دشت لار

سالها قبل در طول سال یک‌ماه اجازه داشتید که با ماشین وارد دشت بشید و از طبیعت زیبای دشت لار استفاده کنید. اول برای کاشینهای آفرود ممنوع شد، بعد برای تمام ماشینها ممنوع شد و حتی برای موتور هم ممنوع شده. البته همچنان میشه با دوچرخه رفت! که اونم بعید نیست تا سال دیگه ممنوع کنن. این هم یک راهکار همیشگی هست که بجای حل مسئله صورت مسئله پاک میشه. از دشت لار میشه دماوند زیبا رو دید و از دشتها و آبگیرها و رودهای دشت لذت برد. اینکه میشه کم‌ کرد یا نه هم بستگی به محیطبانها داره. قبلا اجازه کمپ داشتیم ولی الآن مشخص نیست. امیدوارم سیاستهای حفظ محیط زیست تغییر کنه و راه حل مشکل افرادی که به محیط زیست آسیب میزنن با محدود کردن استفاده همگی جایگزین نشه.

دشت لار دشت (شقایق‌های وحشی) دشت لار یکی از دشت‌های دیدنی ایران است که در مرز دو استان تهران و مازندران قرار دارد. این دشت زیبا در نزدیکی تهران واقع شده و از مقاصد بکر و تماشایی برای طبیعت‌گردی و گردش در دل طبیعت است. دشت لار همچنین با عنوان پارک ملی لار نیز شناخته می‌شود و از مناطق شکار ممنوع و تحت حفاظت محیط‌زیست به شمار می‌رود. دشت لار همچنین دشت شقایق‌های وحشی نیز نام دارد و در فصل بهار، این دشت پوشیده از شقایق‌های قرمز و گل‌های متنوع می‌شود. سد لار و دریاچه لار، چشم‌انداز زیبای دماوند، آبشارها و رودها، کوه‌ها و ارتفاعات و مناظر دلکش و رویایی، از جمله دیدنی‌های این دشت سرسبز هستند.

Perfect for hiking and a day trip. You can see the peak of Damavand from there. ورود تا ۲۰ خرداد ممنوع است و از ۲۰ خرداد امکان ورود هست. مسیر بعد از پاسگاه محیط بانی خاکی است

دشتی بزرگ و وسیع با چشمه های فروان که بیشتر چرگاه دام هستش البته برای کسایی که اهل کمپ زدن هستن و میتونن بمونن خیلی خوب و باحاله عشایر و روستایی های اونجا هم تو چادر زندگی میکنن راهش خاکی و سنگلاخ هستش یسری جاهاش موبایل انتن نمیده اگر خواستید برید حتما بنزین و زاپاس داشته باشید در ضمن وسط تابستون هم شباش سرده

تا ۲۰ خرداد اجازه تردد خودرو داده نمیشه ،واقعا عالیه ، میشه دوچرخه سواری کرد یا از صدای مزاحم خودرو با موزیک بلندشون در امان موند ، اینجا فقط طبیعتگردا میشه پیدا کرد لطفاً زباله نریزید

درود اول به طبیعت احترام بزارید دشت لار یه منطقه خیلی بزرگه که اگه بخوام از تجربه خودم بگم.اولا که فقط تو یه زمان محدود بازدید برای عموم آزاده از ورودی دشت جاده خاکی که خرابه و تا سد حدود ۸ کیلومتره اگه سواری دارید با جلوبندی سالم برید خیلی بکره ولی از رودخانه دلیچای به بالا رو چرای بی رویه دام نابود کرده .پر از عشایر و دامدارها که واقعا طبیعت رو دارن نابود میکنن .شبهای سردی داره و در روز اگه آفتاب باشه به فکر سایه بون باشید چون درخت و سایه ای وجود نداره .

دشت لار مرز بین تهران و آمل قرار دارد هر سال از تاریخ 20 خرداد اجازه ورود داده میشود بهترین و زیبا ترین دشت تهران میباشد چشمه دیو آسیاب در این دشت است

یه بعدازظهر عالي،یه حس ناب و دیدن قله دماوند بام ایران و احساس غرور اساطیری از گفتنش تو شاهنامه تا دیدن عکسش تو دفتر آریامهر شاهنشه ایران به نوعي در وصف نگنجد

از بهترین مکان ها برای سفر یکروزه در فصل تابستان. با ماشین های سواری هم میشه رفت اگر خیلی حساس نیستید. عکس هایی که فرستادم شاید نصف زیبایی اونجارو منعکس میکنه. فقط خواهشا زباله نریزید جزو معدود جاهایی هست که هنوز بکر مونده...

