خانه تاریخی فاضلی ساری

ما امروز تاریخ ۱۴۰۴/۰۱/۲۱ مراجعه کردیم بسته بود و روی درب منزل نوشته بود خانه فاضلی ساری نیست لطفا زنگ نزنید دقیقا "همین مکان". متاسفانه این طور که به نظر میرسه اینجا شخصی سازی شده 💔 ممنون از مسئولین مربوطه و میراث فرهنگی 👎

بسیار زیبا و آرامشبخش بود .و بازدید رایگان هست .

خانه ای دلنشین با یک مرمت عالی از سمت میراث فرهنگی کمی شکوه قجری خودش رو بازیافته - لوکیشن عکاسی زیاد دارد و برخی درب های داخل عمارت قفل هستند

شاید جالب باشه، ۲۵ سال پیش دانشجو بودم و در محله آب انبار نو خونه داشتیم. خونه‌ی ما خیلی قدیمی و دو طبقه بود. از زیر شیروانی و پنجره‌های طبقه دوم چندین عمارت زیبا و قدیمی و تاریخی، اما مخروبه دیده می‌شد. در و پنجره‌ی این عمارت‌ها تخته کوب شده بود اما باز هم شکوه از ساختمانها و تک تک آجر ها دیده می‌شد. یکی از این عمارت‌ها همین خانه‌ی فاضلی‌ها بود که اون زمان اسمش رو نمیدونستم. خوشحال شدم که بازسازی شده. اما شیشه‌های نمای نیم دایره‌ای اصلی اینطوری نبود که در عکس‌ها دیده میشه. خدایا چه زود ۲۵ سال گذشت.

خانواده فاضلی از خانواده‌هایی بوده‌اند که عمارت جذاب و دیدنی محل سکونت‌شان در حال حاضر به عنوان یکی از دیدنی های ساری مورد بازدید عموم قرار می‌گیرد. این خانه بزرگ و قدیمی در دوران قاجار ساخته شده است و برای دیدن آن باید راهی محله آب‌انبار نوی ساری شوید. البته عمارت فضلی شامل دو بناست که یکی از آنها به دوران پهلوی تعلق دارد. نمای ساختمان، آجرهای به کار رفته در آن و تزئیناتش از مولفه‌های معماری دوران قاجار پیروی می‌کند و همین ارزش تاریخی و هنری آن را بالا می‌برد. گفته می‌شود که صاحب عمارت، یعنی آقای فاضلی معلم بوده است. بازدید از خانه این معلم را از دست ندهید. جالب است چون در این روز و روزگار دیگر بعید است که معلم‌های عزیز و گرامی بتوانند چنین عمارت‌هایی برای خود بسازند.

یکط از زیباتربن خانه های قدیمی ایی که بازسازی خوبی شده حتما حتما پیشنهاد میدم که یکبار هم شده بازدیدی از ایتحا داشته باشید مطمئن باشید که حال و هوای شما رو عوض میکنه و فضای زیبا و سازه های قشنگ اونجا شما رو به گذشته های دور میبره و این خس رو تو شما ایجاد میکنه که در زمانهای قدیم تو چه جاهایی زندگی میکردند و برای رطوبت شمال و سرما و گرما و دیگر امکانات رفاهی مورد نیاز اون موقع چه تدابیری اندیشیده بودن واقعا زیبا و حساب شده

متاسفانه انگار به دست یه سازمان دولتی افتاده . با تشکر از مسئولین کم عقل

اواخر مرداد رفتم از بیرون قشنگ بود اما نه تابلو داشت و علامت گذاری که مراجعین به راحتی مراجعه کنند توی گوگل نوشته بود که باز هست مغازه های اطراف گفتند باید در بزنید هر چی در زدیم و زنگ زدیم هیچ کس باز نکرد ساعت ۱۱ ظهر بود توی گرمای هوا دست از پا درازتر برگشتیم حتی دور زدم تا از در پشتی وارد بشیم اما امکانش نبود

