قبرستان ارامنه کاتولیک، گورستانی در قلب تهران، جای آرامشی است که در آن میتوانید لحظات آرامش را تجربه کنید. این مکان برای خانوادهها و دوستانی که به دنبال فضایی صلحآمیز و معنوی هستند، مناسب است. در محلهای که در نزدیکی افسریه تهران قرار دارد، فضای سبز و آرامشبخش آن باعث میشود هر بازدیدکننده حس آرامش بیشتری پیدا کند. اگر به دنبال مکانی برای دعا و تأمل هستید، این گورستان گزینهی خوبی است.
روز پنجشنبه مورخه ۲۸ تیر ۱۴۰۳ برای بازدید به گورستان دولاب رفتم.
این گورستان با مساحت بیش از ۷۵ هزار متر مربع شامل ۶ بخش مجزاست، با نگهبان های مختلف، که عبارت اند از: بخش ارامنه - کلیسای حواری ارمنی که به باغ ارامنه نیز معروف است، بخش ارتدکس شرقی (روس ها، گرجی ها و یونانی ها)، کاتولیک رومی، کاتولیک ارمنی، آشوری ها و لهستانی ها.
ابتدا به بخش ارامنه رفتم با وجود این که خودم ارمنی بودم و کارت ملی ام رو جهت اثبات این موضوع به نگهبان بخش ارامنه نشان دادم، نگهبان به من اجازه ورود ندادند و گفتند باید از خلیفه گری ارامنه (واقع در خیابان کریمخان) مجوز بیاری.
از آنجا ۲ بار با خلیفه گری ارامنه تهران تماس گرفتم، بخش اپراتور با یک آقای ارمنی به زبان ارمنی صحبت کردم و درخواست کردم با نگهبان گورستان بخش ارامنه دولاب تماس بگیرند تا به من اجازه بازدید بدهند.
چند دقیقه بعد به موبایل نگهبان تماس گرفتند و در کمال ناباوری نگهبان گفت اجازه بازدید از بخش ارامنه را به من ندادند! به منی که ارمنی بودم!!
به بهانه این که خیشاوند دفن شده در آنجا ندارم!
گورستانی که ارامنه و مشاهیر ارامنه آنجا دفن شدند و به قول خودشان اسمش را گذاشتند باغ ارامنه اما به ارامنه اجازه بازدید نمیدن :)
از گورستان کاتولیک ها که تعداد زیادی لهستانی، ایتالیایی، فرانسوی، آلمانی، آشوری و تعدادی نیز ارمنی در آن بخش دفن شده بودند بازدید کردم.
نگهبانش آدم خوش برخوردی بود.
پیشنهاد می کنم به جای اینکه اعصابتون رو با سر و کله زدن با خلیفه گری ارامنه خرد کنید از گورستان کاتولیک ها، که ۱۸۹۲ لهستانی آنجا دفن شدند بازدید کنید، چون از آنجایی که در این بخش اکثرا ایتالیایی، فرانسوی، آلمانی دفن شده اند، قبر ها سبک قبر های اروپایی دارند و به نظرم خیلی زیبا تر و جذاب تر از بخش های دیگر می تواند باشد.
اینجا کلیسای کوچک در میانه آرامستان ارامنه کاتولیک میباشد محلی آرام که دیوارهایش گواهان محزون لحظات سخت وداع هستند.
این بنای زیبا طبق نوشته بالا سر در ورودی در سال ۱۹۴۶ میلادی توسط معمار نوگرای ارمنی پل آبکار طراحی و ساخته شده است.
کلیسای مذکور دارای بخش و حجمهای متفاوتی است که بلندترین قسمت برج ناقوس میباشد به شکل صلیب که سنگهای سفید قامت آن را آراستهاند فضای داخلی سادگی معنوی خاصی دارد با محرابی کوچک و دو اتاق در طرفین دو ردیف صندلیهای چوبی لوستر و پنجرههای سه تایی کشیده که بهانهای میباشد برای دست افشانی نور به داخل. در نمای پشتی و قسمت زیرزمین هم سنگ قبری متعلق به اسقف کاتولیک «مگردیج اب کار» قرار دارد.
