آموزشکده فنی امام خمینی، در کمربندی بهشهر، یکی از مراکز آموزشی فنی معتبر در مازندرانه. این گروه آموزشی، دورههای فنی و حرفهای در زمینههای مختلف مثل برق، مکانیک و کامپیوتر رو ارائه میکنه. اگر دنبال یادگیری عملی و کارآموزی هستی، این آموزشکده جای مناسبیه. دانشجویان اینجا، با امکانات خوب و اساتید مجرب، میتونن مهارتهای فنیشون رو تقویت کنن. یه جای عالی برای شروع کارآفرینی فنی، حتماً باید امتحانش کنی.
مجموعهی آموزشکده فنی امام خمینی در بهشهر، با نظراتی که در حال حاضر در دسترس است، بهطور کلی بهصورت مثبت دیده میشود؛ حتی اگر یکی از بازخوردها بیشتر دربارهی شهر و تاریخچهی آن بود، امتیاز ۵ ستارهی آن و سایر نظرات ۴ و ۳ ستاره نشان میدهد که مشتریان در کل از خدمات آموزشی رضایت دارند، اگرچه جزئیات دقیقتر در این نظرات کم است.
سید مجتبی بهشهری
تاریخ ویرایش: یک سال قبل
۵
* بهشهر
بِهشَهر از شهرهای شرقی استان مازندران و مرکز شهرستان بهشهر است که در گذشته (قبل از انقلاب ۱۳۵۷ ایران) آن را اشرف البلاد مینامیدند. زبان محلی مردم بهشهر زبان مازندرانی است. طبق آخرین سرشماری جمعیت بهشهر در سال ۱۳۹۵ بالغ بر ۹۷۴۰۲ نفر میباشد. فاصله این شهرستان تا تهران ۲۸۵، تا ساری ۴۵ و تا گرگان ۹۰ کیلومتر است. هماکنون این شهرستان دارای 3شهر، 3 بخش، 6 دهستان و حدود 206 روستا است.
راهآهن سراسری در شمال، از این شهر عبور کرده و سپس تا گرگان ادامه مییابد. اولین خط راهآهن نوین ایران در دوران رضا شاه پهلوی پس از عبور از بهشهر تا بندر شاه (بندر ترکمن امروزی) کشیده گشت، پس از اتمام ساخت پل گردن در ساری اولین قطار در مهرماه ۱۳۰۸ به دستور رضا شاه پهلوی عازم بندر ترکمن گردید.
شهر بهشهر به دلیل قرار گرفتن میان کوه و دریا، آب و هوای معتدل و مرطوب دارد و میزان بارش زیاد باران و رطوبت بالا و قسمتهای جنوبی شهرستان به دلیل دارا بودن پوشش کوهپایهای و ارتفاع زیاد آب و هوای سردتر و کوهستانی و زمستانهای بارانی و برفی دارد.
* تاریخچهی شهر
بهشهر یکی از قدیمیترین شهرهای ایران است. نام بهشهر پیش از دوره صفوی، تمیشان، خرگوران، نامیه، پنج هزاره، آسیابسر بودهاست. چون مادر شاه عباس، بهشهری بوده، وی با مسافرت به بهشهر، این شهر را پایتخت تابستانی خود ساخته و نام آن را به اشرفالبلاد، یعنی بهترین و شریفترین شهرها، تغییر دادهاست. او، کاخها و عمارتهایی را در بهشهر بنا نهاد. رکن الاسفار، از درباریان دوره ناصری، در سفرنامه خود وجه تسمیه دیگری را برای اشرف ذکر میکند. او معتقد است زمانی که شاه عباس این شهر را به صورت مدرن و امروزی بنا نهاد، پارهای از درباریان گفتند «هذا اشرف من فرح آباد» و همین کلمه به مذاق شاه خوش آمد.
