای جذابی در اینجا وجود دارد و شور و حال خاصی هم بین دانشجویان حاکم هست. محیط آن نیز مانند پردیس اصلی، سرسبز و لذت بخش و دارای امکانات کافی هست.
#دانشگاه_تهران #مهندسی
در آن روز تعداد دانشجویان دانشکده فنی 400 نفر بود. همگی ما در سرسرای طبقه همکف جمع شده بودیم. سرسرای همکف دانشکده دارای شش ستون مربعی شکل بود. من بین در ورودی دانشکده در ضلع شرقی و ستون ها ایستاده بودم. در این موقع یکی از دانشجویان شعار مرگ بر ... را سر داد. همه ما این شعار را تکرار کردیم سربازانی که در دو ضلع شمالی و جنوبی سرسرا مستقر بودند با مسلسل های خود چن رگبار به سقف شلیک کردند. دانشجویان که به دام افتاده بودند با شتاب به طرف سه محل خروجی(کتابخانه، زیرزمین، در خروجی)هجوم بردند... کسانی که در سرسرا روی پله ها بین طبقه اول و همکف باقی مانده بودند چهار نفر بودند: مصطفی بزرگ نیا، شریعت رضوی، احمد قند چی و محمود محمودی که دانشجوی ادانشکده افسری بود و در دانشکده فنی درس می خواند. سه نفر اول پشت ستون ها پنهان شده بودند و محمودی با لباس نظامی روی پله مشرف به دیوار قرار داشت. محمودی بعدا برای نعریف کرد که پس از دستور خروج توسط سربازان، آن سه نفر در حالی که دستهایشان را روی سرشان گذاشته بودند خارج می شوند؛ که به رگبار بسته می شوند. 16 آذر 1332- به نقل از عباس امیرانتظام
درب اصلیش تو کارگر شمالی بعد از جلال هست. اما یه درب جنوبی هم داره که از پشت دانشگاه میشه وارد شد ولی جا پارک خیلی بهتری داره اونجا. از هر دو طرف کارت دانشجویی چک میکنن پس اگه کارت ندارید بهتره به فکر جور کردنش باشید. دانشکده های بزرگ و باحالی داره که اکثرش رو خیرها تامین کردند. یه کتابخونه باحال هم قلمچی داخلش ساخته. مسجدش هم بدک نیست. به غیر از کلاس های دانشگاه دوره های زیادی هم اونجا تشکیل میشه که غیر دانشجویان دانشگاه تهران هم میتونن داخلش شرکت کنن