مسجد امام هادی (ع)

خیلی اتفاقی ب کوچه ای وصل شدم ک ک نام حضرت هادی حک شده بود از قبل از رسیدن ب این محل دل پرازبغض سنگینم ترکیده شد و زااااار زدم انگار این نام مرا با لوکیشن ازقبل تعیین شده ب در خانه اش روانه کرده بود توقف کردم وتمام بغض و اشکم را همانجا با درد دلی نزد در خانه ی او جار زدم یادم ب این لحظه افتاد ک در بسترمرگ ارزویش دیدن امدن کسی بود ک تمام من و جان و وجودم شده است گفتم اهای حضرت هادی کجایی ک ببینی همه ی شهر خوابندو مرده اند همه ی حضرت و امامان در خواب ابدی روب زمین زندگی میکنند و من ب دنبال کسی ک ببدار باشد از جنس من و اگاهی باور وجودمان اینجا هیچکس نمرده همه ی نامبرده های تاریخ و تقویم در چرخه ی هستی گرفتار وحرکت خود را با بودن پول میدانندوبس اه چ بگویم ک من ان اواره ی بشکسته بالم در زمینم منتظر در راه حضرتی ک سخنانم رادر موردعظمت خودش است ب تمسخر و غیر باور میگیرد اینجا همه نفرین شده اند اما من بیدارم نهایت صبرم ک لبریز شدهمه را از مدار زمینم با زمان دلخواهم محوودور میکنم تا نبینم عهدی را ک هیچ احدی اجرا نکرد.

مسجد امام هادي (ع) همانند مساجد سوريه زيباست .