مهدکودک دنیای خلاقیت، کودکستانی در تهران، منطقه ۲، جایگاه ویژهای در دل شهر دارد. این مکان برای بچههای کوچک و والدینش، فضایی پر از بازیهای آموزشی و سرگرمیهای خلاقانه فراهم میکند. در محلهای که همیشه پر از صدای خندههای کودکان است، این کودکستان بهعنوان یک نقطهی آرامش برای خانوادهها شناخته میشود. اگر میخواهید فرزندتان در محیطی امن و پرانرژی رشد کند، حتماً قبل از ورود، ساعتهای باز را چک کنید. همچنین، این کودکستان با تیمی از معلمان با تجربه و محیطی دوستانه، بهصورت روزانه برنامههای مختلفی از جمله هنر، موسیقی و ورزش ارائه میدهد که باعث میشود بچهها نهتنها یاد بگیرند بلکه لذت ببرند. برای والدینی که به دنبال یک محیط سالم و پرانرژی برای فرزندانشان هستند، این مکان گزینهی ایدهآلی است.
راضی کننده نیست چون صبحانه و ناهار و عصرانه و شام نمیدن و از اخلاق و رفتار و مهربانی برای بچه ها صحبت نمی کنند. از کردار و پندار و از استرس و اضطراب با بچه ها صحبت نمی کنند. چرا برای بچه های دهه ۶۰ و ۷۰ و ۸۰ و ۹۰ پرخاشگر و عصبی هستند؟ چرا برای این ها روانشناس و مشاور و گفتار درمانی و تست هوش نمی گذارید؟ چرا مشکل پدرها و مادرها را حل نمی کنید. آیا ازدواج خوب است؟ آیا طلاق خوب است؟ درمورد این چیزها با بچه هایتان صحبت کنید. چرا الان بچه های قدیم و جدید شروع می کنند به فحش دادن و هرزه گویی لطفا رسیدگی کنید. لطفا بررسی کنید.
بزرگترین ایراد این مهد این هست که به صورت نا محدود ثبت نام می کنن و بسیار شلوغ هست ، مربی هاش بی تجربه و با سن خیلی کم استخدام میشن و بیشتر فعالیت هاشون رو بزای ظاهر و عکس انجام میدن نه واقعا شادی بچه ها ، پس گول ظاهرشون رو نخورید ، محیط مهد تمیز نیست به خصوص دست شویی هاش اگر وسط تایم که بچه ها هستن برید کثیف هست ، تنها حسن این مهد کلاس های اضافه مهد هست که به نظرم با ایرادات بزرگی که داره اصلا نمی ارزه بچه هاتون رو ببرید
کادر مهدکودک فوق العاده کم سن و سال ، کم تجربه و در عین حال پر ادعا هستند
ضمناً جمعیت بچه ها خیلی بیش از ظرفیت ساختمان هست به همین دلیل مسئولین از کنترل
مجموعه عاجز هستند و چیزی که عجیب هست همچنان در حال ثبت نام هستند یعنی هیچ محدودیتی برای تعداد نفرات داخل کلاسها قائل نیستند
دختر من ۳ سالش بود و بسیار وابسته و من دنبال یک مهد انسانگرا بودم براش که تبلیغات این مهد رو دیدم.
تنها چیزی که نبودن انسانگرا بود. از کلمه های قلمبه سلمبه استفاده میکردن و مثلا میخواستن بگن ادبیاتشون مطابق این روش هست ولی ابتدایی ترین اصول برخورد با بچه رو رعایت نمیکردن.
روز سوم میگفتن مامان از بچه فاصله بگیره و بعد که دخترم گریه میکرد میگفتن باید گریه ات تموم شه بعد اجازه داری از مهد بری. روز چهارم هم میگفتن با اینکه بچه گریه میکنه باید ۱۰ دقیقه بذاریش بری. فقط ادای روانشناسا رو در میاوردن.من اون موقع بیتجربه بودم نمیدونستم الان میفهمم که چقدر فرقه بین یه مهد انسانگرا با یه مهدی که فقط اداشو درمیاره
