قاسم رنجبر (میرزا)
۲ سال قبل
حمام خزینه در قسمت غربی شهر ایج و در فاصله حدود ۱۰ متری از مسجد جامع قرار گرفته است .این حمام که از قدمت بسیار بالایی برخوردار است . حمام خزینه دارای یک درب ورودی که بسمت قبله باز می شد و این درب به راه رویی ختم می شد که در این راه رو دو درب دیگر که یکی بسمت غرب و دیگری بسمت شرق باز می شد و درب سمت غرب آن به سمت اتاقی که به آن گلخن می گفتند شما را هدایت می کرد و در گلخن مخازن آب سرد و گرم می بود که آب در ااین مخزن به وسیله آتشی که در زیر آن مهیا می کردن گرم می شد و به محل آتش کردن نیز تون می گفتند .آب این مخازن بسویله جوی از آب چشمه بدره تامین می گشت و بعد از گرم شدن آب و همچنین هدایت آن با آب سرد به طرف دیگر حمام به احتمال قوی از سفال هایی که به شکل لوله امروزی می بوده و یا با تراشیدن سنگ و به شکل شیار و پوشیدن سطح روی آن کار انتقال آب از مخازن به مکانی که به آن خزینه می گفتند انجام می شده است . حال باز می گردیم و در ابتدای راه ورودی به حمام که دربی به سمت شرق راه رو اول با ۵ پله که از جنس سنگ می بود به سمت پایین می رفتند و در انتهای پله پنجم مکانی بود که به آن پاگرد می گفتند و این پاگرد در اصل مسیر حرکت شما را تغییر می داد و شما را به سمت دیگر هدایت می کرد که راه رویی بود که به اتاقی که در وسط آن حوضی مستطیل شکل می بود و دور تا یک متر از حوض که به اطراف فاصله می گرفتید چهار سنگ که تراشیده و صیقل داده شده بود ذمشاهده می کردید که این چهار سنگ شما را به سکویی که حدود یک متر نیم از سطح حوض ارتفاع داشت هدایت می کرد .این مکان بنام رختکن نام گرفته بود و آن حوض که عمق آنچنانی نداشت برای اینکه بعد از حمام کردن پاهای خود را در حوض می گذاشند و بعد به روی سنگ ها می رفتند و از آنجا به همان سکویی که لباس ها در آنجا به دار آویخته شده بود می رفتند .در قسمت شرقی این مکان راه رویی به طول دو متر الی سه متر می بود که با یک زاویه ۹۰ درجه شما را به یک راه روی دیگر متصل می کرد که در این راه رو و در قسمت شرقی آن دو خزینه آب وجود داشت که مردم با برداشتن آب و طی نمودن راه رو به مکانی که به آن صحن می گفتند وارد می شدند و در صحن حمام برای شستن بدن مورد استفاده قرار می گرفت که در این صحن چند اتاقک یک در یک وجود داست که به آنها نمره می گفتند و مردم با همان آبی که با ظرف که معمولا یک ظرفی که به لگن شهرت داشت بدن خود را شستشو می دادند و اگر آب نیاز داشتند باید باز به سراغ خزینه می رفتند و از آنجا اب برداشته و با خود به صحن می اوردند . علت پایین بودن صحن و وجود راه رو های متعدد فقط برای این خاطر بود که هوای گرم از حمام خارج نشود و هوا در تمام نقاط حمام یکنواخت بود ..این حمام که در حال حاضر که به نظر می رسد که مخروبه ایی بیش نیست ارزش تاریخی بسیار بالایی دارد چون این حمام فقط ورودی های آن با خاک مسدود شده است و نیاز به برداشتن این خاک ها می باشد تا حمام به همان صورت گذشته نمایان شود و مطمئنا تمام راه رو ها و اتاق های آن کاملا سالم باشد و محلی برای تماشای تاریخ تمدن این شهر محیا می شود که سالانه تعداد زیادی از گردشگران داخلی و خارجی به منظور تماشا قدم به این شهر خواهند گذاشت که موجب رونق اقتصادی این شهر خواهد شد و این حمام یکی از هزاران جاذبه گردشگری شهر ایج در استان فارس می باشد .این بنای تاریخی در بطن شهر ایج به دست فراموشی سپرده شده استو در برخی از خبرهای این شهر در بین مردم شنیده می شود که افراد سودجو در پی تخریب آن و ساخت خانه مسکونی وشخصی هستند و از بی اطلاعی مسولین قصد سوء استفاده از این بنای تاریخی را دارند . آثار تاریخی متعلق به افراد خاصی نمی باشد و به همه مردم تعلق دارد و همه در حفظ و نگهداری آن باید کوشا باشند
.jpg)




.jpg)