امامزاده شاهزاده ابوالحسن، مسجد زیارتگاهی با فضایی آرام و دلنشین در بروجرد است. اگر دنبال مکانی برای آرامش معنوی و ارتباط با تاریخ هستی، اینجا را پیشنهاد میکنم؛ دیدار با زائران و استقرار در فضاهای معنوی، حس دوستی و همدلی را در سفر تو افزون میکند و مسیرهای همدلانه برای عبادت و دعا را میگشاید.
امامزاده شاهزاده ابوالحسن در بروجرد، بهویژه در محله باغ میری، جایگاه ویژهای در دل مردم دارد؛ بازدیدکنندگانی که با جزئیات معماری و تاریخ آن آشنا شدهاند، از گنبد نیمکرهای، رواقهای گنبددار، سنگقبرهای سرلشگر طهماسبی و شیخ محمدرضا دزفولی، تا کاشیهای بانقوش گل و خطوط قرآنی در ورودی، تعریف میکنند. حتی چند نفر فقط با گفتن «عالی» یا «جای خوبی» اشاره میکنند که این زیارتگاه نهتنها مقدس است، بلکه چشمنواز و تاریخی هم هست. در مجموع، نظرات مثبت، احترام و علاقهی مردم به این مکان را نشان میدهد و آن را بهعنوان یک نقطهی مهم فرهنگی و دینی در بروجرد معرفی میکند.
ابوریحانه
۸ سال قبل
۵
بنای حرم شاهزاده ابوالحسن یا محمد ابن حمزه ابن حسن المکفوف ابن احسین الافطس ابن الامام علی بن الحسین زینالعابدین ابن الحسین ابنعلی ابن ابیطالب(ع) در خیابان صفای بروجرد واقع شده است.
بقعه شاهزاده ابوالحسن تنها مورد توصیف کلی واقع شده و در بعضی منابع هم درحد معرفی به آن اشاره شده است و حمید ایزدپناه این بنا را معرفی و توصیف کرده و از طرفی در فهرست بناهای تاریخی و دایرةالمعارف ایران نیز از این بنا نام برده شده است.
بقعه شاهزاده ابوالحسن به شکل مستطیل ساخته شده و دارای گنبد نیمکره و خوابیده است و در ورودی بنا در ضلع شرقی و در وسط ضلع شمالی و جنوبی بنا پلکانی قرار دارد که به بیرون منتهی میشود، بنای مورد بحث از سه قسمت حیاط، رواقها و اتاق مقبره تشکیل شده است و گنبد بنا در قسمت شمالی بدنه و روی اتاق مقبره قرار دارد و به فاصله 24 سانتیمتر از کف پشت بام روی بدنه گنبد دریچههای کوری به ابعاد 20 در 20 قرار دارد.
هر چند گنبد بیرونی بنا از نوع هشت ضلعی است، اما نمای آن بر اثر مرور زمان به شکل مخروطی درآمده و در غرب اتاق مقبره یک رواق به طول 17 متر قرار گرفته است که به رواقهای شمالی و جنوبی این بنا راه دارد.
این رواق متشکل از سه اتاق گنبددار است که در هریک، تدفینهای شخصیتی صورت گرفته، پوشش سقف بنا مانند سایر رواقها از نوع طاق و تویزه است و در وسط این رواق دو سنگ قبر به چشم میخورد که یکی از آنها متعلق به سرلشگر طهماسبی بوده و قبر دیگر نیز به شیخ محمدرضا دزفولی تعلق دارد.
بر سر در ورودی اصلی این بنا تزئینات کاشی بانقوش گل و بوته و خطوط قرآنی همراه با کاشیهایی با طرح پیچک دیده میشود و سقف ایوان ورودی و گنبد خانه و بدنه دیوار آنها توسط سازمان اوقاف و امور خیریه آینهکاری شده و بدنه دیوار ایوانهای اطراف گنبد خانه تا ارتفاع دو متری سنگکاری شده و ارتفاع گنبد نسبتاً کوتاه است.
پوشش نمای بیرونی گنبد اندود کاهگل بوده که اخیراً ایزوگام شده و پارهای مرمتهای اشتباه باعث خسارت به بنا شده، از جمله سنگکاری که موجب محبوس کردن نم و رطوبت در پی و بدنه دیوار آجری شده است.
بنابر گزارشات مولانا بروجردی، شجرهنامه این امامزاده را به نقل از کتاب مشاهدةالعتره با چهار واسطه به حضرت زینالعابدین(ع) منسوب میداند.
روی این قبر، سنگی از مرمر سفید به اندازهٔ ۳۳×۸۶ سانتیمتر قرار دارد که در وسط آن نام صاحب قبر نوشته شده است. همچنین درخصوص ساخت بنا، آن را به حموله - وزیر سلسلهٔ قرهقویونلو – نسبت میدهند.
این امامزاده شریف مورد احترام مردم بروجرد و مناطق اطراف آن است.
