کافه رستوران، رستورانی در تهران. اینجا یه جای عالیه برای کارمندان، دانشجویان و هر کسی که دنبال یه وعدهی سریع و خوشمزهه. تهران پر از رستوران، اما اینجا با خدمات دوستانهاش، جای خاصی پیدا کرده. اگر میخوای یه ناهار سریع بخوری، اینجا بهترین انتخابه. قبل از رفتن، مطمئن شو که میز مورد علاقهات رزرو شده.
کافه رستوران روستیک که تازه در کنار زمین فوتبال دانشکده مدیریت افتاده، یه جای باحالیه که غذاهایش نسبت به سلف دانشگاه خیلی بهتره؛ خورشت مو یهبار هم خوب بود، اما در کل کیفیت غذاها خوبه و منوی صبحانه، ناهار و عصرانهاش پرتنوعه، از املت گرفته تا ماهی سرخ کرده، زرشک پلو و حتی کیکهای شیرینی. فضایش دنج و رومانتیک با میزهای مشکی و صندلیهای قرمز، در روزهای برفی میتونه یه کافهی گرم و در تابستان زیر درختان سبز، صندلیها رو میچینه. سرویس سریع هست ولی تمیز کردن میزها کمی عقبتر از سلف دانشگاهه. نکتهی مهمی که مشتریان بهش اشاره کرده، صدای بلند باندوست که باعث میشه گوش درد بیاد؛ شاید بهتره کم کنن. یه نکتهی منفی هم اینه که دستشویی ندارن، پس باید در ساختمانهای اداری بشویید. با این حال، اکثر بازدیدکنندهها گفتن که جای باحالیه و اگر کیفیت رو حفظ کنن و کمی بهبود بدن، میتونه بهترین رستوران محلی شه.
Sahand Rad
۶ سال قبل
۴
مکان:
دقیقا کنار زمین فوتبال دانشکده مدیریت یه کافه رستوران کوچیک هست بنام روستیک که چند وقتی بیشتر نیست افتتاح شده.
کیفیت غذاش:
خوبه، اما نمیگم ایده آل چون یکبار توی خورشت مو پیدا شد.
درکل نسبت به غذای سلف خیلی با کیفیت تر هست.
تنوع و سرویسها:
ظاهر خوراکها و درسینگ و تزئینات همه نسبت به غذای سلف دانشگاه بهتره.
تنوع منوی ناهار هم از سلف بیشتره.
اینجا صبحانه ، ناهار و عصرانه هم پیدا میشه که البته دو موردش توی سلف نیست. اما همین که لازم نیست مث سلف چند ساعت توی صف وایسی کلی می ارزه.
فضاش:
دو ردیف میزهای مشکی و صندلیهای قرمز 4نفره، رومانتیک و دنج و باحاله.
با شیشه های قدی بزرگ که هم به زمین فوتبال اشراف داره هم به محوطه دانشگاه. روزهای برفی باید نشست توش و از رقص برفها و طعم دل انگیز چای و قهوه لذت برد.
و
روزهای گرم تابستانی هم صندلیها رو میچینن تو فضای سبز اطراف، زیر درختها که خودش کلی فرح بخشه. مخصوصا وقتی پرنده های کوچولو روی درختهای بالای سرت آواز میخونن.
سرویس دهیش:
مناسبه. کارتو تقریبا سریع راه میندازن و جز در موارد خاص نیازی نیست خیلی معطل بشی. اما توی تمیز کردن میزها، یک قدم از سلف سرویس دانشکده عقب ترند و کلی طول میکشه تا بیان سینی رو ببرند و میز رو آماده کنند.
منو ها:
منوی صبحانه
کامله. تقریبا همه چیز یک صبحانه لذت بخش ایرانی (بجز کله پاچه) توش پیدا میشه.
آش و حلیم رو من خودم ندیدم اما شنیدم که توی منو بود. عدسی هم همین طور.
تخم مرغ، املت، شیر، پنیر، عسل و مربا و...
خلاصه
اگه وقت صبحونه خوردن تو خونه رو ندارید، اینجا کلی بهتون حال میدن.
منوی عصرانه،
میتونم بگم حرف نداره. اگه عاشق کیک و شیرینی باشید. اینجا یه کلکسیون کاملشو پیدا میکنید.
آب میوه های طبیعیش هم خوشمزه است، گرچه کمی گرونه اما از هویج تا انار و پرتقالو دارند. آب میوه صنعتی هم که فراوان.
نوشیدنی هم که دیگه...
منوی ناهار،
اگه رفتید سوپش رو هم امتحان کنید.
منوی ناهار تنوع زیادی داره و بشقابی که برات میچینن، خیلی اشتها بر انگیزه. نحوه طبخ هم از سلف بهتره (غذا سوخته یا خام نیست)
ته چین، ماهی سرخ کرده، زرشک پلو، سالاد سزار و... توی منوی سلف نیست. حتا فست فودها هم همینطور.
اما اینجا پیدا میشه.
ولی سالاد سزارش ازون آماده هاست که از سوپر میخرن میارن.
دستشویی و سرویس بهداشتی:
اینجا پیدا نمیکنید.
اگه لازمه دستتون رو بشوئید بهتره تو ساختمونهای اداری اینکارو بکنید و بعد برای صرف غذا بیایید اینجا.
موزیک:
بنظرم این مهمترین نکته منفیشه، چون انقدر اون صدای باندو بلندش میکنن که هم گوش درد میگیری هم پاک میریزی بهم.
برای یه فضای کوچولو، که همه خیلی راحت همدیگه رو میبینن و صداهارو میشنون ، واقعا لازم نیست بالای سر هر میزی یه بلندگو بذارند و صداشم ای ی ی ینهمه بلند کنن.
درکل جای باحالیه، اگه بتونن با همین کیفیت حفظش کنن و کمی هم ارتقا بدن.
