قلعه دزک، موزه تاریخ در دزک، یکی از جاذبههای تاریخی این منطقه است. اگر دوست دارید تاریخ را با چشم‌های واقعی ببینید، این مکان برای شماست؛ گردشگران، دانش‌آموزان و علاقه‌مندان به معماری می‌توانند از نمایشگاه‌های جذاب آن بهره‌مند شوند. این موزه در قلب شهر دزک قرار گرفته و با معماری سنتی و آثار ارزشمند، تجربه‌ای متفاوت ارائه می‌دهد. حتماً قبل از رفتن، مسیر دسترسی را بررسی کنید تا از تردد راحت‌تر لذت ببرید.
اطلاعات تماس و آدرس
استان چهارمحال و بختیاری، دزک، Unnamed Road، ، ایران
قلعه دزک، که در جنوب‑شرقی روستای دزک و نزدیک شهرکرد قرار دارد، با معماری دو طبقه و حیاط‌های سرسبز و باغ‌های انگور و گردو، به‌عنوان یکی از زیباترین و تاریخی‌ترین قلعه‌های استان شناخته میشود؛ اما بازدیدکنندگان متوجه می‌شوند که اکثر زمان‌ها در دست مالکیت خصوصی است و در داخل عمارت دسترسی محدود یا کاملاً بسته است، گاهی هم باید مبلغی پرداخت کنند؛ در حالی که اطراف آن با تابلوهای راهنما و مسیرهای طولانی قابل دسترسی است، اما هنوز نیاز به نصب تابلوهای واضح‌تر دارد؛ با وجود این، بسیاری از بازدیدکنندگان از زیبایی‌های داخلی، مثل تالار آینه، اشیاء نیمه‌قیمتی، حیوانات زیبا و حوض‌های تاریخی لذت می‌برند و آن را به‌عنوان مقصدی مناسب برای علاقه‌مندان به تاریخ، گردشگری خانوادگی و عکاسی توصیه میکنند، در حالی که برخی از
siamak moaven
۷ ماه قبل
۲
مرداد 1404
فاصله روستای دزک تا شهر بروجن حدود چهل کیلومتر است و با توجه به اطلاعات اینترنتی خیلی مشتاق بودیم عمارت را ببینیم , چند تابلو هم در مسیر گردشگر را به سمت آن هدایت میکند و بر اساس تابلو ها گویا زمانی هم در این عمارت موزه پوشاک و موزه سنگ دایر بوده است. به هر روی شوربختانه ما با در بسته مواجه شدیم و با اینکه خیلی پیگیر شدیم موفق به بازدید نشدیم . اهالی دزک گفتند عمارت مدت کوتاهی هست که به بخش خصوصی واگذار شده و هیچکس هم نمیدانست قرار است چه اتفاقی برای آن بیفتد. پیرامون عمارت گشتی زدیم و دزک را به مقصد بروجن ترک کردیم .....
این عمارت تاریخی که به قلعه دزک نیز معروف است به سال 1253 خورشیدی و به دستور امیر مفخم بختیاری بنا شد و در دوره حیات ایشان به پسرش فتحعلی خان سردار معظم واگذار شد. گفته میشود در دوره استبداد صغیر مشاهیری همچون علی اکبر دهخدا و وحید دستگردی به اینجا پناه برده اند . همچنین افراد معروفی همچون تیمور بختیار (از بنیان گذاران ساواک و نخستین رئیس آن) اینجا به دنیا آمده اند.
مسیر فرعی طولانی را برای بازدید رفتیم اما متاسفانه بسته بود و فقط توانستیم که از بیرون نگاهی باندازیم، از مردم محلی سئوال کردیم گفتند یک ماه هست که به بخش خصوصی واگذار شده و دقیقا مشخص نبود که قرار است با آن چه کار کنند!
مردادماه ۱۴۰۲ رفتم قلعه دزک جالبی اون بود که هوا خنک و مطبوع بود وقتی به روستا که میرسی قلعه کاملا مشخص و از مسیر گوگل مپ کی میری مشخص هستش هیچکس اونجا نبود فقط منو خانواده و دیگه صاحب اونجا که بهش سپرده بالا که رفتیم یکسری اشیا نیمه قیمتی و قدیمی بود و دیگه حیوان و شیوع بسیار زیبا و درختان تنومند حیاط بزرگ اخوی و جلوی و جالب این بود که در قلعه از سمت کوه بود یعنی همون هیاتی که ابتدا ازش وارد میشیم و درختان زیادی نداشت اما حیاط پشتی که حیوان بسیار زیبایی در بالا بود و معلوم بود که اون موقع ها هزینه های بسیار زیادی براش صورت گرفته بود سمت راست که آجرچین بود برای اصطبل و احشا و انبار و از این جور وسایل بودند اسمشون دقیقا یادم نیست ولی تیمور خان و بهداد دیگری از خانم آنجا بودند برای مدتی دکتر شریعتی فخری و بعضی دیگر از افراد که از دست حکومت متواری شده بودند به آنجا پناه برده بودند و در قلعه دزک در کنار بزرگانی که اونجا زندگی میکردند پناه گرفته بودند اونطور که با والی اونجا صحبت کردیم گفتند تا سال ۸۰ هم در آنجا زندگی می کردند بعد از اون نصف زمین رو به میراث فرهنگی داده بودند و نصف بقیه اش را هم دیگه بخشیده بودند الان خانه ها و خانزاده ها و نوحه هایی که داشتند که شرای خارج زندگی میکنند و گفتن یکی از خان زاده ها در اصفهان زندگی می کنه و هر چند وقت یکبار میاد و سریع میزنه به جز اون یک نفر آقا که اهل روستای اونجا بود کسی دیگه مسئول نبود و به قول خودش گفت تنها یک نفر سرباز میاد و اونجا رو نگهداری میکنه ولی بعد از اینکه بازدید ما تموم شد درخواست مبلغی کرد و با توجه به تجارب قبلی من که جاهایی که تحت نظر میراث فرهنگی بودند بلیط دریافت میکردند رسید و مبلغ میگرفتن من ازش پرسیدم و گفتش که اینجا تحت نظر میراث فرهنگی بوده و دیگه ظاهراً الان نیست ما هم مشکلی با این قضیه نداشتیم باز هم عوض کردیم که براقه اما تیمور خان و صاحب این است یا اونجا از زمان احمد شاه آنجا بودند و هم حکومت می کردند و هم خودش اونجا یعنی در روستای دزک زندگی می کردند زمان یکی از بچه هاشون هم اونجا تا مدتی قبل نگاه می‌رفته و پزشک بوده و طبابت هم می کرده اما انتهای حیات اگه بری نمونه هایی از شیرهای سنگی قدیمی و سنگ هایی که اون زمان برای کارهای مختلف استفاده می‌شدند وجود داشتن یک حوض بزرگ هم در وسط حیاط قرار داد که خالی از لطف نبود جالبی که اونجا هوا خونده بود و هنوز گلهای محمدی در وسط حیاط بودند که بوی بسیار مطبوعی هم داشتند
