خانه ماپار، موزه‌ای است که به یادبود واقعه تاریخی اهمیت دارد. این مکان زیبا با فضایی آرام و دلنشین، تجربه‌ای انسانی از گذشته را به بازدیدکنندگان منتقل میکند. اسناد، تصاویر و اشیای مرتبط در کنار توضیحات صمیمانه راهنمایان، حال و هوای ابعاد گوناگون این رویداد را بهتر می‌نمایاند. اگر به تاریخ محلهٔ اهواز و خردادهای گذشته علاقه‌مندید، بازدید از این موزه را از دست ندهید.
خانه ماپار، این خانه‌ی قدیمی و تاریخی که در دوره پهلوی ساخته شد، حالا به‌صورت کافه و شربتخانه در دست بخش خصوصی فعالیت میکند؛ اکثر بازدیدکنندگان از فضای باصفا، حیاطی کهن‌سال، درخت نخلی خمیده و حوض‌های زیبا لذت می‌برند، اما نکته‌ای که بارها مطرح شده، قیمت‌های نسبتاً بالا و زمان انتظار برای سفارش است؛ بعضی‌ها حتی به‌دلیل عدم اطلاع‌رسانی در مورد ساعات باز و بسته بودن، به‌صورت ناخواسته درگیر می‌شوند. در عین حال، شربت‌های خانگی مثل شربت خرما و شربت نارنج، و صبحانه‌های محلی، تجربه‌ی خوبی ارائه میدهند، ولی خدمات پرسنل گاهی به‌نظر می‌رسد حرفه‌ای نیستند. پارک کردن در اطراف خانه مشکل‌ساز است و توصیه می‌شود از کوچه‌های اطراف استفاده کنید. در مجموع، اگر به دنبال یک فضای تاریخی و دلنشین برای استراحت یا صرف صبحانه باشید، خانه ماپار گزینه‌ی خوبی است، البته باید انتظار قیمت و زمان انتظار را داشته باشید.
siamak moaven
یک سال قبل
۴
در حال حاضر این خانه با کاربری شربتخانه و رستوران فعالیت میکند فضای بسیار باصفا و دلنشینی دارد. ما صبح به تماشای خانه ماپار رفتیم و از اونجایی که به تازگی صبحانه خورده بودیم بر آن شدیم تا اسپرسو سفارش بدیم که به دلیل قطع بودن برق میسر نشد بنابراین پس از تماشا , خانه را ترک کردیم. ولی با توجه به مشتریان فراوانی که برای خوردن صبحانه به ماپار آمده بودند, گمان میکنم کیفیت خدماتی که ارائه میدهند مطلوب و مورد رضایت باشد...
این خانه در دوره پهلوی اول ساخته شده و دارای زیرزمین های سنگی, دو حیاط با دو حوض , درهای چوبی , تزئینات آجری و طاق و نماهای زیباست. نمای بیرونی آن کاملا برونگرا و ساختار درونی آن کمتر سنتی است. نقش فرمی ایوان در این بنا کمرنگ شده و اتاق های سنتی شامل تالار و سه دری و همچنین اتاق های مدرن است. بنا طی سال های ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴ بازسازی شده و سپس مدتی به مرکز آموزش و آفرینش هنرهای سنتی مبدل شده اما در نهایت جهت بهره برداری به بخش خصوصی واگذار گردیده است. این خانه در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
زمستان ۱۴۰۳ در سفرم به آبادان، توقفی کوتاه در اهواز در خانه ماپار داشتیم برای دیدن دوستم که ده سال بود ندیده بودمش. خونه‌ای قدیمی مربوط به دوران پهلوی ، حیاطی کهن‌سال با درهای قدیمی و شیشه‌های رنگی و دیوارهای آجرپوش در دورتادور، درخت نخلی خمیده، حوض آبی مصفا و گلدان‌های سفالی دل‌انگیز. پرسنلش دختر و پسرهای جوانی ، خوش برخورد و مهربان بودند. شرت ها در کاسه های سفالی سرو میشد با یخ . من یه نوع شربت سفارش دادم که از صمغ خرما بود. متاسفانه اسم درستش یادم نیست. در کل تجربه عالی بود و توصیه می کنم حتما تجربه اش کنید
یک خانه قدیمی در حاشیه بازار اهواز که در یک کوچه واقع شده است.مطابق آنچه در جلوی خانه نوشته شده متعلق به دوره پهلوی اول است.ما برای صرف چای آنجا بودیم. منوی خیلی متنوعی نداشتند.مواردی برای صبحانه بود و بقیه، منوی کافی شاپ بود.منو قیمت نداشت که از نظر من نقطه ضعف است.کارکنان چند نفر جوان خوش برخورد بودند. البته به نظرم بیشتر سرشان به خودشان گرم بود. فضای داخلی سنتی و زیبا بود ولی نیاز به رسیدگی داشت که به روزتر و منظم تر شود.در منو سرویس چای با خرما ... ذکر شده بود که برای ما نبات و دارچین و گل سرخ همراه با مقداری چای ترش آوردند. قیمت یک سرویس چای چهار نفره و بهمن ماه سال ۱۴۰۳ معادل ۲،۱۱۰،۰۰۰ ریال بود.در کل کم و بیش فضا و خدمات قابل قبول بود ولی خیلی بهتر می‌توانست باشد.
یک خانه قدیمی و بسیار دلنشین و باصفا که آقای ماپار از تجار خوزستانی اینجا رو حدودا سال ۱۳۰۵ ساختند و وراث ایشون به میراث فرهنگی واگذار کردند و در حال حاضر توسط بخش خصوصی بهره برداری میشه.
امروز که این کامنت رو میذارم ورودی نفری ۲۰ هزار تومان هست. مسیرش خیلی راحته وسط شهر هست اما جای پارک سخت پیدا میشه ترجیحا کوچه های اطراف پارک کنید و چند دقیقه پیاده روی داشته باشید.
برای دقایقی میتونید توش استراحت کنید و پیشنهاد من اینه که غروب به اینجا مراجعه کنید که هوا خنک تر باشه. حتما نوشیدنی های سردشو امتحان کنید. ارزش یکبار دیدن رو داره.
فروردین ۱۴۰۴