خانه رمدانی ها از دو بخش قاجاری و پهلوی تشکیل شده که بخش جنوبی آن که متعلق به عصر قاجاری است و دارای سر درب بسیار زیبایی است. این بنا که در بافت قدیم شهر ساری قرار دارد، متشکل از دو ساختمان و یک حیاط مرکزی است. بنای دو طبقه ای که در جلو قرار دارد با سردری زیبا در واقع نقش ورودی و هشتی بنا را ایفا می کند. این فضا جهت استراحت مراجعین و انجام اموری که نیاز به واردشدن به خانه را نداشته در نظر گرفته و اتاقهای طبقه فوقانی با تزئینات زیبای چوبی ، پنجره های ارسی و نورگیر های گچی محل اسکان مهمانان بود. بنای دوم که در پشت با یک فاصله قرار دارد ، در دوره پهلوی اول، دستخوش تغییرات اساسی شده است. این بنا از یک اتاق شاه نشین و دو اتاق معروف به گوشواره در طرفین که با یک راه رو به هم وصل می شوند شکل گرفته است.این اتاق های گوشواره نام ، محل قرار دادن لباس و وسایل خواب خدمتکارانی بود که در اتاق شاه نشین زندگی می کردند. این بنا به مرور زمان بر اثر عوامل انسانی چون الحاقات نامناسب، عدم نگهداری صحیح و متروک بودن و عوامل طبیعی چون رطوبت صعودی و نزولی، شکستگی سفال و پوسیدگی چوب ها و از بین رفتن کف پوش ها مورد تخریب قرار گرفته است. با تملک خانه رمدانی ها توسط سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری مازندران در سال 83، بودجه ای برای احیا و مرمت بنا توسط این سازمان تعیین شد که بنا به نظر و ارزیابی کارشناسان این مجموعه بنا مورد ارزیابی قرار گرفت و طی دوره های متعدد بازسازی شد. فصل اول مرمت یکی دیگر از ساختمان های خانه رمدانی با قدمت 200 ساله از فروردین 83 آغاز شد. عملیات مرمتی این بنا شامل، تعمیر اسکلت چوبی سقف، مرمت بدنه، برداشت الحاقات، تعویض بند کشی های فاسد شده و تعمیر و برداشت اندود سیمانی نمای جنوبی بنا است. این خانه پس از اتمام مرمت به مکانی فرهنگی تبدیل می شود. این اثر در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۸۴ با شماره ثبت ۱۲۵۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

خانه های تاریخی در ایران مرسوم بود برخی خانه ها ، مال شاهان و وزرا( درباریان). برخی خانه ها، مال برخی آخوندها، و شعرا ، و ... برخی خانه ها ، مال افراد خیر برخی خانه ها ، مال دانشمندان . یعنی موزه خانگی . برخی گاها موزه شده اند . برخی خانه ها، قبرستان خانوادگی هم هستند . خیلی جالب و خیلی عبرت آموز. البته الان دیگه خانه تاریخی، ایجاد نمیشه. هرچی بود مال قبله. الان امام زاده تولید میشه بجاش

حیفه که بیشتر بهش نمیرسند و بازدید عمومی همیشگی نداره. البته که هربار از مسوولینش خواستیم اجازه دادند بریم بازدید. واقعا از خونه کلبادی قشنگتره و جا داره که بیشتر بهش توجه بشه

بسیار زیباست و البته بازسازی عالی جانی دوباره به این خانه داد.

تاریخچه جالبی داره ولی پیدا کردنش سخته زیرا درب ورودی از شرکت توسعه و نوسازی است

خیلی دوست داشتم ولازم به ذکر که محل تحصیل بنده همیت شهر است

معماری فوق‌العاده و نمای زیبا

تعطیل بود واقعا نمییدونم چرا ولی حیف شد

مکان بسیار زیبا و قشنگیه پیشنهاد میکنم حتما ازش بازدید کنین

متاسفانه در روز موزه اینجا تعطیل بود.

محیطی عالی و باستانی و نمونه‌ای از هنر ایرانی در ساختمان است

از خانه های قدیمی ساری با معماری سنتی مازندران