معبد داش کسن

یک مکان دنج در بالای کوه های مشرف به شهر سلطانیه زنجان عصر ایلخانان مغول بازدید رایگان است.

خیلی حس و حالش عالی بود، فکرکن اژدها در کنار طرح‌های اسلیمی 🤣🤣 قرمه‌سبزی و پیتزا رو ترکیب کردن، ولی خب خوشمزه درومده 😍🤣 خیلی دیدنی و زیباست اینجا، حتمن بهش سر بزنید تنها معبد درست درمون شرقی توی ایران! با دو وقش اژدها (هنوز مسلمون نشده بود ایلخانان) اینما توی سنگ کنده شده! حیرات‌انگیزه میگن شاید قبل از اسلام از اینجا به عنوان یه جای مقدس استفاده می‌کردن 👌

معبد داش کسن نزدیک شهر سلطانیه و گنبد سلطانیه می باشد . قسمت‌هایی که تا حدودی از آن باقی مانده است را با شیشه پوشانده بودند .چون به شیشه ها هم نور تابیده میشد و هم کثیف شده بودند دیگر نمیشد خوب آثار را دید.

بسیار جای بکر و لذت بخشی هست. ارامش و ویویی که بالای مزارع و باغ ها داره واقعا تحسین برانگیزه. گفتنی هست این معبد از زمان ایلخانان مغول ساخته شده و به دلیل ساخته شدن در ارتفاعات، دید عالی به منطقه برای مقاصد قلعه داشته به دلیل فرسایش از طریق بارون و سیل و همچنین کنده کاری محلیان برای پیدا کردن گنج! تقریبا چیزی از معبد و قلعه نمونده و صرفا دو نقش برجسته اژدها که مربوط به این دوره هست مونده. جالی بسیار عالی بود در نزدیکی روستای ویر یا سلطانیه

تاریخ این معبد به دوره ایلخانان برمی‌گرده . بنای ناتمام ایلخانان مغول، ساخته شده در قرن هشتم هجری نشانه‌ی تلفیق فرهنگ مغول، چین و ایران.

از روستای ویر بیاید، آسفالته ست ، گوگل اشتباه میگه تیر ۱۴۰۱ بازدید کردیم ، بی نظیر بود بعضی از تندیس ها به گفته نگهبان در موزه مردان نمکی زنجان نگهداری میشه معبد داش‌کسن یا معبد اژدها بنایی صخره‌ای است که در حاشیهٔ روستای ویر در حدود ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر تاریخی سلطانیه در استان زنجان واقع شده‌است. معبد سنگی داش‌کسن مربوط به دورۀ ایلخانیان است. در این بنا دو نقش برجستۀ اژدها و چند محراب اسلامی در دو سمت آن و به قرینه یکدیگر حجاری شده‌است. این نقش‌برجسته‌ها از معدود نقوش اژدها در ایران هستند و تأثیر فرهنگ شرق دور (مغولستان و چین) را در عصر ایلخانان نشان می‌دهند. برخی قدمت این معبد را به قبل از اسلام رسانده‌اند و معتقدند که در زمان ایلخانان نقوشی از جمله اژدها بر آن افزوده شده‌است شکل‌گیری این معبد پس از مرگ ارغونشاه در قرن ۸، با پشتکار الجای خاتون خواهر سلطان محمد خدابنده آغاز شد، ولی به پایان نرسید. آثار به جای مانده در محل این احتمال را قوت می‌بخشد که ایلخان مغول ارغون پیش از گرایش به دین اسلام، اقدام به ساخت این معبد نموده‌باشد. آثار زیادی از شکل نخست این معبد باقی نمانده و تنها سنگ‌های بزرگ و پراکنده در گوشه کنار معبد دیده می‌شود. بسیاری از سنگ ها در اتاقک‌های شیشه ای مسقف در معرض دید بازدیدکنندگان قرار داده شده‌است. محدوده معبد اژدها مستطیلی و به ابعاد تقریبی ۱۰۰ متر در ۵۰ متر است که یک قسمت از آن به واسطه حفاری در تپه ایجاد شده‌است.(معرفی منبع نشريه همشهري جوان شماره 312) چند تندیس اژدها در این معبد وجود دارد.

