پل خواجو

دیرینگی این گل به دوره شاه عباس دوم صفوی بازمیگردد و در سال ۱۰۲۹ خورشیدی بنا شده است. خواجو شکل تحریف شده کلمه خواجه است و این نامگذاری به مناسبت لقب بزرگان و خواجه های عصر صفوی در محله مجاور , صورت گرفته است. این پل را همچنان پل شاه و پل بابا رکن الدین (مسیر فتن به خانقاه و آرامگاه بابا رکن الدین در تخت قولاد) نامیده اند. پل خواجو را زیباترین پل تاریخی زاینده رود دانسته اند , ساختمانی مخصوص در میانه پل بنا شده است که به بیگلربیگی شهره است و برای اقامت موقت شاه صفوی و خانواده او ایجاد شده بود که هم اکنون نیز وجود دارد. درازای این پل بیست و چهار دهانه , ۱۳۳ متر و پهنای آن ۱۲ متر است. خواجو یکی از پل‌هایی است که در تنظیم جریان آب در رودخانه به دلیل وجود دروازه بند یا دریچه در زیر قوس‌هایش نقش داشته است. هنگامی که دریچه‌های سد بسته می‌شده است، سطح آب در پشت پل بالا آمده، امکان ایجاد دریاچه در پشت پل مهیا می‌شده است. بنای این سد و دریاچه برای این بوده که منظره ای جهت عمارات و باغهای واقع در آن محل باشد و در هنگام جلوس در آن عمارات و باغات از منظره دریاچه ای که با بستن سد ایجاد می‌گردید لذت برند.

« پل خواجو » این پل یکی دیگر از زیباترین بناهای شهر اصفهان است که در سال ۱۰۶۰ هجری قمری در دوره شاه عباس دوم صفوی بنا شده است. این پل را همچنین پل‌ شاه، پل بابا رکن‌الدین می‌نامند. در میانه پل نیز ساختمانی مشهور به بیگلربیگی قرار دارد که برای اقامت موقتی شاه صفوی و خانواده او ایجاد شده بود و هم‌اکنون نیز وجود دارد و دارای تزئینات و نقاشی زیبایی در تاقهای آن است. این پل بیشتر به منزله سد بوده و در میان هریک از دو ضلع شرقی و غربی پل ساختمانی بنا شده که شامل چند اتاق مزین به نقاشی است. این ساختمان که، شاه نشین نامیده می‌شود جایگاه بزرگان و امیران بوده است. این پل دارای ۲۴ دهانه است که در اطراف دهانه مکعبهای با دقت تراش خورده است که با سد‌های چوبی برای گرفتن جلوی آب رودخانه مسدود میگردید. وقتی که دریچه‌های سد بسته میشده، سطح آب بالا می‌آمد و نمای زیبایی را مهیا میکرد. بنای این سد و دریاچه برای این بوده که منظره ای جهت عمارتها و باغهای واقع در آن محل باشد که در هنگام جلوس در آن عمارات و باغات از منظره دریاچه ای که با بستن سد ایجاد می‌گردید لذت ببرند.

چندمین سفرم به اصفهانه و آخرین باری که رفته بودم شهریور ۹۹ بود که زاینده‌رود آب داشت و پل خواجو صفا و قشنگی زیاد... مسیر اصلی پل خواجو رو اون زمان یعنی شهریور ۱۴۰۴ بخاطر یه مراسمی بسته بودن که ما با زحمت زیاد از کوچه پس کوچه‌های خیلی باریک رسیدیم به پل خواجو. قسمت بالای پل که بسته بود سر و صدای زیادی هم به واسطه‌ی مراسم میومد ولی زیر پل و در دالان‌هاش هر گروهی بصورت جداگونه مشغول بزن و بکوب بودن که صداها کمتر به گوش برسه و مردم فارغ از اون فضا سعی داشتن شاد باشن. در کل حال و هوای خوبی داشت ولی خب پل خواجو هم بدون زاینده‌رود دلگیره و صفای قبل رو نداره.

پل خواجو، درشهر اصفهان و بر روی رودخانه زاینده‌رود در شرق سی وسه پل قرار دارد. خواجو شکل تحریف شده کلمه خواجه است که به مناسبت لقب بزرگان و خواجه‌های عصر صفوی در محله مجاور این پل بدین عنوان نامیده‌اند. این بنا در ۱۵ دی ۱۳۱۰ به شماره ثبت ۱۱۱ ثبت ملی شده است و در ۱۰۶۰ قمری برابر با ۱۰۲۹ خورشیدی و ۱۶۵۰ میلادی به شکل فعلی آن احداث و ساخته شد.

