مسجد جامع زنجان در شهر یه جاذبهی گردشگریه که با معماری زیبا و فضای آرامشبخش، هر مسافر و محلی میتونه بهدنبال لحظات آرامش و زیبایی بگرده. این مسجد برای علاقهمندان به معماری، تاریخ، و مسافران که میخوان فرهنگ ایرانی رو نزدیکتر بشن، یه مقصد عالیه. در ایران، مساجد تاریخی نقش مهمی در تاریخ و فرهنگ دارند و مسجد جامع زنجان هم همینطور. اگر میخوای یه روز رو با آرامش و زیبایی پر کنی، حتماً به این مسجد سر بزن.
مسجد جامع زنجان، که در قلب بازار قیصریه و سبزهمیدون قرار گرفته، یکی از بزرگترین و زیباترین مساجد چهار ایوانی ایران است؛ بازدیدکنندگان از معماری قاجاریهاش، گنبد فیروزهای، کاشیهای هفترنگ و حوضهای زیبا در حیاط قدیمی تحسین میکنند، در حالی که برخی به سرعت بسته شدن در شبها اشاره میکنند؛ اما اکثر بازدیدکنندگان حس آرامش، تاریخ و فضای خاصی که در عصرها ایجاد میشود را تجربه کرده و آن را به عنوان یک مکان تاریخی، مذهبی و سیاسی مهم در زنجان میشناسند.
Fanoos Gard
۸ سال قبل
۵
این مجموعه تاریخی که در شمار بزرگترین و زیباترین مساجد و مدارس دینی زنجان است، یکی از بناهای ارزشمند ساخته شده بر اساس طرح مساجد چهار ایوانی میباشد. ایوانهای چهارگانهای که در چهار ضلع مسجد به شکل قرینه قرار گرفتهاند، بیش تر از هر چیزی در صحن مسجد، خودنمایی .میکند
مسجد و مدرسه جامع زنجان در قرن سیزدهم هجری قمری (سال ۱۲۴۲) در دوره قاجاریه توسط یکی از پسران فتحعلی شاه قاجار به نام عبدالله میرزا دارا که مرید آیتالله سید محمد مجتهد سردانی بود ساخته شد تا مرکز تدریس، اقامه نماز و مراجعات مردمی این مجتهد زنجانی باشد. خاندان حسینی زنجانی از آن زمان تا کنون تولیت مسجد را به عهده دارند. این مسجد که در قلب بافت قدیمی شهر و در مکان مناسبی از نظر دسترسی قرار گرفتهاست، از سمت باختر با بازار قیصریه، از سمت خاور با کوچه مسجد سید و از سوی شمال با خیابان امام خمینی و سبزه میدان درارتباط است. این مسجد در دوره زندگانی بانی آن به نامهای مسجد دارا، مسجد سید، مسجد سلطانی و مسجد جمعه نیز خوانده میشدهاست. این مجموعه تاریخی که در شمار بزرگترین و زیباترین مساجد و مدارس دینی زنجان است، یکی از بناهای ارزشمند ساخته شده بر اساس طرح مساجد چهار ایوانی میباشد. ایوانهای چهارگانهای که در چهار ضلع مسجد به شکل قرینه قرار گرفتهاند، بیش تر از هر چیزی در صحن مسجد، خودنمایی میکند. صحن این مسجد مانند سایر مساجد چهار ایوانی، به شکل مربع مستطیل است و ۴۸ متر طول و ۳۶ متر عرض دارد.
