شهر باستانی دارابگرد

شهرقدیمی دارابگرد،مکان تفریحی متنوعی است ،که درکنار آن امامزاده دحیی کلبی ،نماینده امام حسن مجتبی میباشد،زیارتگاه مردم فارس ،شهرداراب میباشد

دارابگرد با نام های داراجرد و داراگرد یکی از معروف ترین شهرهای ایالت پارس دوران هخامنشیان با معماری دایره ای و خندقی پنجاه متری و دیوارهای دفاعی ارتفاع ده متری بوده است که در حمله اعراب از بین رفت و تمدنی چند هزار ساله به زیر خاک ها مدفون شد. حس غربت غم و اندوه در این لوکیشن بهتون دست میده البته اگر عاشق ایران و هخامنشیان باشید. باید بدانید نود درصد شهر از بین رفته و فقط یک تپه مدور خاکی باقی مانده است.

شهری است مدور، با طول عمری نزدیک به 8000 سال که ساکنینی از عصر سنگی در آن می زیسته اند. باستان شناسان شناخته شده ای مانند گیرشمن ساخت شهر دارابگرد را به سلسله اشکانیان نسبت می دهد. طبق نظر گریشمن، این شهر ابتدا به عنوان پادگان نظامی در نظر گرفته شده بود و سپس با ساخت و افزودن تأسیسات به آن به صورت یک شهر بزرگ و پر تردد درآمد. اما رونق این شهر در زمان ساسانیان به اوج خود رسیده است. زیرا در این زمان دارابگرد، یکی از مراکز پر اهمیت در ایالت پارس به شمار می رفت. در این شهر بازرگانان و تجار فارس به داد و ستد می پرداختند. این اوج و شکوه تا زمان اسلام ادامه پیدا کرد.دارابگرد در حال حاضر در شش کیلومتری شهر داراب فعلی از سمت جنوب و در مسیر جاده داراب به شیراز قرار دارد. اکنون تنها دیواری در اطراف این شهر باقی مانده و بقایایی از کاخ و قلعه حاکم آن قابل مشاهده است.

حیف این مکان اعجاب انگیز و تاریخی که فاقد هر گونه امکانات سیاحتی است و حتی راه ورودی ندارد و صرفا جاده ای قدیمی و کاملا نامشخص تا نزدیکیهای آن وجود دارد

این شهر باستانی حدودا به مساحت 400هکتار به شکل یک دایره دقیق بناشده. دیوارهای به ارتفاع 20متر.به بهنای 2متر که بااسب دورتادوران نگهبانی می‌دادند،شهری باقدمت 7000ساله ،گویابایتخت ایران درزمان هخامنش بوده، مقبره دحیی کلبی ،نماینده امام حسن مجتبی نیز چسبیده به این شهر بنا شده که برای گردشگران خالی ازلطف وزیبایی نیست،به شهرماسفرکنید،داراب فارس قول میدیم میزبان خوبی برای شماعزیزان باشیم.باتشکر .

شهر باستانی بنا به روایتی این شهر مربوط به زمان هخامنشیان است و یکی از شهرهای باستانی و صنعتی و افتخار ایران هست ولی متاسفانه جز تله خاک چیزی باقی نمانده ولی هنوز آثار این شهر باستانی باقی مانده است

داراب رو باید تو اسفند و فروردین بری طبیعتش و جاذبه های خوشکلش ببینی مثل ابشار تنگ رغز یا فدامی و....

از دارابگرد انتظار یک اثر باستانی شگفت‌انگیز را داشتم ولی اینطور نبود. بقایای دیواری دایره‌ای شکل که در وسط آن کوهی دیده می‌شود و چون محوطه داخل حصار دیواره آزاد و بدون مانع است دایره‌ای بودن آن به وضوح مشخص است (بر خلاف شهر دایره‌ای گور در فیروزآباد). ظاهراً داخل محوطه دارابگرد بقایای چند اثر تاریخی کوچک وجود دارد که به دلیل دور بودن از نزدیک ندیدیم. محوطه نگهبانی و بلیت‌فروشی ندارد و دسترسی به آن از سمت آرامستان راحت است. نکته جالب برای من این بود که طبق توضیحات تابلو راهنمای اثر و بر اساس شماره و تاریخ ثبت، دارابگرد جزء اولین آثار ثبت‌شده در فهرست آثار ملی ایران محسوب می‌شود.

دارابگرد شهر نظامی که در ۳ دوره هخامنشی ، اشکانی و ساسانی اهمیت داشته . دوران طلای آن در زمان اردشیر ساسانی بوده و باد در زمان اسلامی توسط نوه پیامبر حسن پسر امام علی علیه سلام اداره میشه . . اگر بالای کوه وسطی برید شکل دایره ای و دیوار کاملا مشخص هست . ارتفاع دیوار ها ۱۰ متر و عرض خندق پشت دیوار ۵۰ متر بوده . Absolutely amazing place the first circular city in the world and inspiration for other circular cities such as Baghdad in Iraq and another city in Firuzabad called Goor or Gur city .