گر همی دانی که یزدان داور ست ژاژ و گستاخی تو را چون باور ست !؟ دوستی بی خرد خود دشمنی ‌ست حق تعالی زین چنین خدمت غنی ست با که می گویی تو این با عم و خال !؟ جسم و حاجت در صفات ذوالجلال !؟ جامه را بدرید و آهی کرد تفت سرنهاد و اندر بیابان و برفت هرکسی را سیرتی بنهاده ایم هرکسی را اصطلاحی داده ایم در حق او نور و در حق تو نار در حق او ورد و در حق تو خار در حق او نیک و در حق تو بد در حق او خوب و در حق تو رد ما بری از پاکی و ناپاکی همه از گرانجانی و چالاکی همه من نکردم خلق تا سودی کنم بلکه تا بر بندگان جودی کنم ما برون را ننگریم و قال را ما درون را بنگریم و حال را چند از این الفاظ و اضمار و مجاز سوز خواهم سور با سوز ساز آتشی از عشق در خود برفروز سر به سر فکر و‌عبارت را بسوز موسیا آداب دانان دیگرند سوخته جان و روانان دیگرند ملت عشق از همه دین ها جداست عاشقان را ملت و مذهب خدا ست بعد از این گر شهر گویم ابلهی ست زان که شرح این ورای آگهی ست گفت: پژمرده دل پیغامی رسید هیچ آداب، پس ترتیبی مجوی کفر تو دین‌ست و دینت نور جان ایمنی و ز تو جهانی در امان

پل خواجو در منطقهٔ جلفا قرار گرفته و از رودخانهٔ زاینده‌رود عبور دارد. این پل در دورهٔ شاه عباس اول ساخته شده و تاکنون تحت عناوین مختلفی همچون “پل زائر” یا “پل جلفا” هم شناخته شده است. آغاز ساخت این پل به دورهٔ سلطنت شاه عباس اول (سال ۱۰۹۸-۱۱۱۲ هجری قمری) بازمی‌گردد. معماری زیبا و طراحی هنری پل خواجو، با سلیقهٔ هنری ایرانی هماهنگ است. پل دارای ۲۳ ستون و ۲۱ گمرک درخشان است که ترکیبی هنری از کاشی‌کاری، مجسمه‌سازی و نقشبرجسته است. پل در زمان‌های مختلف تعمیرات و بازسازی شده است پل خواجو با ابعاد ۱۳۳ متر طول، ۱۲ متر عرض، و ۷٫۵ متر معبر، از جنس‌های متنوعی از جمله آجر، سنگ، و ساروج ساخته شده است. این اثر بی‌نظیر به دلیل هماهنگی بی‌نظیر هیدرولیک و سازه‌ای خود با بستر زمین طبیعی به‌عنوان یک شاهکار معماری شناخته می‌شود. پل خواجو علاوه بر نقش عبور و مرور، وظیفهٔ اساسی دیگری نیز دارد. پیشرفته‌ترین نقطه‌های این پل به‌عنوان یک سد زیرزمینی در برابر دریاچه مخزن آب زیرزمینی اصفهان عمل می‌کند. این ویژگی باعث می‌شود که پل خواجو نقش یک مهندسی هیدرولیکی برجسته را ایفا نماید. در آفتاب‌نگاری خواجو پل، ویژگی‌های فرهنگی و تاریخی ایران بازتاب یافته و با روشنایی‌های هنری در شب، آن را به یک شاهکار نورپردازی تبدیل کرده است.

پل خواجو یکی از چند پل احداث شده بر روی زاینده‌رود در دوران صفوی‌ست.بنای تاریخی کم‌نظیر که در قسمتی از پل که به شاه‌نشین معروف است،محل نشستن شاهان صفوی و دیدن زاینده‌رود بوده.دیدن دورنمای این پل با معماری جذاب،زیبا و چشم‌نواز،حس شکوه و بزرگی ایران زمین را در انسان تقویت می کند.عکس در فروردین۱۴۰۳ گرفته شده که همانطور که مشخصه،آب در زاینده‌رود جریان داشته و زیبایی دو چندان به پل بخشیده است.

