جلوخان آرامگاه فردوسی

امروز ۳۰ آذر ۱۴۰۴ شمسی به همراه متین بازدیدی از آرامگاه فردوسی در یک روز برفی داشتیم. آرامگاه فردوسی برای خیلی از ما فقط یک بنای تاریخی نیست؛ یه جور قرارِ دلیه. جایی که وقتی واردش می‌شی، ناخودآگاه صدات آروم‌تر می‌شه و قدم‌هات آهسته‌تر. انگار خود فضا بهت می‌گه اینجا جای احترامه. چیزی که این سال‌ها بیشتر از خود بنا به چشم میاد، رسیدگی و توجهیه که بهش شده. از محوطه‌سازی مرتب و فضای سبز گرفته تا مسیرها، نورپردازی و امکاناتی که اضافه شده، همه نشون می‌ده اینجا رو رها نکردن و براش برنامه دارن. اینکه آرامگاه فردوسی فقط یک ساختمان سنگی نباشه و تبدیل بشه به یک مجموعه فرهنگی زنده، واقعاً کار ارزشمندیه. موزه، فضاهای جانبی، برنامه‌های فرهنگی و حتی نظم کلی محیط باعث شده آدم با خیال راحت‌تر وقت بگذرونه و بیشتر در فضا بمونه. این یعنی فردوسی فقط در کتاب‌ها زندانی نشده، بلکه هنوز بین مردمه. حفظ چنین جاهایی فقط نگهداری از سنگ و معماری نیست؛ در واقع نگهداری از هویت و ریشه‌های ماست. اینکه برای گسترش، زیباسازی و مراقبت از آرامگاه فردوسی هزینه و فکر می‌شه، نشونه بلوغ فرهنگیه. این کارها شاید ساده به نظر بیاد، ولی اثرش عمیقه. هم برای ما که امروز می‌ریم بازدید، هم برای نسل بعد که قراره بفهمه فردوسی فقط یک اسم توی کتاب ادبیات نبوده، بلکه بخشی زنده از تاریخ و فرهنگ این سرزمینه.

ساخت جلوخان آرامگاه فردوسی باعث شده نسبت به قبل زیباتر بشه،فقط باید فالگیرها و متکدیای اطراف آرامگاه رو بیشتر بهشون رسیدگی کنن.در سمت چپ و راست جلوخان چندین المان هنری نصب شده که مربوط به نبرد ها و داستان های شاهنامه ست که به نظرم کار مثبتیه.این محوطه همچنین میتونه محل تجمع باشه برای گردهمایی ها و بزرگداشت ها.

خیلی خوشحالم که سرانجام جلوی آرامگاه فردوسی بزرگ به نظم و ترتیبی رسیده است اما هنوز جای کار زیادی دارد. نام جذابی هم برای این بوستان جلویی آرامگاه فردوسی انتخاب شده است. درختکاری بسیار مناسبی دارد، فضاسازی خوبی صورت گرفته و آب جاری در میان آن نیز بر لطافت هوا افزوده است. آرامگاه برخی شاعران خراسانی، چندین مجسمه، تعدادی نیمکت و سرویس بهداشتی هم در آن قرار گرفته است. هم‌چنین تعدادی غرفه هم در ابتدای آن قرار گرفته که هنوز فعالیتی ندارند. به نظرم خیلی ساده‌تر می‌توان از این‌جا بهره‌برداری گردشگری کرد و باید زودتر به سامان برسد. انتظار داشتم تسهیلات بیش‌تری در جلوخان برای مردم و برنامه‌های فرهنگی فراهم باشد. برای نمونه یک سالن همایش مناسب در زیر جلوخان از برنامه‌های قبلی بود که جای ان به شدت احساس می‌شود. در کل هنوز به عنوان یک جای فرهنگی نیاز به رسیدگی و تکمیل دارد اما به عنوان یک بوستان برای دقایقی استراحت می‌تواند مناسب باشد.

روز ١٣ بدر اونجا رفتيم. معماري درجه يك و فضاي عالي. جايي كه افتخار ميكني ايراني هستي. ميتونم بگم اين طراحي اين آرامگاه در واقع قدرت نمايي با طراحي سنگ هاست. جزييات اجرايي سنگ ها بي نظيره علاوه بر حكاكي ها حتي در عناصر كاركردي مثل پلكان هم ديده ميشه. به طوريكه سنگ يه تيكه برش خورده بدون اينكه عملكرد پله رو مختل كنه، شيب پله و ارتفاع پله با دقت بسيار زيادي كنترل شده و اين بي نظيره. صداي خوش موسيقي، طبيعت زيبا و عظمت آرامگاه روح شما رو جلا ميده.

