مسجد کبود

مسجد کبود تبریز، نزدیک به گذر تربیت هست که تا ساعت ۱۹ زمان بازدیده. برای نماز شب هم باز می‌کنن. ما که رسیدیم برق نبود اما ارزشش رو داشت صبر کنیم تا داخل مسجد رو ببینیم. جزئیات آبی-طلایی این مسجد واقعا دیدنی بود. مستندات پروسه مرمت‌ش رو هم از داخل مسجد می‌تونید ببینید. در کل اگه به فضاهای تاریخی علاقه‌مندید حتما تو برنامه‌تون بذارید.

عمارت گوی مسجد یا مسجد جهانشاه مربوط به دوران حکمرانی قراقویونلوها در قرن نهم هجری می باشد. طبق کتیبهٔ سردر آن، در سال ۸۴۵ خورشیدی و در زمان سلطان جهانشاه، مقتدرترین حکمران سلسلهٔ قراقویونلو و به دستور دخترش صالحه خانم بنا شده‌است. بنای اصلی مسجد کبود بنایی آجری است ‌و این بنا دارای گنبد اصلی و گنبد جنوبی است که بر روی صحن بزرگ و صحن جنوبی کوچک‌تر واقع شده‌اند. بنا دارای هفت گنبد کوچکتر است که سقف شبستان‌های شرقی و غربی و ورودی مسجد را پوشانده‌اند. در ساختمان گنبدهای مسجد کبود از هیچ سازه‌ای استفاده نشده‌است، همین باعث سردرگمی معماران هنگام مرمت بنا شده است. مشکل بازسازی سرانجام با طرح استاد معماران بنام حل شد و بنا مجدداً بدون استفاده از سازه بازسازی گردید. بنای مسجد شامل صحن اصلی یا صحن بزرگ است که به شکل مربع و در زیر گنبد اصلی واقع شده‌است. بنای مسجد شامل یک صحن کوچک نیز است که در قسمت جنوبی مسجد و زیر گنبدی کوچکتر واقع است. در جنوبی‌ترین قسمت مسجد (در جنوب صحن کوچک) سردابه‌ای وجود دارد با دو مقبره که در هنگام بازسازی مسجد کشف شده‌اند و تصور می‌شود این دو مقبره متعلق به جهانشاه و دخترش باشند. در حیاط مسجد در شمال و شرق رواق‌هایی وجود دارد که اخیراً به بقایای مسجد افزوده شده‌اند.

توضیحات کامل و خوبی راجب مسجد کبود در تصاویر داخل و مسیر بازدید داده شده که جالبه اما در کمال تعجب این بنا در گذشته کاملا خراب و مدتها مخروبه بوده و تازه در دهه ۵۰ اون رو نه مرمت بلکه کامل و دوباره ساختن و بنا کردم و اسمش رو گذاشتن به یادگار تاریخی دوران کهن همان مسجد کبود،درواقع تمام مسجد ساخته ی دست بناهای جدید هست و سعی کردن ادای قدیمی بودنش رو در بیارن.

