پل خواجو، جاذبه گردشگری در اصفهان، یکی از پل‌های تاریخی که هر گردشگری باید از آن عبور کند. این پل با طراحی زیبا و خطوط منحنی، جایگاه ویژه‌ای در دل شهر دارد و برای علاقه‌مندان به معماری و تاریخ، تجربه‌ای جذاب است. اگر می‌خواهید از چشم‌انداز رودخانه‌ی چهل‌برج عبور کنید یا فقط می‌خواهید لحظه‌ای آرامش پیدا کنید، این پل جای مناسبیه. یه یادآوری ساده: بهتره قبل از رفتن، یه فنجون چای ایرانی در کنار پل بنشینید تا حس آرامش شهر رو بهتر درک کنید.
پل خواجو، این شاهکار تاریخی و معماری صفوی که در دل زاینده‌رود اصفهان قرار گرفته، همه‌چیز رو به هم می‌چسبونه: از ستون‌های ۲۳ تایی و کاشی‌کاری‌های خیره‌کننده تا بخش‌های “شاه نشین” که یه‌بار دیگه باز شده و حالا شب‌ها زیر اون جمع می‌شن گیتار، آواز و حتی قلیون، همه‌چیز به یه فضای رمانتیک و سرزنده تبدیل می‌شه؛ همین‌طور آب‌انبار و بندهای زیرپایه‌اش، که وقتی آب می‌ریزه یا می‌خونه، یه دریاچه‌ی کوچک در پشت پل می‌سازه و منظره‌ای شگفت‌انگیز می‌فرستونه. مردم از همه‌جا می‌آیند، خانواده‌ها چای می‌نوشن، دوستان دورهمی می‌کنن، حتی یه‌بار دیگه در شب نورپردازی‌های ماهرانه‌اش، پل رو مثل یه ستاره‌ی درخشان می‌کنه. همه‌ی این‌ها باعث می‌شه هر بازدیدی مثل یه سفر به دوران شاه عباس دوم بشه، با حس شکوه، هنر و آرامش کنار رودخانه.
siamak moaven
۷ ماه قبل
۵
دیرینگی این گل به دوره شاه عباس دوم صفوی بازمیگردد و در سال ۱۰۲۹ خورشیدی بنا شده است. خواجو شکل تحریف شده کلمه خواجه است و این نامگذاری به مناسبت لقب بزرگان و خواجه های عصر صفوی در محله مجاور , صورت گرفته است.
این پل را همچنان پل شاه و پل بابا رکن الدین (مسیر فتن به خانقاه و آرامگاه بابا رکن الدین در تخت قولاد) نامیده اند.
پل خواجو را زیباترین پل تاریخی زاینده رود دانسته اند , ساختمانی مخصوص در میانه پل بنا شده است که به بیگلربیگی شهره است و برای اقامت موقت شاه صفوی و خانواده او ایجاد شده بود که هم اکنون نیز وجود دارد. درازای این پل بیست و چهار دهانه , ۱۳۳ متر و پهنای آن ۱۲ متر است.
خواجو یکی از پل‌هایی است که در تنظیم جریان آب در رودخانه به دلیل وجود دروازه بند یا دریچه در زیر قوس‌هایش نقش داشته است. هنگامی که دریچه‌های سد بسته میشده است، سطح آب در پشت پل بالا آمده، امکان ایجاد دریاچه در پشت پل مهیا میشده است. بنای این سد و دریاچه برای این بوده که منظره ای جهت عمارات و باغهای واقع در آن محل باشد و در هنگام جلوس در آن عمارات و باغات از منظره دریاچه ای که با بستن سد ایجاد میگردید لذت برند.
« پل خواجو »
این پل یکی دیگر از زیباترین بناهای شهر اصفهان است که در سال ۱۰۶۰ هجری قمری در دوره شاه عباس دوم صفوی بنا شده است. این پل را همچنین پل شاه، پل بابا رکن‌الدین می‌نامند. در میانه پل نیز ساختمانی مشهور به بیگلربیگی قرار دارد که برای اقامت موقتی شاه صفوی و خانواده او ایجاد شده بود و هم‌اکنون نیز وجود دارد و دارای تزئینات و نقاشی زیبایی در تاقهای آن است.
این پل بیشتر به منزله سد بوده و در میان هریک از دو ضلع شرقی و غربی پل ساختمانی بنا شده که شامل چند اتاق مزین به نقاشی است.
این ساختمان که، شاه نشین نامیده می‌شود جایگاه بزرگان و امیران بوده است. این پل دارای ۲۴ دهانه است که در اطراف دهانه مکعبهای با دقت تراش خورده است که با سد‌های چوبی برای گرفتن جلوی آب رودخانه مسدود میگردید. وقتی که دریچه‌های سد بسته میشده، سطح آب بالا می‌آمد و نمای زیبایی را مهیا میکرد. بنای این سد و دریاچه برای این بوده که منظره ای جهت عمارتها و باغهای واقع در آن محل باشد که در هنگام جلوس در آن عمارات و باغات از منظره دریاچه ای که با بستن سد ایجاد میگردید لذت ببرند.
چندمین سفرم به اصفهانه و آخرین باری که رفته بودم شهریور ۹۹ بود که زاینده‌رود آب داشت و پل خواجو صفا و قشنگی زیاد...
مسیر اصلی پل خواجو رو اون زمان یعنی شهریور ۱۴۰۴ بخاطر یه مراسمی بسته بودن که ما با زحمت زیاد از کوچه پس کوچه‌های خیلی باریک رسیدیم به پل خواجو. قسمت بالای پل که بسته بود سر و صدای زیادی هم به واسطه‌ی مراسم میومد ولی زیر پل و در دالان‌هاش هر گروهی بصورت جداگونه مشغول بزن و بکوب بودن که صداها کمتر به گوش برسه و مردم فارغ از اون فضا سعی داشتن شاد باشن. در کل حال و هوای خوبی داشت ولی خب پل خواجو هم بدون زاینده‌رود دلگیره و صفای قبل رو نداره.
پل خواجو، درشهر اصفهان و بر روی رودخانه زاینده‌رود در شرق سی وسه پل قرار دارد.
خواجو شکل تحریف شده کلمه خواجه است که به مناسبت لقب بزرگان و خواجه‌های عصر صفوی در محله مجاور این پل بدین عنوان نامیده‌اند. این بنا در ۱۵ دی ۱۳۱۰ به شماره ثبت ۱۱۱ ثبت ملی شده است و در ۱۰۶۰ قمری برابر با ۱۰۲۹ خورشیدی و ۱۶۵۰ میلادی به شکل فعلی آن احداث و ساخته شد.