باعث تاسفه که قبر بزرگوار استاد شجریان بقل پیاده رو خاک بشه بدون حتی میله محافظ! اگه بهشت زهرا خاکش میکردین سنگین تر بود تا بغل پیاده رو که یکی رد شه پاشو اشتباهی بزاره

موقتا يكماهه كه بسته است!! ولي اطلاع رساني نكردند. ما اومديم خيليا اينجا بودند ولي متاسفانه بسته بود. مطمين شين بازه بعدا بياين، هيچ اطلاعرساني جايي نكردند،!!!حراست داخل هم پشتش كرده نشسته كه جوابگو نباشه

پارک تمیز و زیبا و برای گردشگران نوروزی و تابستان که به مشهد سفر میکنند و برای دیدن مقبره فردوسی و قصر هارونیه میروند محل اسکان و استراحت خوبی است

آرامگاه فردوسی محل خاکسپاری حکیم ابوالقاسم فردوسی در توس است. این بنا به‌دست هوشنگ سیحون برپایهٔ طرح پیشین کریم طاهرزاده بهزاد، با اندکی تغییر در اندازه و تزئینات، طراحی و بازسازی شد. معمار مجری ساختمان حسین لرزاده، و حسین حجارباشی زنجانی و تقی درودیان مباشر ساخت این بنا بودند. آرامگاه فردوسی در سال ۱۳۱۳ ه‍.ش برابر با ۱۹۳۴ م گشوده شد. آرامگاه فردوسی بارها ساخته و ویران شده‌است. در گزارش‌هایی که در دو سدهٔ اخیر ازسوی پژوهشگران ایرانی و خارجی انجام شده‌بود، بنایی محقر و پوشیده از گندمزار به‌چشم آمده‌است. سرانجام در آغاز سدهٔ چهارده خورشیدی و هم‌زمان با ملّی‌گرایی نوین ایران، تلاش‌ها برای ساخت آرامگاهی شایستهٔ فردوسی ازسر گرفته شد. مساحت کنونی مجموعهٔ آرامگاه نزدیک به شش هکتار و دربردارندهٔ باغ آرامگاه، استخر و تندیسی از فردوسی اثر ابوالحسن صدیقی در جلوی آن، بنای یادبود، ساختمان‌های اداری، کتابخانه، موزه، آرامگاه مهدی اخوان ثالث و آرامگاه محمدرضا شجریان است. معماری داخلی بنا نیز دربردارندهٔ کاشی‌کاری‌ها، نقوش سنگی برجسته از داستان‌های شاهنامه و کتیبه‌هایی سنگی از سروده‌های فردوسی و دیگران است.

برای همه ایرانیان که به فرهنگ و زبان فارسی علاقه ای دارند رفتن و دیدنش توصیه میشه توضیححالنر اینه که محل دفن فردوسی حدودا کمتر از صد سال هست که به همت ایران دوستانه مانند ارباب کیخسرو و ... پیدا و مقبره فعلی ساخته شده از نه صبح تا هفت عصر در تابستان مجموعه باز هست و پنج هزار تومان برای گردشگر ایرانی و صد هزار تومان برای خارجی ها هزینه داره.موفق باشید

یک پارک نسبتا وسیع قبل از آرامگاه فردوسی است که ورودی ندارد، دارای محل بازی کودکان، سویس بهداشتی، محلهایی برای نشستن و مجسمه هایی از داشتانهای شاهنامه است: رستم دیوبند، سام نریمان، آرش، رستم و اسفندیار، تهمینه، سیاوش. همچنین آرامگاه تعدادی از شعرا در بخشی از این پارک قرار دارد

نما و بناها خوب بود . نوع معماری جلوخان هم شایسته است اما در تعجبم ، مناطقی در مشهد وجود دارد مثل اینجا که اینهمه اتلاف و اسراف در سنگ، روشنایی و پیچ در پیچ های اضافی در معماری و معایب دیگه دارد. تجهیزات به کارشده کافی بوده تا بناها و نمایی دلباز و ساده و باز در این مکان ساخته شود . نمای طبقاتی کوچک و بزرگ عجیب! باقچه های کوچک و کوچک تو در تو ! نمی دانم شاید مسابقه نقاشی بوده و الگوبرداری در ساخت شده! هرچه هست ساخت چنین اماکنی یک الگوی ایرانی باستانی ثابت دارد کا اینجا اصلا رعایت نشده است!!!.

چقدر آرامگاه فردوسی زیبا قشنگ و عالی همیشه

مکانی سنتی تاریخی فرهنگی و تمیز و مرتب و مدیریت شده.

باید خیلی زودتر افتتاح می شد.

بسی رنج بردم در این سال سی، عجم زنده کردم بدین پارسی

مسیر زیبا و جذابی تا رسیدن به خود مقبره ایجاد شده

@anila_photo_ رزرو تایم عکاسی مشهد عکاسی فضای باز📸

جلوهان عقب تره، اینجایی که عکس نشون میده ارامگاه فردوسیه

عالی بود

خیلی خیلی بیشتر خوبه