عمارت مظفریه معروف به مسجد کبود (ترکی آذربایجانی: گؤی مسجید) یا مسجد جهانشاه، از مسجدهای تاریخی تبریز مربوط به دوران حکمرانی قراقویونلوها در قرن نهم هجری است. مادام ژان دیولافوا، مهندس راه و ساختمان و باستان‌شناس فرانسوی که همراه همسرش از سوی دولت فرانسه برای انجام کاوش‌های باستان‌شناسی به ایران سفر کرده بود، در کتاب خود از این مسجد با نام مسجد آبی تبریز (فرانسوی: La Mosquée bleue de Tauris‎) نام برده‌است. نام اصلی این بنا به آنچه در وقف‌نامه و شناسنامه‌ی این بنا آمده، عمارت مظفریه است (عمارت المبارکه المظفریه) این مسجد طبق کتیبهٔ سردر آن، در سال ۸۴۵ خورشیدی و در زمان سلطان جهانشاه، مقتدرترین حکمران سلسلهٔ قراقویونلو و به دستور دختر او، صالحه خانم بنا شده‌است. پاسکال کوست در گذشته از این مسجد با نام مسجد سنی و مسجدی که شیعیان تمایلی به استفاده از آن ندارند، یاد شده‌است. کتیبه‌ای کاشی‌کاری سردر اصلی مسجد کبود به سال ۸۷۰ (قمری) برابر با ۱۴۶۶ میلادی و ۸۴۵ خورشیدی نصب شده‌است. این کتیبه و دیگر کتیبه‌های سردر مسجد، به خط نعمت‌الله البواب خوشنویس مشهور سدهٔ نهم است و سرکاری و نظارت بر ساخت آن با عزالدین بن ملک قاپوچی بوده‌است. بعد از فتح تبریز در اواخر سال ۸۷۵ هجری قمری برابر با ۸۵۰ خورشیدی و ۱۴۷۱ میلادی، کاشی‌کاری‌هایی بر روی دیوار بیرونی مسجد با نام خلفای راشدین انجام شد که هنوز هم وجود دارند، و این مطلب با توجه به سنی بودن اوزون حسن صحت دارد. در زمین‌لرزه‌ی سال ۱۱۵٨ خورشیدی (۱۷۸۰ میلادی) آسیب فراوانی به مسجد وارد آمد و در اثر این زمین‌لرزه، گنبدهای مسجد فرو ریخت. مرمت این بنا زمانی آغاز شد که پیش از دو قرن به صورت مخروبه‌ای در گوشه‌ای از شهر باقی مانده بود. درنهایت با همیاری گروهی از هنرمندان، مقدمات بازسازی آن فراهم شد. در این مرمت، آن قسمتی که همواره هدف اصلی و اساسی مرمت است زیر کاری و سفیدکاری شد طرح‌ها و کتیبه‌ها و نقش و نگارها نیز بازآفرینی شدند و بر روی دیوار جای گرفتند. اطراف خطوط بعد از شیار زنی رنگ آمیزی شد و در انتنها با لایه پارالویید ثابت شد. از سال ۱۳۷۶مرمت نقش و نگارها و از سال ۱۳۷۷ مرمت کتیبه‌ها آغاز شده‌است. در شبستان اصلی نیز چهارپایه کتیبه‌های هفت پایه تکمیل و دوباره نویسی شد. حالا طرح‌های گره بندی اضلاع طرح‌های لچک و ترنج چهارگوشه شبستان و کتیبه‌های فوقانی لچک و ترنج مراحل نهایی مرمت را می‌گذرانند. کاشی‌های شش گوشه لانه زنبوری به کار رفته در شبستان کوچک نیز به صورت نقاشی مرمت شده‌اند مابقی کار به صورت کادربندی انجام می‌شود. خرابه‌های مسجد برای بیش از ۱۵۰ سال بدون تعمیر باقی ماند تا آنکه با سال ۱۳۱۸ تعمیرات و دوباره‌سازی مسجد به منظور حفاظت و بازسازی بخش‌های باقی‌مانده شامل طاق‌ها و پایه‌ها آغاز شد. در ۱۳۵۵ کارهای ساختمانی آن به اتمام رسید بازسازی گنبد اصلی و گنبد کوچک با طرح و استادکاری استاد محمدرضا معماران بنام انجام شد. بازسازی کاشیکاری داخلی و خارجی همچنان ادامه دارد. مسجد کبود با تنوع و ظرافت کاشی‌کاری و انواع خطوط به‌کاررفته در آن و به ویژه به دلیل رنگ لاجوردی کاشی‌کاری‌های معرق آن به «فیروزهٔ اسلام» شهرت یافته‌است. سبک معماری این بنا به شیوه آذری است.[۱۰] صحن بزرگ مسجد مربع شکل است که حوضی برای وضو در آن قرار داشت و شبستانهایی نیز جهت پناهگاه مستمندان، و درس خواندن در آن وجود داشته‌اند.[۱۱] بنای اصلی مسجد کبود بنایی آجری است. این بنا دارای گنبد اصلی و گنبد جنوبی است که بر روی صحن بزرگ و صحن جنوبی کوچک‌تر واقع شده‌اند. بنا دارای هفت گنبد کوچکتر است که سقف شبستان‌های شرقی و غربی و ورودی مسجد را پوشانده‌اند. در ساختمان گنبدهای مسجد کبود از هیچ سازه‌ای استفاده نشده‌است همین کار بازسازی گنبدها را با مشکل مواجه نموده‌بود چه معماران معاصر از چگونگی طراحی و ساخت گنبد بدون سازه مسجد آگاهی نداشتند. مشکل بازسازی سرانجام با طرح استاد معماران بنام حل شد و بنا مجدداً بدون استفاده از سازه بازسازی گردید. بنای مسجد شامل صحن اصلی یا صحن بزرگ است که به شکل مربع و در زیر گنبد اصلی واقع شده‌است. بنای مسجد شامل یک صحن کوچک نیز است که در قسمت جنوبی مسجد و زیر گنبدی کوچکتر واقع است. در جنوبی‌ترین قسمت مسجد (در جنوب صحن کوچک) سردابه‌ای وجود دارد با دو مقبره که در هنگام بازسازی مسجد کشف شده‌اند و تصور می‌شود این دو مقبره متعلق به جهانشاه و دخترش باشند. در حیاط مسجد در شمال و شرق رواق‌هایی وجود دارد که اخیراً به بقایایی مسجد افزوده شده‌اند. کاشی‌کاری‌های ایوان ورودی مسجد که با کاشی‌کاری‌های معرق تزئین شده‌است، کتیبه‌ای دارد به خط رقاع که به سال ۸۷۰ (قمری) نصب شده‌است. این کتیبه و دیگر کتیبه‌های سردر مسجد به سبک خط کوفی و ثلث می‌باشند و خطاطی آن‌ها توسط نعمت‌الله البواب خوشنویس سده نهم انجاد شده‌است.