دیدن چنین بنایی نزدیک سلطانیه و زنجان شاید برای خیلی از ما که برهه ای از تاریخ فلات ایران که مربوط به حمله مغولان هست رو از کتاب های درسی خوندیم و بدرستی هم یادش نگرفتیم قطعا اعجاب آور خواهد بود. نکته خاصی که توجه من رو خیلی جلب کرد، اون نقش های گل لاله بود که در دوعکس به تصویر کشیدم، خواستگاه گل لاله از آسیای صغیر هست و در فرهنگ ما بسیار دارای اهمیت هست. کسانی که دوست دارن حتما در مورد گل لاله تحقیق کنن و لذت ببرن. تنها چیز ناراحت کننده اینجا هم دیدن تراش خوردن سنگ هاست، تقریبا ۹۰ درصد نقش و نگاره ها از بین رفته ولی خب بازم اونچه به جا مونده ارزش بالایی داره.

معبد داش کسن در ارتفاع بیش از ٢٠٠٠ متر از سطح دریا در دامنه کوههای جنوب شرق سلطانیه زنجان و در فاصله ٥ کیلومتری روستای ویر و مشرف به دشت سلطانیه واقع شده. جاده اصلی معبد از سمت سلطانیه به روستای ویر و تا معبد طولانی تر ولی آسفالت است. ممکن است مسیریابی راههای نزدیکتر ولی خاکی را نشان دهد. غارها و شکل محراب و حوض، شبیه معابد میتراییست ولی سنگتراشیها و آثار دیگر منسوب به دوره ایلخانی است. محوطه معبد محصور و دارای ورودی و نگهبان و سرویس بهداشتی است. بعضی از سنگهای یافته شده در محوطه در قابهای محصور شیشه ای کنار ورودی گذاشته شده که متاسفانه بدلیل کثیفی مفرط شیشه ها نمای خوبی نداشت. سنگتراشی دو اژدهای متقارن روی صخره ها در دو سوی معبد نیز درون قابهای شیشه ای مسقف قرار داده شده که برای حفاظت خوب است ولی همان مشکل کثیفی شیشه را داشت. بازدید در بهار ١٤٠٠ رایگان بود.

در اين، معبد تصوير دو اژدها به صورت قرينه در مقابل يكديگر حجارى شده است، اين معبد داراى سه طاق نسبتا عميق مى باشد كه در دل كوه كنده شده است و در مجاورت آنها محراب هايى با تزئينات مقرنس اجرا شده اند. این معبد يكى از بهترين نمونه هاى معمارى صخره ى در ايران مى باشد، قدمت اين اثر به زمان ارغون شاه، پدر سلطان محمد خدابنده برمى گردد، در زمان سلطان محمد ، خدابنده نيز از اين محل به عنوان معدن سنگ در ساخت برج و باروى ارگ سلطنتى استفاده شده است

معبد داش کسن بنایی صخره‌ای است که در حاشیه روستای ویر در حدود ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر تاریخی سلطانیه (زنجان) واقع شده‌است. معبد سنگی داش کسن در ایران بی‌نظیر است. معبدی است با طرح اژدها که وقتی گردشگران آن را می‌بینند تصور می‌کنند با معبدی چینی روبرو هستند (چین ایران). اما این اثر تاریخی یادگاری از دوره ایلخانیان است. بنایی صخره‌ای در زنجان. این بنا به دو نقش برجسته اژدها و چند محراب اسلامی در دو سمت آن و به قرینه یکدیگر مزین است. نمونه‌های مشابه نقش‌های اژدهای آن در جای دیگری از ایران دیده نمی‌شود. طبق نظر برخی باستان‌شناسان، قدمت این معبد به قبل از اسلام می‌رسد که در زمان ایلخانان نقوشی از جمله اژدها بر آن افزوده شده‌است شکل‌گیری این معبد پس از مرگ ارغونشاه ، با پشتکار الجای خاتون ، خواهر سلطان محمد خدابنده آغاز شد، ولی به پایان نرسید. از نظر نقشه و نقوش تزیینی یکی از باارزش‌ترین نمونه‌های معماری صخره‌ای در تاریخ معماری ایران به‌شمار می‌رود. در این معبد نقوشی از هنر چینی به کار رفته‌است. نقش‌های اژدها به طول ۵ متر و عرض ۱٫۵ متر بزرگ‌ترین نقوش تزیینی این معبد است. دیگر نقوش تزینی این معبد، طاقچه‌های فاخری است که در ضلع شرقی و غربی معبد در کنار نقوش اژدها کنده شده‌اند. این طاقچه‌ها مُقَرنَس های زیبایی دارد. همچنین نقوش اسلیمی که ماهرانه تراشیده شده‌اند با طرح‌های متنوع در آن دیده می‌شود. در ساخت این معبد تقارن طولی در نظر بوده و این تقارن در کلیه بخش‌های معبد به چشم می‌خورد. معبد تاریخی داش کسن از سمت شمال به دشت سلطانیه و بنای تاریخی آرامگاه سلطان محمد خدابنده اشراف دارد. این معبد در کنار شهر قدیم سلطانیه با گنبد رفیع آن، آرامگاه چلبی اوغلو و آرامگاه ملاحسن کاشی، در مجموع محور فرهنگی تاریخی سلطانیه را تشکیل می‌دهد

