درباره مزایا و معایب پیست دربندسر گفتنی زیاده.
برای نمونه چند مورد میگم.
اینکه نزدیک تهرانه برای اهالی پایتخت مزیته، رسیدگی حداقلی داره که به نسبت بخش خصوصی اصلا قابل قبول نیست، وجود پیست شب هم میتونه یک آپشن باشه که بدلیل تبلیغات ناکافی، عدم توجه به رونق شبانه، کوتاهی ساعت فعالیت، عدم رسیدگی به پیست در این ساعات و خلاصه سوت و کور بودن، موفق نبوده.
پارکینگ برای پیست وجود نداره اما در ساعات فعالیت، برای پارک کنار جاده و در مکان عمومی و تردد همهی ماشینها، از اسکی بازها هزینه دریافت میشه(در زمستان ۱۴۰۲ هفتاد تومن) در حالیکه هیچ تعهدی هم برای مراقبت از ماشینها وجود نداره.
برای رسیدن به پیست باید تعداد زیادی پله رو با وجود حمل وسایل نسبتا سنگین اسکی طی کرد.
برای خرید بلیط ۵۰ تومن اضافه برای کارت قابل شارژ میگیرن که قابل استرداد هم نیست.
با وجود شلوغی و مراجعه زیاد، فکری برای بازسازی و راهاندازی تلهسیژ دونفره نشده(که سالهاست بدلیل مشکلات استاندارد از کار افتاده).
تلهسیژ قله(سرلو) بدلیل مشکلات فنی و برق و ... بصورت متناوب صندلیها رو خالی میفرسته که این خودش موجب معطلی و شلوغی صف میشه.
فودکورت قله، رونق لازم رو نداره و فقط برخی واحدهای فروش فعالن...
گرچه هرچه گفته بشه کمه، امیدوارم مسئولین و مدیران به حساب تقابل نذارن و به نقد سازنده توجه کنن.