تاریخچه شهر باستانی دارابگرد شهر باستانی دارابگرد در داستان‌های ملی ایران در اساطیر و داستان‌های ملی ایران، بنای شهر باستانی دارابگرد به داراب‌شاه، از نوادگان اسفندیار و هشتمین پادشاه ایران، نسبت داده‌ شده است. بسیاری از مورخان و نویسندگان متقدم ایرانی ـ اسلامی در آثار و نوشته‌هایشان بر مبنای اساطیر و داستان‌های ملی ایران، بنای شهر دارابگرد را از اقدامات داراب‌شاه‌ می‌دانند. برخی نیز مانند ابن‌حوقل بنای شهر دارابگرد را به دارا پسر داراب‌شاه نسبت داده‌اند. همچنین مطهر بن‌طاهر مقدسی معتقد است دارابگرد را بهمن، پسر اسفندیار، ساخته‌ است.

اینجا با اون چیزی که تو عکس هوایی می بینید کاملا متفاوته. عملا اگر به تاریخ و باستان شناسی علاقمند نباشید هیچ جذابیتی براتون نداره چون به جز چند تیکه از دیوار و باقیمانده های کاشی ها و ...، اثر قابل ملموس دیگه ای وجود نداره. متاسفانه هیچ حفاظتی هم از این محوطه باستانی نمیشه.

از شهر قدیمی دارابگرد خرابه ای بیش باقی نمانده. برای ورود به شهر پس از امامزاده یک موتورخانه آب قرار دارد که از آنجا یک جاده خاکی به سمت خندق شهر وجود دارد. در ورود به شهر، مجموعه خندق ها دیوار مخروبه و درختان قدیمی نشان از عظمت سالهای دور این مکان میدهد.

هیچ مسیری به سمت شهر وجود نداره باید از خندق و دیوار عبور کنید و سپس به یک زمین خالی می رسید که هیچی از شهر توی اون باقی نمونده مسیر هم خاکی هست و هیچ امکان رفاهی اونجا وجود نداره ، این شهر فقط نماد بی مسئولیتی هست که کوچیک ترین ارزشی برای میراث تاریخی ایران قائل نیستن.

درفاصله ۶ کیلومتری شهرستان داراب آثار شهر کهن دارابگرد نخستین پایتخت سلسله ساسانیان و یکی از قدیمی‌ترین شهرهای ایران باستان قرار دارد. این شهر که قدمت آن به عصر هخامنشیان می‌رسد. پیرامون شهر حصار مخروطی عظیمی از گل رس و سنگ و ملاط آهک ساخته شده که ارتفاع آن به بیش از۱۰ متر می‌رسد این دیوار درطول زمان دچار فرسایش شده وارتفاع آن اکنون به حدود ۷ متر می‌رسد وجود ماده چسبنده‌ای درمیان ملاط و گل به کار رفته در دیوار سبب شده با گذشت بیش از ۲۶۰۰ سال این دیوار با تخریب کم پابرجا واستوار باقی بماند. پشت دیوار خندق بزرکی برای حفاظت بیشتر از شهر ایجاد نموده بودند که دسترسی به شهر را در مواقع خطر بسیار مشکل می‌کرده‌است. عمق این خندق بیش از ۱۰ متر و عرض آن حدود۵۰ متر بوده‌است که این قسمت نیز دچار فرسایش شده‌است این خندق پیوسته مملو از آب بوده و به گفته مورخین متقدم درآن گیاهانی بوده که به دورپای افرادی که واردخندق می‌شده‌اند می‌پیچیده ومانع از شنا کردن آن‌ها می‌شده است آب مورد نیاز خندق از رودخانه‌های اطراف از جمله رود بال تأمین می‌شده است. شهر باستانی و کهن داراب‌گرد از بناهای متعلق به عهد هخامنشیان، با قدمتی حدود ۲۵۰۰ سال است. دارابگرد دارای معماری خاص آن دوران به صورت مدور و با تأثیر از اردوگاه‌های نظامی حکومت آشور بنا شده و بنا به مقتضیات زمانه محصور در دیواره‌ای سراسر گلی به طول تقریبی ۶۴۰۰ متر دارای برجک و بارو، دروازه‌ها و پل‌های متحرک بوده و کانالی پر از آب به عرض متوسط ۳۰ متر و عمق ۴ الی ۵ متر آن را احاطه می‌کرده و شعاع آن برابر با ۱۰۲۰ متر و دارای مساحت اندکی بیش از ۳۲ کیلومتر مربع بوده‌است. حتما بازدید کنید جزیی از تاریخ این کشور است. در حال فراموشی است.

