جنگل نبکا

در تعجب از سازگاری و سبز موندن این درختان در کویر و بدون آب !

بعد از شفیع آباد و قبل از رسیدن به کلوت های شهداد دیدن جنگل های نبکا و به خصوص قرار گرفتن درختان در روی بیابان جالب است

جنگلهای نبکا عارضه‌ای از حاصل تعامل فرسایش بادی، خیسی منطقه وپوشش گیاهی است بدینصورت که وجودگیاه درمسیرحمل وترانزیت فریسایشی بادی مانع ایجاد می‌کند باعث میگردد درپای گیاه ماسه‌ها تجمع گردد و به مرورزمان تله‌ای ازماسه با تاجی ازپوشش گیاه ایجاد می گردد به آن نبکا یا تلهٔ گیاهی گفته می‌شود ک هتماشای این تلاش برای زنده ماندن جالب می باشد

با طی‌کردن مسیری حدود ۲۰ کیلومتر پس از شهر شهداد و به‌سمت بیابان لوت، به جنگلی از درختانِ کوتاه‌قد که به پارک و یا جنگل نبکاها معروف است، می­رسیم. این صحنه­ ی باور نکردنی در بیابان، نام­های متفاوتی در گویش­های مختلف دارد که از جمله­ ی آن­ها می­توان به تَلِ گَز و تل طاغ اشاره کرد. و به گلدان های کویری هم معروف هستند زمانی که شهداد نامش خبیث نام داشته، مردم خبیث از گرد و خاک و شن نا راضی بودند، شاه در آن زمان به خبیث رفته و نظرات و مشکلات مردم را پرسیده و این رو گفتن و شاه برای اینکه کمک کنه این نبکا هارو کاشته و شن ها وقطی می اومدن بین این نبکا ها گیر میکردن و تپه های بزرگی تشکیل می شدن و از توی تپه ها باز نبکا ها رشد کردن و بالا اومدن.

واقعا پدیده بسیار جالبی هست.

To hear the wind sing. Not sure the time I visited is windier than usual, or it is always windy like this, however, sounds of the wind here, surprisingly remind me of the ocean wave before storm sound. And I didn't even know what I was stepping that slop on till FaFa, who had to carry my bags, my robe, and my hands, allowed me to come up to the top of this slop, told me...this is a tree with the sand body, who try to survive in this earth, this air, this heat, and this limited water. Well, as much as a human life can be tough, just becomes this kind of tree, you will survive, fortunately. ==== No photos though, I just hear the wind sing only in this place.