شاهکاری که یک «پل» بودن را معنا میکند اگر سیوسهپل، نماد پرابهت و رسمی اصفهان باشد، بیتردید پل خواجو روح شاعرانه و غنایی آن است. شاهعباس دوم صفوی این بنای شگفتانگیز را حدود سال ۱۶۵۰ میلادی روی بقایای پل کهنتری از دوره تیموری بنا کرد. در حدود ۴۰۰ سال بعد، این پل ۱۳۳ متری با ۱۲ متر عرض و ۲۱ دهانه سنگی و آجری، همچنان بعد از گذشت قرنها استوار و پابرجا ایستاده است. وجه تمایز پل خواجو با دیگر پلهای زایندهرود در چند ویژگی منحصربهفرد خلاصه میشود. اول اینکه، پل خواجو یک پل معمولی نیست، بلکه سد هم هست! به لطف طراحی هوشمندانه سازندگانش، با بستن تختههایی بین دهانهها، پل میتوانست پشت خود آب جمع کند و حجم آب زایندهرود را تنظیم نماید. دومین ویژگی، عمارت هشتضلعی بیگلربیگی (یا شاهنشین) در میانه پل است. این کاخ کوچک با نقاشیها و کاشیکاریهای هفترنگ و طلاکاریهای چشمنوازش، محل اقامت موقت شاه و خانواده سلطنتی بوده. جالب است بدانید که شاه از این مکان، مسابقات قایقرانی و جشنهای باستانی آبپاشان را تماشا میکرده است. امروزه پل خواجو یک موزه زنده و قلب تپنده شهر است. فرقی نمیکند که صبح زود تشریف بیاورید یا پاسی از شب، اینجا همیشه پر از زندگیست. گاهی نوازندهای زیر طاقها ساز میزند و جوانها میرقصند؛ گاهی خانوادهای سکویی را برای خوردن چای و قلیان انتخاب میکند و گاهی عاشق و معشوقی پای طاقها قدم میزند. تماشای غروب آفتاب از روی این پل، تجربهای وصفناشدنی است؛ مخصوصاً اگر زایندهرود آب داشته باشد و انعکاس نور زرد چراغها در آب، ترکیبی رویایی با طاقهای پل بسازد. بعضی از گردشگران معتقدند که اگر در انتهای طبقه پایین پل بایستید و از زاویه خاصی به طاقها نگاه کنید، تصویری شبیه به شمعهای فروزان خواهید دید که از دل تاریخ سر برآوردهاند. حتی در فصول کمآبی، سکوی پل خواجو به پاتوقی دنج برای جوانان و هنرمندان تبدیل میشود. پل خواجو به تعبیری یکی از همان معدود مکانهاییست که شما را عمیقاً با این جمله «اصفهان نصف جهان است» آشتی میدهد. آدرس: استان اصفهان، اصفهان، ضلع شرقی پل سیوسهپل، انتهای خیابان کمالالدین اسماعیل بهترین زمان بازدید: هنگام غروب آفتاب تا پاسی از شب (منظره نور و سایهها در شب فوقالعاده است) هزینه: رایگان

بعد چند‌وقت آب که بسته بود باز شد و رفتیم. واقعا از زیبایی و‌ وایب مثبت و سرزنده ای که پل خواجو‌ داره هرچی بگم کم گفتم. هر قسمتیش مردم در حال شادی و ساز و آوازن. مردم که می دیدی همه غرق در سرخوشی بودن. یه عده کنار اب نشسته بودن از فضای اونجا لذت می بردن. خیلی از خانواده ها زیلو پهن کردن و توی شب چایی میل می کردن. یه عده قلیون می کشیدن

پل خواجو توسط سلطان عباس دوم صفوی ساخته شد که یکی از زیباترین معماری ها و بنا واقع در زاینده روده من خیلی دوستش دارم ولی باز میگم حیف حیف که زاینده رود خشک شده دیگه خبری ازون زاینده رود پر آب و دل انگیز نیست پل خواجو با وجود همه کم و کاستی هنوز بعد صد ها سال زیبایی خودشو داره اگه اصفهان اومدید حتما اینجا رو جز اولویت هاتون قرار بدید .

بازدید از پل خواجو، تجربه‌ای شاهکار از تاریخ و هنر ایرانی است. این پل زیبا که در کنار زاینده‌رود در شهر اصفهان قرار دارد، علاوه بر اینکه یک پل عبوری برای مردم است، به‌عنوان بنایی هنری و مهندسی به شمار می‌رود. در هنگام بازدید، می‌توانید قدم زدن روی پل سنگی را تجربه کنید، از تماشای منظره‌های چشم‌نواز رودخانه و معماری باشکوه دو طرف پل لذت ببرید. همچنین بخشی از پل به عنوان آب‌انبار و بند تنظیم آب طراحی شده که نشان‌دهنده هوش مهندسین ایرانی در دوران صفویه است. در شب‌های تابستان، نورپردازی ماهرانه، زیبایی پل را دوچندان می‌کند و فضای رمانتیکی ایجاد می‌کند. بازدید از پل خواجو فرصتی است تا علاوه بر دیدن یک اثر تاریخی، از آرامش کنار زاینده‌رود و فرهنگ اصیل اصفهان بهره‌مند شوید. حتما دوربین‌تان را فراموش نکنید! ویدیوهای بیشتر از جاهای دیدنی رو میتونید در یوتیوب به آدرس زیر ببینید: sherminehsedaghatkish8805@ یا برای رفتن به جاهای دیدنی به اینستاگرام زیر سر بزنید: mehreganagency@ آژانس هواپیمایی ما را در گوگل جستجو کنید: #آژانس_هواپیمایی_مهرگان_پردیس_گشت

