کافه کارون، یک کافی شاپ دلنشین در شهرک اکباتان، تهران، جایگاه خوبی در میان محلات شلوغ و پرجنبوجوش شهر دارد. اینجا برای دوستداران قهوهی عمیق، کتابخوانان، و کسانی که به دنبال مکانی آرام برای کار یا مطالعه میگردند، جای مناسبی است. در این منطقه، کافی شاپها بهعنوان نقاط ملاقات دوستانه و کارآفرینانه شناخته میشوند و کافه کارون با دکوراسیون شیک و سرویس دوستانهاش، تجربهی خوبی ارائه میدهد. اگر میخواهید یک فنجان قهوهی خوشمزه با دوستان یا همکاران خود در محیطی دلپذیر بنوشید، حتماً اینجا را امتحان کنید؛ فقط کافی است قبل از رفتن، ساعتهای باز بودن را چک کنید.
کافه کارون در اکباتان یه جای خیلی باحال و گرم است؛ اکثر بازدیدکنندهها از دکور ساده و دکوراسیون کمهزینهاش ناراضی نیستند، ولی بعضی از مشتریان بهخصوص در مورد سرویس و کیفیت غذا شکایت کردهاند. اکثر نظرات مثبت بهخصوص دربارهٔ پذیرش دوستانه، پرسنل مودب و انرژی مثبت، و امکانات گرم مثل بخاری و پتو در هوای سرد اشاره میکنند؛ حتی چند نفر هم از برگر و پنینی گیاهیشون لذت برده و عکسهای زیادی گرفتهاند. اما در کنار این، چند بازخورد منفی وجود دارد: پیتزای سیبزمینی با سس آلفردو خیلی بیطعم بود، دکور و سرویس در برخی نظرات بهطور واضحی کمکیفیت دیده شد، و حتی یکی از مشتریان بهصورت کلی کافه را «ضعیفترین» در اکباتان نامید. در مجموع، اگر به دنبال یک جای راحت برای نشستن و خوردن غذاهای ساده و گرم باشید، کافه کارون میتواند گزینهی خوبی باشد، ولی اگر انتظار کیفیت بالای غذا یا دکور لوکس دارید، ممکن است ناامید شوید.
Ryan Kheradmand
۱۰ ماه قبل
۵
قبلا اسمش دوپیو بود فکرکنم.. بعد شد کارون
ما که بیشمار دفعه رفتیم پیششون همیشه هم برگر خودشون و پنینی گیاهی گرفتیم. عکس زیااد دارم چندتاشو میذارم. کیفیتش خوبه به نظرم و خیلی محترم هستن و توی هوای سرد خیلی کیف میداد با پتو و بخاری ساعتها میشستیم.
کافه جمع و جور و باحالیه
غذاهاشون خوشمزه و خوش طعم واقعا
پرسنل شون خیلی مودب و انرژی مثبت هستن
یه نکته مثبت و خوبشون اینه تو هوای سرد پاییز و زمستون زیر میز ها بخاری میزارن و به علاوه پتو هم میدن
در کل پیشنهاد خوبیه تو محدوده
استقبال محترمانه و گرمی از مشتری دارند، ولی کیفیت غذا چنگی به دل نمیزنه. پیتزای کارون گرفتم با سیب زمینی با سس آلفردو. سیبزمینیش خوب نبود و سس زیاد آلفردو هم خمیرش کرده بود. طعم پیتزا یه چیز هچل هفت و بلاتکلیفی بود. آدم نمیفهمید چه مزهای داره.