رودخانه ای بسیار زیبا و بخاطر گوگرد در اب بسیار شفاف

حتما در ماههای اردیبهشت و تا نیمه خرداد یه سر بزنید.

برای تجربه زیبایی و سکوت مطلق بهترین جاست.

بسیار زیبا، در فاصله تقریبا نزدیکی از طهران،میشود گوشه ای از بهشت را حس کرد

شاید بتوانم بگویم دشت لار برای من زیباترین و خاطره انگیز ترین پهنه بر کره زمین است. از خاطراتی که دارم تا آن قلب تپنده سفید بر فراز لار، دماوند که من را همیشه پر از شور و بغض و غرور می کند. هر جای این دشت که می ایستی، سبزی و سرخی است و ستون بی مانند دماوند بر بالای آن خودنمایی می کند. انگار که بگوید من همه جا حاضر و ناظرم. مهم نیست چقدر دور یا نزدیک می شوید. من همیشه هستم. هر نقطه از این دشت زیباست و می شود نشست، نوشت، ساز زد، عکس گرفت، یا اطراق کرد و خستگی را در کرد. بیهوده نبود که روزی مشکاتیان بر پهنه این دشت نشست و با نگاه به دماوند قطعه چکاد را نوشت. بهار، از اردیبهشت تا خرداد بهترین زمان رفتن به هر نقطه از این منطقه است. بخشی از آن تحت حفاظت محیط زیست است و در وقتهایی از سال به خاطر حفاظت از گونه های جانوری و گیاهی بسته است. من با تمام وجود عاشق این بخش از البرز بی نظیر هستم، انگار چیزی در مورد روشن می شود و تا ابد می سوزد.

فوق العاده زیبا و غیرقابل توصیف فقط اگه کوهنورد و اهل پیاده روی نیستی باید با ماشین آفرود بری جاده اش خیلی افتضاح

عالی،فقط آپلود عکسها خیلی زمان بر هست

عالی شب های بسیار سرد اونم گاهی و یه توده میاد در حد یخ بندان گرمایشی حتما برا احتیاط تو ماشین باشه هیزمی در کار نی

برای رسیدن به دریاچه باید یک مسیر خاکی حدود ۵ کیلومتری رو طی کنید که خاکی خیلی خوبی هم نیست اما میشه با ماشین های غیر آفرود هم طی اش کرد. جای بسیار زیبایی هست اما در روز های آفتابی شدت تابش آفتاب نسبتا زیاد هست و درخت و سایه زیادی هم نداره (ویژگی تیپیک یک دشت). بعضی از مناطق هم حفاظت شده هست و نمیشه با ماشین واردش شد. کارت شناسایی برای ورود هم لازم داره که ازتون میگیرن و موقع خروج بهتون تحویل میدن. تا یک ساعت خاصی هم اجازه دارید که بمونید (بعدازظهر یا عصر).

طبیعت بی‌نظیر، فقط حواستون به آفتاب باشه، تقریبا درختی نیست ، سایه‌بان لازمه از چشمه دیو آسیاب هم بازدید کنید.

به خود دشت نرفتم محیط بانی اجازه ورود تا 20ام خرداد با ماشین یا با وسایل کمپ نمیده و فقط اجازه قدم زدن میدن و اگر کمپم کنی میگفتن بلند میکنن اما با پارتی بازی میشه رفت داخل .متاسفانه شاهد چرای بی رویه دام ها در این ناحیه بودم و اینکه هوا بشدت کوهستانی بود و مارو حسابی سوزوند و منم تو دوره نقاهت ابله مرغون بودم پوستم نابود شد .هوا در شب بشدت سرد و در روز بشدت گرم . لطفا لطفا لطفا زباله نریزید اخه حیوون بدبخت پلاستیک میخوره میمیره چرا رعایت نمیکنید بخدا دودش تو چشم هممون میره