در گذشته وسط صحن مسجد یک واحد حوضی بوده که گرداگرد آن را به استثنای جلوی حجرات و شبستانها، باغچههای پرگل و گیاه پوشانده بود که بعدها به دلایل نامعقولی از بین رفتهاست. در ایوانهای خاوری و باختری ۱۶ حجره بهطور قرینه و در جبهه شمالی نیز ۶ واحد حجره جهت طلاب علوم دینی قرار ساخته شدهاست. در سطوح ایوانهای شمالی و جنوبی تزییناتی مانند خط بنایی، کاشی معقلی و نگارههای گیاهی با تکنیک کاشی هفت رنگ، به سبک هنری دوره قاجار و بیش تر با استفاده از رنگهای سیاه و زرد به چشم میخورد. شبستان گنبد دار فضایی به عرض ۷٫۹۰ متر و طول۸٫۵۰ متراست که بدون واسطه در پشت ایوان جنوبی قرار گرفته و از جهت باختری و خاوری با شبستانهای طرفین و از طرف شمالی با ایوان جنوبی در ارتباط است. بر فراز این شبستان، گنبد عظیمی بر جرزهای سنگین به ضخامت ۲۰٫۳۰ متر استوار گردیدهاست. گنبد این مسجد که از نوع دو جداره بوده و با کاشیهای فیروزهای پوشانده شده، از گنبدهایی است که بدون گوشواره و ترنبه بر روی جرزهای چهارگانه ضخیم نشستهاست. سوره مبارکه الدهر با خط ثلث بر روی این گنبد نقش بسته و بر زیبایی آن افزودهاست. در نوک بنای گنبد، علامتی از برنز به شکل گوی وجود دارد.
مسجد و مدرسه جامع زنجان معروف به مسجد سید در قرن سیزدهم هجری قمری (سال ۱۲۴۲) در دوره قاجاریهتوسط یکی از پسران فتحعلی شاه قاجار به نام عبدالله میرزا دارا که مرید آیتالله سید محمد مجتهد سردانی بود ساخته شد تا مرکز تدریس، اقامه نماز و مراجعات مردمی این مجتهد زنجانی باشد. خاندان حسینی زنجانی از آن زمان تا کنون تولیت مسجد را به عهده دارند. این مسجد که در قلب بافت قدیمی شهر و در مکان مناسبی از نظر دسترسی قرار گرفتهاست، از سمت باختر با بازار قیصریه، از سمت خاور با کوچه مسجد سید و از سوی شمال با خیابان امام خمینی و سبزه میدان درارتباط است. این مسجد در دوره زندگانی بانی آن به نامهای مسجد دارا، مسجد سید، مسجد سلطانی و مسجد جمعه نیز خوانده میشدهاست. این مجموعه تاریخی که در شمار بزرگترین و زیباترین مساجد و مدارس دینی زنجان است، یکی از بناهای ارزشمند ساخته شده بر اساس طرح مساجد چهار ایوانی میباشد. ایوانهای چهارگانهای که در چهار ضلع مسجد به شکل قرینه قرار گرفتهاند، بیش تر از هر چیزی در صحن مسجد، خودنمایی میکند. صحن این مسجد مانند سایر مساجد چهار ایوانی، به شکل مربع مستطیل است و ۴۸ متر طول و ۳۶ متر عرض دارد.
در گذشته وسط صحن مسجد یک واحد حوضی بوده که گرداگرد آن را به استثنای جلوی حجرات و شبستانها، باغچههای پرگل و گیاه پوشانده بود که بعدها به دلایل نامعقولی از بین رفتهاست. در ایوانهای خاوری و باختری ۱۶ حجره بهطور قرینه و در جبهه شمالی نیز ۶ واحد حجره جهت طلاب علوم دینی قرار ساخته شدهاست. در سطوح ایوانهای شمالی و جنوبی تزییناتی مانند خط بنایی، کاشی معقلی و نگارههای گیاهی با تکنیک کاشی هفت رنگ، به سبک هنری دوره قاجار و بیش تر با استفاده از رنگهای سیاه و زرد به چشم میخورد. شبستان گنبد دار فضایی به عرض ۷٫۹۰ متر و طول۸٫۵۰ متراست که بدون واسطه در پشت ایوان جنوبی قرار گرفته و از جهت باختری و خاوری با شبستانهای طرفین و از طرف شمالی با ایوان جنوبی در ارتباط است. بر فراز این شبستان، گنبد عظیمی بر جرزهای سنگین به ضخامت ۲۰٫۳۰ متر استوار گردیدهاست. گنبد این مسجد که از نوع دو جداره بوده و با کاشیهای فیروزهای پوشانده شده، از گنبدهایی است که بدون گوشواره و ترنبه بر روی جرزهای چهارگانه ضخیم نشستهاست. سوره مبارکه الدهر با خط ثلث بر روی این گنبد نقش بسته و بر زیبایی آن افزودهاست. در نوک بنای گنبد، علامتی از برنز به شکل گوی وجود دارد.