sogol gh
۲ سال قبل
ایلام کلی قلعه داره ولی تقریبا هیچ کدوم باز نیست و مسئولی نداره و قابل بازدید نیست، اینجا هم همینطوره متاسفانه.
منطقه پیادهروی·هاشم آباد
قلعه میرغلام یک نقطهٔ پیادهروی و بازدید تاریخی در دره شهر است که علاقهمندان به تاریخ و معماریِ محلی را جذب میکند. پیادهروی در این منطقه به شما امکان دیدن ساختمانهای تاریخی و فضای باز را میدهد. دسترسی از مسیر روستایی هاشمآباد، دره شهر فراهم است و امکان برنامهریزی پیادهرویهای کوتاه یا طولانی را میدهد. فضا و تجربهٔ بازدید آرام و طبیعی است و به مناسبتهای خانوادگی یا گردش روزانه مناسب است. نکتهٔ متمایز: این قلعه بخشی از مسیرهای تاریخیِ منطقه را تشکیل میدهد و ترکیب فعالیتِ پیادهروی با تاریخ را ارائه میکند.
هاشم آباد، دره شهر، روستای، ایران
خیلیها میگن قلعه میرغلام در هاشم آباد مثل یه جاییه که همیشه بسته میمونه، هیچ مسئول یا پرسنلی نیست و حتی وقتی میخوای بری، باید با هماهنگی و یه پرداخت پول، شاید بتونی داخلش بری؛ یه نفر هم گفت که در ۱۴۰۴ شب ۱۲۰۰ اقامتگاه شده، ولی خیلی از بازدیدکنندهها حس میکنن اینجا دستنخورده و قابل دسترسی نیست. اما یه نفر دیگه که با انگلیسی نوشت، میگه این قلعه برایش مثل خانهی نیاکانش بود، با طبیعتی که در اطرافش وجود داره، بهخصوص در بهار، حس میکنه مثل یه جاییه که قلبش بهش تعلق داره؛ برایش اینجا نه فقط یه ساختمان، بلکه خاطرات کودکی و عشق به طبیعته. در مجموع، بعضیها میگن دسترسی سخته، ولی بعضی دیگر میگن اینجا جاییه که روحشون رو لمس میکنه.
sogol gh
۲ سال قبل
ایلام کلی قلعه داره ولی تقریبا هیچ کدوم باز نیست و مسئولی نداره و قابل بازدید نیست، اینجا هم همینطوره متاسفانه.
Farshad Amini
۲ سال قبل
در صورت بسته بودن با هماهنگی و پرداخت پول قابل بازدیده
Hossein Kiani
یک سال قبل
اقامتگاه شده در ۱۴۰۴ شبی ۱۲۰۰
michael mir
۱۰ ماه قبل
My Ancestral Home This used to be my ancestral home. As a boy, I visited often, and each return filled me with a sense of belonging that no other place has ever matched. My great-grandfather built this house with his own vision and hands, and though time has worn it and it now longs for restoration, in my eyes it remains the most lovable place in the world. The home sits embraced by mountains, gorges, and streams that carve their way into rivers. In spring, the land comes alive—lush and green, alive with wildflowers that scatter like jewels across the fields. Birds and animals roam freely, reminding me of the untouched beauty of nature. It is heavenly then, a sanctuary where both the land and my memories breathe together. Though it may not yet stand in comparison to the world’s renowned heritage sites of Iran or the Middle East, to me it is incomparable. It is more than architecture or stone; it is the heart of my childhood, the gift of my ancestors, and the truest destination of my soul. ---