معبد خورهه

بسیار زیبا و عجیب. متاسفانه اطلاعات از این اثر بسیار کم هست و تاریخ دقیق ساخت و کارکرد آن به صورت دقیق مشخص نیست. در زمان غروب آرامش و روح بسیار دلنشینی داشت.

طبق توضیحات ورودی مجموعه، به احتمال قوی یه معبد بوده، دو تا ستون بزرگ و چند تا ستون نیمه و کوچیک هم باقی مونده و همچنین یه بنای کاهگلی که فقط دیواره هاش روبروی ستون‌ها باقی مونده، تو بهار مخصوصا فروردین به دلیل موقعیت جغرافیایی طبیعت زیبایی داره.

اینجا با قدمت بیش از دو هزار سال، روزی روزگاری یک مجموعه مسکونی بوده، برخی معتقدند که مربوط به دوره سلوکیان هست و بعضیها هم میگن اشکانی هست، ولی در کل معماری پارتی داشته، و خوب گویا ثبت ملی هم شده، اما... اما دریغ از کمترین توجهی به حفاظت از این محوطه تاریخی! بی صاحب اون گوشه برای خودش افتاده و مسئولین لطف کردن، دورش رو داربست زدن و یه سری وصله پینه انجام دادن که نریزه!!!!

باور نکردنی است که معبدی مربوط به احتمال زیاد دوره اشکانیان اینگونه از گزند روزگار در امان نمانده...جز دو ستون که آنهم برای نریختنش دور تا دورش را داربست گذاشته آمد بقیه ستون‌ها فرو ریخته و محوطه کاوش نشده اما به خوبی میتوان نحوه ساخت ستون‌ها را متوجه شد....راهش آسفالت و دد دسترس است....

اگه سمت محلات و اب گرم رفتید میتونید تو روستای خورهه اقامت کنید یا از محلات سری به این معبد بزنید. این معبد از ۲۲۰۰ سال پیش بوده و در زمان سلوکی یا اشکانی ساخته شده.متاسفانه هیچ امکانات و تابلوهای کاملی در این مکان نیست و این اثر رو به تخریب هست و مراقبت خوبی از اون نمیشه

. گذری ب تاریخ ایران🔥🔥🔥 واژه خورهه در اوستا به معنای محل برآمدن خورشید است.🔥🔥🔥 معبد خورهه که با نام محوطه تاریخی خورهه نیز شناخته می‌شود، از جاهای دیدنی محلات به شمار می‌آید و در مجاورت روستای خورهه در ۴۸ کیلومتری شمال شرق شهرستان محلات در استان مرکزی قرار گرفته است. برخی محققان آن را یک معبد باستانی مانند معبد آناهیتا دانسته‌اند و برخی دیگر آن را یک بنای دارای خاصیت هلنیستی یونانی ذکر کرده‌اند. برخی نیز آن را بقایای یک آتشکده باستانی دانسته‌اند. . گذری ب تاریخ ایران🔥🔥🔥 واژه خورهه در اوستا به معنای محل برآمدن خورشید است.🔥🔥🔥 معبد خورهه که با نام محوطه تاریخی خورهه نیز شناخته می‌شود، از جاهای دیدنی محلات به شمار می‌آید و در مجاورت روستای خورهه در ۴۸ کیلومتری شمال شرق شهرستان محلات در استان مرکزی قرار گرفته است. برخی محققان آن را یک معبد باستانی مانند معبد آناهیتا دانسته‌اند و برخی دیگر آن را یک بنای دارای خاصیت هلنیستی یونانی ذکر کرده‌اند. برخی نیز آن را بقایای یک آتشکده باستانی دانسته‌اند.

این که اثری با چنین قدمت و اهمیتی اینطور بدون محافظت و نگهداری رها شده بسیار ناراحت کنندست.

باعث تاسفه که از آثار باستانی با همچین قدمتی، به درستی نگهداری نمیشه.

یک مکان تاریخی چند هزار ساله که متاسفانه هیچ حفاظت و نگهداری ازش نمیشه. ارزش دیدن داره

این معبد برای دوستداران آثار باستانی جالب و دیدنی هست.