مسجد کبود نزدیک موزه آذربایجان و میدان ساعت تبریز است. از دیدن هر سه مکان لذت خواهید برد.

مسجد کبود یکی از بهترین معماری های برجسته اسلامی که در شهر تاریخی و زیبا تبریز قرار داره که به هر هنر دوستی واقعا دیدن این مکان رو پیشنهاد میدم. که قدمتی حدودا شیصد ساله داره این مسجد که به زمان سلطان ابوالمظفر جهانشاه یکی از پادشاهان دوره قراقویونلوها برمیگردد بخشی از تاریخ شهر تبریز رو شکل داده.

از برجسته‌ترین مکان‌های دیدنی تبریز، مسجد کبود در این شهر است مسجد کبود تبریز با معماری بسیار زیبا و منحصربه‌فردش متعلق به قرن نهم هجری قمری و باقی مانده از دوران پادشاهی قراقویونلوها است و در یکی از کهن‌ترین و تاریخی‌ترین محله‌های شهر تبریز قرار دارد. گرچه تبریز پایتخت فرمانروایی قراقویونلوها بوده است مسجد کبود تنها اثر تاریخی باقی مانده از این دوره تاریخی در تبریز به شمار میرود. این بنا را به دستور سلطان جهانشاه فرمانروای مقتدر قراقویونلوها ساخته‌اند با دقت در جزئیات بنا و نگاره‌های داخل مسجد کبود میتوان بخشی از هویت تاریخ و تمدن اسلام در تبریز کهن را دید. مسجد کبود یکی از چهار مسجد تزیین شده با کاشی‌کاری‌های آبی در جهان به شمار می‌رود. نام مسجد کبود نیز بر اساس رنگ نمای این بنا انتخاب شده است.

