جادهٔ الموت به تنکابن، یک جاذبهٔ گردشگری باشکوه است که با مناظر گویا به طرز عجیب و جادوگرانه شما را به سفری خیال‌انگیز می‌برد. این مسیر دوستانه و آرام با ملتفت بودن به زیبایی‌های طبیعی، برای پیاده‌روی کوتاه یا رانندگی آرام مناسب است و از دیدن چشم‌اندازهای غریب و ابرهای رام‌شده لذت خواهید برد. پیشنهاد می‌کنم با دوستان یا خانواده بیایید تا تجربه‌ای فراموش‌نشدنی بسازید.
برای رفتن به این جاده ۲راه وجود دارد یکی از ورودی شهر قزوین و دیگری جاده ای در نزدیکی شهرک صنعتی کاسپین قزوین ؛ هر دو جاده در اواسط مسیر رسیدن به روستا پیچ بن به هم متصل میشوند.
ما از جاده ی نزدیک کاسپین به سمت پیچ بن راه افتادیم ، ابتدای مسیر جاده آسفالته و پهن هست بعد از گذشت ۴۰دقیقه جاده کمی باریکتر میشود ولی بازهم اسفالت هست و در نهایت جاده خاکی خواهد شد.
بیشتر ماشین های آفرود و شاسی تردد دارند ولی اگر حساس نباشید ، با سواری هم کاملا امکان رفتن به جاده وجود دارد.
بعد از گذشت از روستای پیچ بن بازهم جاده خاکی و باریک خواهد بود تا ۱ساعت مانده به شهر تنکابن که آسفالته میشود.
منظره های اطراف فوق العاده زیبا و لذت بخش هستند و در مسیر ابشار های زیادی خواهید دید و دشت های پرگل ؛ در بالاترین قسمت جاده همه جا برف هست.
بهترین زمان بازدید اردیبهشت و خرداد به بعد هست چون جاده پرپیچ و خمی هست در زمان سرما احتمالا جاده بسته میشود.
جاده الموت به تنکابن یه مسیر طولانی شش ساعته بود . چهار ساعت اول مسیر آسفالته و دو ساعت انتهایی خاکی و سنگلاخی با شیب تند و اکثرا مه گرفته
بنابراین به هیچ وجه مناسب فصول سرد سال( اواخر پاییز و زمستان) نیست.بهتره ورود به این مسیر بعد از ساعت دوازده ظهر نباشه تا بخصوص در انتهای دوساعته مسیر به تاریکی هوا نخورید .
مناظر بکر و فوق العاده عمدتا در انتهای خاکی مسیر دیده میشه و عمده ترددها با ماشین آفردوی و موتور های کراس انجام میشه.
در انتهای مسیر به جاده سه هزار تنکابن ورود خواهید کرد
از نظر مسافتی ، رفتن به شمال از این مسیر خیلی نزدیک‌تر از اتوبانه اما خب مسیر ناهموار تره.
تو بهار و پاییز دریای ابر کل منطقه رو میپوشونه و منظره رو رویایی می‌کنه.