فروردین ۱۴۰۴ معبد داش کسن به جای مانده از ایلخانیان است که کتبیه ها و نقوش برجسته ی زیبایی در این محوطه وجود دارد که مهمترین ان ها نقش اژدها حجاری شده روی سنگ است. برای رسیدن به معبد داش کسن ابتدا باید به روستای ویر بروید ، از انجا تابلوهای راهنما برای رسیدن به معبد وجود دارد و جاده اسفالته و مسیر دسترسی خوبی دارد. ورودی دارد

دیدنی است. حتما بروید. کمی از جاده فاصله دارد ولی اگر با خود غذا داشته باشید در جاده رسیدن به این محل بعد از روستا نقاط باصفایی را برای پیک نیک پیدا می کنید. محل آرام و ساکت و خلوتی است. Very nice! With a good view to Soltanieh building. Very calm and beautiful. It is small but please see it.

حتما پیشنهاد میشه بازدیدش ورودی ندارد جاده ای که گوگل از شهر سلطانیه میگه اول خاکیه بعد آسفالت میشه نگران نباشید

سلام در تاریخ ۱۴۰۳.۰۱.۲۶ از این معبد دیدن کردیم مسیر از سلطانیه به معبد در این فصل چشم انداز خوبی داره قطعا از دست ندید در بین راه ابگیری بود که عکس رو گذاشتم متاسفانه اینجا رها شده و ما اینجا خدماتی ندلشتیم از این بابت که کارشناسی باشه و راهنمایی کنه در کل عالیه

تلاقی معماری ایرانی اسلامی و معماری چینی بودایی. جاده دسترسی که از روستای ویر در ۱۸ گیلومتری سلطانیه می گذرد هم به طور کامل اسفالت شده. سرویس بهداشتی کثیف و خراب است. در کل ایران چنین معبد عجیب و غریبی با این سبک معماری نداریم.

معبد داش کسن متعلق به دوران ایلخانی است و ساخت آن پس از مرگ ارغون‌شاه مغول، به همت و پشتکار الجای‌خاتون، خواهر سلطان‌محمد خدابنده آغاز شد؛ اما متاسفانه عملیات ساخت‌و‌ساز آن هرگز تکمیل نشده است. برخی از باستان‌شناسان معتقدند که این معبد در اصل در زمان ساسانیان ساخته شده و پرستشگاه پیروان آیین مهرپرستی بوده است؛ البته هیچ آثاری از آن زمان در معبد باقی نمانده و مهم‌ترین ویژگی معماری این معبد که همان نقوش برجسته دو اژدها محسوب می‌شود، در دوره ایلخانی ایجاد شده است. علاوه بر نقوش برجسته دو اژدها، تمام تزیینات دیگر نیز در دوران ایلخانی در این بنا ایجاد شده‌اند (بهترین زمان سفر اوایل فصل بهار تا اوایل فصل پاییز)

با وجود دور بودن این محل از جاده اصلی، یکی از دیدنی ترین جاذبه های گردشگری استان زنجان به حساب میاد که جز چند قاب شیشه ای برای حفاظت از حکاکی های سنگی دیواره ها توجه چندانی به این محل زیبا و دیدنی نشده است.

حیلی جالب و منحصر به فرد بود، نگهبانی نبود، اصلا کسی نبود توضیح بده شیشه های محافظت از سنگها انقدر کثیف و غبار گرفته بود که چیزی زیادی نمیشد دید. مسیری که گوگل مپ از بزرگراه قزوین زنجان به سمت روستای عمید آباد میده ، تقاطع غیر همسطح بدون دسترسی جاده اسفالت هست که باید چند کیلومتری شانه خاکی جاده حرکت کنید تا به جاده اسفالت برسید.

ای کاش مسئولین میراث فرهنگی به کم به فکر این اثر هن باشن. درسته یه قسمتهایی از کارهای سنگیش توی اتاقک های شیشه ای محافظت میشه ولی کل اثر به گونه ای رها شده.

توی مسیر تابلو های راهنما خیلی کمه، باید حواستون باشه اما خب در کل اگر با مطالعه قبلی برید بهتره، چون هیچی نیست که بخواهید بخونید در موردش و این چیزا