رستوران حاج محسن

رستوران حاج محسن از رستورانای قدیمی مرکز شهر تهرانه که از پدر به پسر رسیده و سه دهه در حال کار هست و غذاهای ایرانی کبابی خورشتی سرو میکنن و سالن بزرگی دارن که دو طبقه هست. سال تاسیس 1371 در سال هفتادویک این رستوران توسط حاج محسن هراتی تهرانی آغاز به کار کرد و الان هم بعد از سه دهه پسر حاج محسن یعنی رضا هراتی تهرانی اداره اش میکند ساعت کاری از 11 ظهر تا 23 بامداد منوی صبحانه هر روز به غیر از جمعه ها از ۷:۳۰ الی ۱۰:۳۰ صبح دارن شیشه رستوران شفاف هست و به خیابون دید داره که شاید دیدن داخل رستوران توسط عابرین برای شما جالب نباشه بعد از غذا چای و باقلوا مهمون مجموعه هستین و رایگان هست جای پارک ماشین توی خیابون ولیعصر خیلی سخت پیدا میکنید بايد در كوچه هاي پشت رستوران پارك كرد كه در طول هفته همه پر هستند سیستم مشتریانی هم که دارن برای سفارشهای بعدی مبلغی تخفیف برای مراجعه های بعدی اس ام اس میکنه سالن بزرگی دارن که دو طبقه هست و معمولا فقط طبقه همکف سرویس میدن و طبقه بالاشون تعطیله دکوراسیون ساده و قدیمی ای دارن ولی محیط رستوران تمیز و مرتب هست گوشه ای از رستوران نانوایی دارن و نان تافتون تازه پخت می کنن که نان تافتون داغ و کنجدی بود سرویس دهی سریعی دارن و برخورد پرسنل خوب هست آشپزخونشون بغل سالن پذیرایی هست و کار آشپزهارو میتونید ببینید و صدای آشپزخانه داخل سالن غذاخوری میاد ده درصد مالیات بر ارزش افروده روی فاکتور کلی مبلغ از شما گرفته میشود یکی از رستورانای قدیمی مرکز شهر تهران رستوران حاج محسن ولیعصره که از اوایل دهه هفتاد باز شده و از پدر به پسر رسیده تاسیسش 1371 خورشیدی بوده که یعنی 33 ساله رستورانشون داره کار میکنه اینجا سالاداشونم دو مدله سالاد فصل و سالاد مخصوص که مرغ گریل هم داره تو رستورانشون نونوایی هم دارن و سوپ جو هم برای پیش غذا میارن بعد از غذا هم رایگان براتون باقلوا با چایی میارن محیط رستورانشون تمیزه ولی دکوراسیونشون خیلی قدیمی و سادست

مشاهده در گوگل مپس

رستوران حاج محسن – کیفیت خوب، اما جای کار داره رستوران حاج محسن توی چهارراه ولی‌عصر یه جای تمیز و با فضای مرتب برای خوردن یه غذای سنتیه. موقع ورود، محیط رستوران حس خوبی داشت، اما انتظار داشتم سرویس‌دهی یه مقدار حرفه‌ای‌تر و با دقت بیشتری انجام بشه. سفارش من چلوکباب بود، همراه با سوپ و ماست. کیفیت غذا قابل قبول بود، ولی حجمش نسبت به قیمت می‌تونست بیشتر باشه. یه نکته‌ی جالب این بود که توی منو نوشته بودن چای و باقلوا مهمون مجموعه هستین، ولی اگه خودتون درخواست نکنین، خبری ازش نیست! این موضوع شاید برای بعضی‌ها مهم نباشه، ولی به نظرم وقتی یه چیزی رو به عنوان سرویس رایگان اعلام می‌کنن، بهتره خودشون هم اون رو سر میز بیارن. در مجموع، رستوران حاج محسن جای بدی برای یه وعده‌ی سنتی نیست، ولی با یه کم دقت بیشتر توی جزئیات می‌تونه تجربه‌ی بهتری برای مشتری‌ها بسازه. بهش ۴ از ۵ میدم.

مشاهده در گوگل مپس

اگر اهل فست فود نیستید و مرکز شهر کار دارید حتما اینجا رو برای صرف غذا توصیه میکنم. رستوران نسبتا تمیز هست و غذا خوشمزه است.شیشه رستوران شفاف هست که شاید دیدن داخل رستوران توسط عابرین برای شما جالب نباشه

مشاهده در گوگل مپس

تاریخ بررسی: بهمن ۱۴۰۳ این رستوران طبق ادعای وب‌گاهش، از ۱۳۷۱ در این مکان بزرگ و در دسترس گشوده شده است. اولین چیزی که در بدو نشستن آزارم داد، فرم نشیمن صندلی‌های رستوران بود. آن صندلی‌ها شیبی رو به پایین داشتند و کمر مشتری را اذیت می‌کنند. من که مجبور شدم شال گردن گران‌بهایم را لوله کنم و رویش بنشینم تا کمی بالاتر بنشینم. چیز دیگری که من را بسیار ناراحت کرد، شیوهٔ ارائه غذا بود. من تنها به این رستوران رفته بودم. به کارمندشان گفتم سوپم را زودتر از غذایم بیاورد. رفتم دستشویی و برگشتم، دیدم سوپ را در نبودم گذاشته‌ سر میز و رفته! بعد از غذا هم باز رفتم دستشویی و وقتی برگشتم، دیدم چای و باقلوا (رایگان) را گذاشته‌ سر میز خالی من! به کارمندشان گفتم این را سرویس عوض کن. وقتی برد، همکار خانمش غر زد که «مگه سرد شده؟!» گمان کنم دوباره همان را آورد. دیگر اینکه مانند اپیدمی همه کبابی‌های این روزها، کرهٔ تک‌نفره با بسته‌بندی کثیفش را می‌گذارند روی چلو مشتری. تا وضع چنین است، دیگر به «حاج محسن» نخواهم رفت.

مشاهده در گوگل مپس