مکانی تاریخی بیش از یکهزار و هشتصد سال ویا در دوران آیلخانیان شهر کوچکی بوده به نام داراب به معنی دارای آب فراوان پس از ظهور اسلام و قبول دین حضرت محمد ص ازسوی مردم این شهر کوچک و ترک دین قبلی خودشان که زردشت بوده . و قبول دین پیامبر . به زندگی خود ادامه می دادند. پس از رحلت پیامبر اسلام ص دربین مسلمانان تفرقه ایجاد شد و چند دستگی مسلمانان و امامت و خلافت حضرت علی و فرزندانش اعم از امام حسن مجتبی و مردم این مکان یعنی داراب گرویدن و پیروی از امام اول شیعیان و ارتقا دادن دین سنت به شیعه جنگی سخت بین اهل سنت و پیروان امام حسن مجتبی ع به وقوع می پیوندد که فردی بنام دهیادستور کندن خندقی دراطراف شهر میدهد در خندق اب رودخانه جاری میکند تا دشمن نتواند اهالی شهر را قتل عام کنند که متاسفانه پس از شکست اهالی شهر داراب گرد این مکان خالی از سکنه می شود واما آثار وخندق به جای مانده که به داراب گرد معروف است و جزء آثار باستانی محسوب می شود هم اکنون شهر داراب در فاصله ۱۰ کیلومتری داراب گرد ساخته شده که به شهر داراب ویا شهر امام حسن مجتبی گفته می شود .

آدرس : شهر تاریخی و باستانی دارابگرد در استان فارس ، 6 کیلومتری جنوب غرب داراب ، در کنار جاده جدید داراب – شیراز واقع شده است. از جمله قدیمی‌ترین شهرهای ایران باستان ، که نخستین پایتخت سلسله ساسانیان نیز بوده است ، در ۶کیلومتری شهرفعلی داراب ، با نام " شهر باستانی دارابگرد " می‌باشد. قدمت این شهر را مربوط به دوره هخامنشیان می‌دانند ( بیش از 2500 سال ) . شهر داربگرد که درمیان دشت وسیع و حاصلخیز هشیوار بنا گذاشته شده است ، به دلیل شرایط امنیتی آن زمان واهمیت شهر به صورت مدور بنا گردیده است و از این جهت در ردیف اولین شهرهای مدور داخل فلات ایران محسوب می‌گردد. لازم به توضیح است که دارابگرد به عنوان یکی از پنج شهرستان ایالت پارس در ایران قدیم ، به شمار می‌رفته است. دارابگرد که به داراگرد و دارابجرد نیز معروف می‌باشد ، به معنی شهر داریوش است. درست است که دارابگرد ، تنها شهر بنا شده به دست داریوش هخامنشی نمی‌باشد ، اما شاید نخستین بنای مدور برپا شده به دست او بود که نام خود را بر آن نهاده است. سبک بنای شهر اقتباس از شهرهای قدیم بین‌النهرین باستان است. دیوار اطراف شهر باقی مانده و هنوز برخی از بقایای بناها از جمله کاخ و قلعه حاکم شهر بر فراز قله میانی دیده می‌شود. بنای شهر دارابگرد بر مبنای برخی روایات تاریخی منسوب به داراب پسر بهمن پسر اسفندیار کیانی بوده است که در ادامه به صورت کامل شرح می‌دهیم. شعاع دایره این شهر برابر با 1020 متر ، و مساحتی بالغ بر 32 کیلومتر مربع می‌باشد. دیوار مخروطی عظی می‌از گل رس و سنگ و ملاط آهک در درو تا دور شهر ، با ارتفاع 10 متر ،ساخته شده بود و وجود ماده چسبنده ای درمیان ملاط و گل به کار رفته در دیوار سبب شده با گذشت بیش از ۲۶۰۰ سال این دیوار با تخریب کم پابرجا واستوار باقی بماند. تاگفته نماند که درطول زمان این دیوار دچار فرسایش شده وارتفاع آن اکنون در حدود ۷ متر می‌باشد. همچنین پشت این دیوار خندقی بزرگ ، با عمق بیش از ۱۰ متر و عرض ۵۰ متری به منظور حفاظت بیشتر از شهر حفر شده است که در مواقع خطر ، دسترسی به شهر و دیوارهای آن را بسیار مشکل و تقریباً ناممکن می‌کرده است. یکی از نکات بسیار جالب خندق شهر دارابگرد این است که پیوسته مملو از آب بوده و به گفته مورخین متقدم درآن گیاهانی بوده است که به دورپای افرادی که واردخندق می‌شده‌اند ، پیچیده و مانع از شنا کردن آنها می‌شده است. ناگفته نماند که آب این خندق نیز از از رودخانه‌های اطراف ، از جمله " رود بال " تامین می‌شده است.

جای باستانی و قدیمی مشهور به خندق دحیا کلبی

یکی از آثار به تاریخی شهر داراب که متاسفانه احتیاج به رسیدگی بیشتری داره. این اثر بزرگترین دیوار گلی جهان رو که بصورت دایره کشیده شده رو در بر میگیره

من دارابی ام خیلی شهر خوبیه با قدمت ۷۰۰۰ ساله یکی از قدیمی ترین شهر های ایرانه

این قلعه شهر تاریخی داراب هستش که فقط دیوار پیرامونی آن و خندق اطراف آن باقی مانده که بسیار زیبا و خاطره انگیز هستش