بنای تاریخی خانه فکری، موزه میراث فرهنگی در بندرلنگه، یکی از جاذبههای تاریخی این شهره. این موزه برای عاشقان تاریخ، گردشگران و دانشجویان که به دنبال کشف رازهای هرمزگان هستند، جایگاه ویژهای داره. در این منطقه، موزهها معمولاً بهعنوان نقطهی دیدنی برای خانوادهها و دوستداران هنرهای سنتی شناخته میشوند. اگر میخواید تجربهای متفاوت داشته باشید، حتما قبل از رفتن ساعت بازدید رو چک کنید و یه کلاه آفتاب همراه داشته باشید.
بنای تاریخی خانه فکری، که در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده و حدود ۱۱۰ ساله است، با ۵ بادگیر، ۲۶۰۰ متر مربع و ۲۵ اتاق، یکی از جاذبههای قاجاریه بندر لنگه محسوب میشود؛ بازدید از آن رایگانه، شبها هم موسیقی زنده میشنونید و فضای آرامشبخشش باعث میشه حس کنید مثل سفر به گذشته میکنید. اما بعضی بازدیدکنندهها به کمبود نگهداری، نورپردازی ضعیف، نبود بلیتفروشی و حضور نوجوانان سر و صدا اشاره کردهاند؛ در عین حال اکثر نظرات مثبت، به معماری زیبا، منبتکاری و گچبریهای خیرهکننده، راهنمایان مهربان و امکان دیدن حیاط مرکزی و دو بخش اندرونی و بیرونی اشاره میکنند. در مجموع، اگر به تاریخ و فرهنگ علاقهمند باشید، حتماً باید به این مکان سر بزنید، ولی بهتره قبل از رفتن زمان بازدید رو چک کنید تا از خالی بودن یا کمبود اطلاعات جلوگیری کنید.
siamak moaven
یک سال قبل
۴
دیرینگی این بنا که در فهرست آثار ملی ایران نیز به ثبت رسیده است , به دوره قاجار و حدود ۱۱۰ سال پیش بازمیگردد و توسط عبدالواحد فکری , از تجار معروف بندر لنگه ساخته شده است و مساحتی بالغ بر ۳۶۰۰ متر مربع دارد. بنا دارای دو حیاط اندرونی و بیرونی , پنج بادگیر ۲۵ اتاق , ۱۰ سرویس بهداشتی و دو سرسرا می باشد.
این عمارت که یکی از مهم ترین بنا های دوره قاجاریه در شهر بندر لنگه است و از ویژگی های معماری چشم گیری برخوردار و تزئینات برجسته آن مشتمل بر منبت کاری و گچ بری های زیبا است. این بنا هم اکنون محل اداره میراث فرهنگی بندر لنگه است , به خوبی از آن پاسداری میشود و بازدید از آن برای عموم آزاد است.
عمارت فکری،بنایی بسیار زیبا در مرکز شهر بندر لنگه که هم اکنون اداره میراث فرهنگی این شهرستانه،دارای ۵ بادگیر هستش و دارای دو بخش اندرونی و پذیرایی هست،قدمتش هم به حدود ۱۴۰ سال پیش میرسه،موقع بازدید ما در روز ۴ فروردین ۱۴۰۴ هیچ کس حضور نداشت و خودمون داخل عمارت گشت زدیم
خانهای بسیار باارزش و زیبا است اما وضعیت اسفناکی دارد.
خیلی بی سر و سامان بود اما ارزش بازدید دارد.
بلیت فروشی نداشت و هیچ مسئول و مراقبی هم نبود و بخشهای زیادی از ساختمان در حال تخریب بود، نورپردازی خیلی زشتی داشت و از هر کجا ریسهای از لامپهای بدقواره و بزرگ آویزان کرده بودند.
تعداد زیادی نوجوان خلافکار در حال دعوا و سر و صدا بودند و عدهای دستفروش هم بساط اجناس چینی به پا کرده بودند.