مساجد سنتی و تاریخی ایران یکی از علایق من برای سفر به شهرهاست....

یه مسجد قدیمی در حال باز سازی که پتانسیل بالایی داره که بعد از بازسازی جذابیت بیشتری داشته باشه . فعلا تنها حسنش این هست که کنار موزه آدربایجانه و خوب در کنار دیدن موزه اینجا رو هم میشه وقت گذاشت و دید . من اطلاعات دقیق و مفیدی رو ندیدم و امیدوارم این مورد هم انجام بشه .

با توجه به زلزله های متعدد در شهر تبریز، آثار تاریخی چندانی در این شهر باقی نمانده و مسجد کبود جزو نادر آثار تاریخی است که به جای مانده است آخر هفته مراجعه کردیم باز بود و ورودی هم دریافت می کردند.

مسجد کبود یا عمارت مبارکه مظفریه یکی از آثار بی نظیر معماری در شهر تبریز

عمارت مظفریه معروف به مسجد کبود (ترکی آذربایجانی: گؤی مسجید) یا مسجد جهانشاه، از مسجدهای تاریخی تبریز مربوط به دوران حکمرانی قراقویونلوها در قرن نهم هجری است خرابه‌های مسجد برای بیش از ۱۵۰ سال بدون تعمیر باقی ماند تا آنکه با سال ۱۳۱۸ تعمیرات و دوباره‌سازی مسجد به منظور حفاظت و بازسازی بخش‌های باقی‌مانده شامل طاق‌ها و پایه‌ها آغاز شد. در ۱۳۵۵ کارهای ساختمانی آن به اتمام رسید بازسازی گنبد اصلی و گنبد کوچک با طرح و استادکاری استاد محمدرضا معماران بنام انجام شد. بازسازی کاشیکاری داخلی و خارجی همچنان ادامه دارد

مسجدی تاریخی و بسیار حیرت انگیز واقعا پیشنهاد میشه بهش سر بزنید

زیبا، با وقار، با شخصیت... این کلماتی است که با دیدن ایوان آبی مسجد کبود به ذهن من آمد. انگار این مکان شما را از حال و اکنون جدا میکند و به تاریخ متصل میکند. رنگ آبی کاشی ها جغرافیا را بی معنی میکند و شما را میبرد به سمرقند. هرچقدر که بشینی و به ابهت این مسجد نگاه کنی باز هم چشم ات سیر نمی‌شود. مسجد در سال های اخیر بازسازی شده و از ورودی خیابان تا ایوان طاق های زیبایی ساخته شده ولی تنها زیبایی مسجد در ظاهر بیرون است. به محض اینکه وارد مسجد میشوی به قدر بی سلیقگی و عدم مدیریت به چشم میخورد که زودتر. میخای از آنجا فرار کنی، دریغ از ۲ تا موکت هم رنگ در مسجد یا ساده ترین فضا سازی برای همچین مکانی.

