Mahmoud v
۷ سال قبل
بقعة این امامزاده در منطقه خضر در شمال شرقى شهر همدان، بر فراز تپّه به همین نام قرار دارد. بنا از طرفى مربّع شکل به ابعاد 50/4 متر در هر ضلع و یک سقف گنبدى بر بالاى آن تشکیل شده است. آنچه بیش از همه در این بنا به چشم میخورد تزیینات خطى زیبا و نفیسى است که بر حاشیه چهار طرف جبهه داخلى آن اضافه شده است. درباره شخص مدفون در بقعه دو قول است، برخى معتقدند که اینجا تنها قدمگاه حضرت خضر نبى میباشد، چنانکه مرحوم مصطفوى باستانشناس معروف، تنها از این مکان به بقعه خضر یاد میکند و هیچ اشاره به امامزاده بودن مزار نمیکند. عدّه اى دیگر مزار کنونى را متعلّق به امامزاده میدانند، منتهى از نسب شریف او هیچ اطّلاعى ندارند و این همان چیزى است که امروزه به آن مشهور و معروف است. ابن طباطبا از اعلام قرن پنجم، از جمله واردین به شهر همدان را إسحاق الأحنف بن عیسى بن محمّد الأکبر بن علی العریضى بن امام جعفر الصادق بر شمرده و قایل است که او داراى پنج فرزند نسل دار به اسامى عیسى، ابراهیم، موسى، طاهر و محمّد بوده است. ابو الحسن عمرى، امام فخر رازى، علّامه مروزى و علّامه عمیدى نیز همین قول را ذکر نموده اند. او همچنین پسر عموى این امامزاده را به نام ابو الحسین عیسى بن ابراهیم بن عیسى النقیب بن محمّد الأکبر بن علی العریضى را ساکن در همدان دانسته و قایل به تداوم نسل او در این شهر شده است. علّامة نسّابه عمیدى، از اعلام قرن نهم هجرى، عبداللَّه الأحنف بن عیسى النقیب بن محمّد الاکبر بن على العریضى بن امام جعفر صادق برادر اسحاق احنف را ساکن شهر همدان ذکر نموده و مینویسد: او داراى 13 پسر بود که من جمله آنها خضر، اسحاق، حسین، عبداللَّه، عیسى، حمزة، طاهر و على بودند که به عریضیتون مشهور هستند. بنابراین معلوم مىگردد که امامزاه خضر بن عبداللَّه الأحنف بن عیسى النقیب بن محمّد الاکبر بن علی العریضى بن امام جعفر صادق که با چهار واسطه به امام ششم نسب میرساند، در همدان سکونت داشته است. او سیّدى جلیل القدر، شریف و از خانواده نقابت و سیادت و کرامت بود. ظاهراً وفات سیّد خضر در ربع آخر قرن چهارم هجری بوده است.