پل خواجو در سال ۱۰۶۰ به دستور شاه عباس دوم صفوی ساخته شد. نام این پل در ابتدا حسن بیک بوده که مربوط به دوران تیموری می‌شود، اما این پل به دستور شاه عباس دوم تخریب و پس از آن پل زیبا و تاریخی خواجو ساخته شد. طول پل تاریخی خواجو ۱۳۳متر و عرض آن ۱۲متر بوده ۲۳ ستون دارد. در قسمت میانی این پل تاریخی، یک ساختمان شکیل به نام «بیگلر بیگی» با طاق‌های بسیار زیبا و خیره‌کننده واقع شده که به دستور شاه عباس برای او و خانواده صفوی در نظر گرفته شده بود تا برای تفریح و استراحت در آن اقامت داشته باشند.

این پل تو زمان خودش جزو زیباترین پل‌های دنیا به شمار می‌رفت. پل خواجو روی رودخانه زاینده‌رود در شهر اصفهان قرار گرفته است و با سی و سه پل حدود ۱۸۰۰ متر فاصله دارد. پل خواجو یک شاهکار معماری از عصر صفویه به شمار می‌رود.

پل خواجو اصفهان در شرق سی‌وسه‌پل قرار دارد و از نظر استحکام، تقارن و سبک معماری، یکی از پل‌های منحصربه‌فرد ایران به‌حساب می‌آید. این پل در عصر صفوی به‌عنوان یکی از زیباترین پل‌های دنیا محسوب می‌شد و به‌خاطر معماری و تزیینات کاشی‌کاری به کار رفته در آن، از سایر پل‌های زاینده‌رود معروف‌تر است. پل تاریخی خواجو در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ در فهرست آثار ملی ایران قرار گرفت. پل خواجو روی رودخانه زاینده‌رود در شهر اصفهان قرار گرفته است و با سی و سه پل (پل الله وردی خان) حدود ۱۸۰۰ متر فاصله دارد. این پل در انتهای جنوبی چهارباغ خواجو و در انتهای شرقی خیابان کمال الدین اسماعیل اصفهانی خودنمایی می‌کند. اگر قصد دارید با مترو خود را به پل خواجو برسانید، ایستگاه سی و سه پل نزدیک‌ترین ایستگاه مترو است که می‌توانید مسیر دو کیلومتری تا پل خواجو را پیاده طی کرده یا از تاکسی استفاده کنید.

شادم از این‌که زمانی که رودخانه سر و صدایی داشت این پل را تجربه کردم. امسال مجددا به هوای باز بودن آب دیدن کردم. بی روح، خشک، کسالت بار. حتا آوازهای زیر پل خواجو هم دیگر صفای گذشته را ندارد. یا نروید، یا وقتی بروید که زاینده‌رود آب داشته باشد.

فضای داخل کریاس (شاه نشین) پل خواجو که پس از مدت ها دوباره باز شده بود 🔥🔥🔥

بهترین جا واسه آرامش و تنفس و رفع خستگی واقعا عالیه گفتن نداره

پل خواجو را پل شاهی و بابا رکن الدین و شیراز و حسن آباد هم نامیده‌اند و از بناهای شاه عباس دوم صفوی است که در سال 1060 هجری قمری بنا شده‌است. درازای پل 133 متر و پهنای آن 12 متر است . این پل را به نامهای دیگری نیز خوانده‌اند ولی به سبب قرار گرفتن در محله خواجو به پل خواجو بنام است . بازدید از این پل زیبا رو بخصوص در شب به تمامی دوستداران فرهنگ، هنر و معماری غنی ایرانی پیشنهاد میکنم.

یکی از زیباترین پل های اصفهان ایران و جهان از حدود چهارصد سال پیش تا کنون و جالبه که این پل هم مسیر رو گذر داره و زیر گذر و شاید تنها پل تاریخی باشه که این ویژگی رو داره معماری شگرف و رازهای معماری در ساخت پل قابل توجه است شمع های داخل دهانه پل تا طرح عقاب بال گشوده قابلیت سد شدن ‌طرحهای فرش و گلیم ایرانی تنظیم جریان اب و توزیع آن اتاقک زیبای شاه نشین باعث شده تا پلی منحصر ب فرد بنام پل خواجو بوجود بیاد

من بین پل های زاینده رود خواجو رو بیشتر از همه دوست داشتم! شب ها زیر پل جمع میشن گیتار و همه خوانی و ... واقعا فوق العاده ست. اگر نرفتید حتما برید و ترجیحا آخر شب برین ک توی دورهمی شرکت کنید