فضای فوق العاده زیبایی هست حیف که بناها در تبریز خیلی به درستی بازسازی نمیشن

اگه گذرت به تبریز افتاد و دنبال یه جای تاریخی فوق‌العاده می‌گردی، حتماً باید مسجد کبود رو ببینی. این مسجد به خاطر کاشی‌کاری‌های آبی و لاجوردی‌ش به «فیروزه اسلام» معروفه و وقتی جلو سردرش می‌ایستی، همون لحظه محو شکوه و زیبایی‌ش می‌شی. واقعاً حس می‌کنی برگشتی به چند قرن قبل. جالب اینجاست که این مسجد مال دوران قراقویونلوهاست و حدود ۶۰۰ سال قدمت داره. با اینکه زلزله‌های زیادی مخصوصاً تو قرن ۱۲ قمری بهش آسیب زده، هنوز هم عظمتش رو حفظ کرده. حتی می‌گن یه زمانی اینجا علاوه بر مسجد، کتابخونه و خانقاه هم داشته. داخل مسجد، ترکیب رنگ‌ها و خطاطی‌ها چشم آدمو خیره می‌کنه. نوشته‌ها با خط کوفی و ثلث روی کاشی‌ها حک شدن و همین باعث شده فضای مسجد خیلی خاص و معنوی باشه. وقتی سقف و گنبد رو نگاه می‌کنی، انگار آسمون پرستاره رو بالای سرت حس می‌کنی. یه نکته باحال اینه که بازسازی مسجد از حدود صد سال پیش شروع شده و هنوزم مرمت ادامه داره. یعنی هر بار که میری، ممکنه بخش‌های تازه‌تری رو ببینی. با این حال، همون قسمت‌هایی که سالم موندن، به‌قدری زیبا هستن که ارزش چند بار دیدن رو دارن. در کل، مسجد کبود تبریز یه جواهر واقعیه؛ ترکیب تاریخ، هنر و معنویت. به نظرم هر کسی که میاد تبریز، بازدید از این مسجد رو نباید از دست بده. من که عاشقش هستم و حتماً پیشنهاد می‌کنم شما هم بیاید و از نزدیک ببینید.

این مسجد متعلق به دوره قراقویونلو هستش که به دستور جهانشاه بن قره یوسف از فرماندهان سلسله قراقویونلو در تاریخ ۸۷۰ قمری درست شد. متاسفانه زلزله سال ۱۱۹۳ تبریز خسارت زیادی به این مسجد وارد کرد و تا زمانی که شروع به مرمت این اثر بشه خیلی از قسمتهای این مسجد دزدیده شد ...

اولین مسجد ایران که در آن کاشی کاری شده،کاشی های آبی رنگش مربوط به دوره های قبل از صفویه و دوره ایخانی است.اسم مسجد بخاطر رنگ کاشی ها کبود است💙ساختمان فوق العاده مرتفعی داره،حدود ۳۵ متر زیر گنبد،زیر گنبد که می ایستید صداتون خیلی خوب پخش میشه😎راهروهای دور حیاط هم پرسپکتیو خیلی خوبی دارن واسه عکس گرفتن عالیه👌

بنای مسجد دو گنبدی است که گنبد دوم بالای مقبره جهان شاه و دخترش بانیان مسجد واقع شده است. شهرت مسجد به کاشی‌های لاجوردی آن است. بخش های مهمی از مسجد در زلزله مهیبی که حدود ۲۰۰ سال قبل تبریز را لرزاند ویران شد و دوباره بازسازی شده است.

در تاریخ بینظیر و جذابیت منحصر به فرد مسجد هیچ شکی نیست ولی متاسفانه کوچکترین مسئولیتی برای نگهداری اون نمیشه! همشهریان سودجو تا دم دیوار های حیاط مسجد اقدام به تاسیس مرکزخرید کردن و کلا به حریم این مسجد تجاوز کردن مثل ارگ علیشاه. در کل اگه خجالت نکشن مسجد رو هم خراب میکنن تا مغازه درست کنن! میراث فرهنگی تبریز هم که کلا اینجا رو رها کرده. ورودی نه چندان جالب ، سرباز های وظیفه بلیط میفروشن، راهنما حضور نداره، بروشور مناسب چاپ نشده، تابلو های توضیحی نصب نشده ، موکت های کثیف شاید بیش از 30 دهه است عوض نشدن، فروشگاه سوغاتی به شدت ضعیفه ، و از همه بدتر انگار قرار نیست بودجه ای برای بازسازی اون اختصاص داده بشه. در کل آدم غصه اش میگیره از وضعیت این روزهای مسجد کبود. حالا میگن تبریز 2018 !!! واقعا خجالت آوره!!! حیف تبریز زیبا که توسط یک سری مسئولین بی شعور اداره میشه که فقط بلدن شعار بدن!!! شاید وضع سایت های تاریخی در محرومترین استانهای کشور از اینجا بهتر باشه.