دوپامین کافه

ما پیتزا والتر وایت سفارش دادیم طعم پیتزا رو خیلی دوست داشتم و بطور کلی طعم‌سازی خوبی داشت پیتزاها دو نفرست اما ازونجایی که ایتالیایی هست حجم زیادی نداره و ممکنه دونفر رو سیر نکنه قیمتش نسبتا بالا بود کافه با تم بریکینگ بد دیزاین شده سر میزی که ما نشستیم تمیز نبود و همچنین نشیمن یکی از صندلی ها جدا شده بود بجز این دو مورد بقیه موارد مشکلی نداشت و بنظرم پیتزاش ارزش امتحان کردن رو داره

مشاهده در گوگل مپس

همیشه میگم قضاوت یک رستوران با یک بار رفتن خیلی کار سختیه چون هر روز عوامل متعددی وجود داره که تاثیر می‌ذاره بر کیفیت و پذیرایی اما با تعاریفی که از این مجموعه شنیده بودم رفتیم. تنها چیزی که میشه خلاقانه دونست تاثیر فیلم برکینگ بد بر طراحی فضا بوده و اینکه گره زدن فرمول‌های شیمیایی رو با طبخ غذاهای خاص. منوی متنوع و آوانگاردی بوده در زمان خودش. محیط به شدت خاک گرفته و کثیف بود. سالندار خوش اخلاق و با حوصله ای بود و مسلط به منو اما بعد سفارش برگر آلبالو دودی حدودا ده دقیقه بعد اومد و گفت نون برگر نداریم. پیتزا ناپولیتن سفارش دادیم که زیرش سوخته بود و بافت کراست نون پیتزا ناپولیتن رو نداشت. طعم‌های روی پیتزا هم خیلی بی ربط بودن و غیر جذاب. یه سالاد مخصوص دوپامین داشتن که مرغ و سسش عالی بود. یه سیب زمینی با تاپینگ سس پستو که هم طعم روغن روی سیب زمینی خیلی بد بود و سس پستو هم فاجعه. در کل من مخاطب این فضا نیستم اما اگر غذای متعادلی داشت میتونستم امتیاز بهتری بدم. درسته که نمیشه با یکبار امتحان کردن یه مجموعه و اونم چند آیتم محدود. نمیشه به درستی یه کافه رستوران رو قضاوت کرد اما مشت نمونه خرواره و به نظرم در حال حاضر این مجموعه کیفیت مناسبی نداره.

مشاهده در گوگل مپس

تنها مشتری بودیم تو اون ساعت ولی نزدیک به یک ساعت زمان برد دوتا پیتزا و دوتا برگر. خمیر پیتزاش عالی بود. جز بهترین نون هایی بود که خوردم. ولی سس کف به شدت آبکی و خام بود. جوری که سبزی های روی پیتزا داشتند شنا میکردند.

مشاهده در گوگل مپس

خیلی خوشمزه بود ولی گرون بود. پاستاهای دستسازشون رو واقعا پیشنهاد میکنم. سرویس خیلی طول کشید و کلا باید زیاد منتظر بمونید.

مشاهده در گوگل مپس