🏛️ معبد باستانی خورهه | Khurheh Temple (محلات) معبد سنگی خورهه، در نزدیکی روستای خورهه در شهرستان محلات، یکی از آثار شگفت‌انگیز باستانی ایران است که قدمت آن به حدود ۲۲۰۰ سال پیش بازمی‌گردد. پژوهش‌ها درباره‌ی تاریخ دقیق ساخت این بنا همچنان ادامه دارد، اما بیشتر باستان‌شناسان آن را مربوط به دوران سلوکی یا اشکانی می‌دانند—دوره‌ای که ایران میان تأثیرات فرهنگ یونانی و هویت شرقی در نوسان بود. ستون‌های بلند و زیبا با سبک معماری هلنیستی، این مجموعه را به اثری کم‌نظیر در معماری باستانی ایران تبدیل کرده‌اند. هنوز هم درباره‌ی کاربری اصلی آن—معبد آیینی، کاخ حکومتی یا هر دو—بحث‌های علمی وجود دارد. معبد خورهه، در کنار روستای زیبای خورهه با چشم‌انداز طبیعی زیبا، و در نزدیکی آبگرم محلات مقصدی جذاب برای علاقه‌مندان به تاریخ، عکاسی و میراث فرهنگی است.

خرابه های این معبد در شهرستان محلات روستای خورهه و از شهر محلات ۴۸ کیلومتر فاصله دارد و فاقد هر گونه امکانات است

این مکان فوق العاده است و البته شما بهترین زمان برای بازدید از این مکان تاریخی یا این روستا میتونید تو پاییز به خصوص تو آبان دیدن کنید، یه جشن انار فوق العاده ای داره که شما با تیر دو نشون میزنید، هم ازروستا و مکان تاریخی دیدن میکنید و هم اینکه تو این جشن با قیمت های خوب بهترین انار رو میخرید.

بسیار جای قشنگیه. حیف که کسی نمیدونه این معبد کجاس و تقریبا متروکه شده

خورهه در اوستا به مفهوم «محل برآمدن خورشید» و همچنین به معنی«منطقه ییلاقی» آمده است. محوطه تاریخی خورهه از آثار تاریخی به جا مانده از روزگار اشکانی، ساسانی، اسلامی و  نیز سلجوقی است و  ۳۰۰۰ متر مربع وسعت دارد. از این محوطه تاریخی تنها دو ستون متشکل از شش قطعه سنگ با مجموع ارتفاع هشت متر، بقایای فرو ریخته ستون‌ها، بخشی از دیواره‌های سنگی، گورها و آثار به دست آمده در شش مرحله عملیات کاوش در این منطقه به جا مانده است.

بقایای ستون‌های سنگی و معبد خورهه جای جالب و دیدنی هست ولی با این که فاصله زیادی از بزرگراه سلفچگان به دلیجان نداره، کمتر شناخته شده. چیزی که برای من جالب بود شماره و تاریخ ثبت این اثر در فهرست آثار ملی ایران (سال ۱۳۱۰ خورشیدی) بود که نشان‌دهنده اهمیت زیاد آن است

از این جا جز پلان ساختمان، دو تا ستون که به زور داربست سرپا مونده، و تعدادی سنگ های شکسته، چیزی باقی نمونده. البته در جایی خوش آب و هوا قرار گرفته.

بنایی تاریخی مربوط به دوره سلوکی- اشکانیان می باشد که از آن تنها دو ردیف ستون به همراه سرستونهای آنها باقیمانده است درجهت نگهداری بنا داربست هایی در اطراف آن نصب گردیده شکوه و عظمت این بنا ما را بیاد ستون های بنای تخت جمشید می اندازد اما به جهت معماری بنا ریزه کاری های تخت جمشید در آن دیده نمی شود یا امکان دارد از بین رفته باشد همچنین بنا دستخوش تغییرات اقلیمی گشته و در وضعیت نامناسبی می باشد

راه های دسترسی به ستونهای خورهه محلات، جاده محلات به آبگرم 20 کیلومتر یا راه آبگرم از مسیر جاده قم اصفهان 12 کیلومتر از مسیر اصلی و دارای جاده آسفالته است. به سمت روستای خورهه حرکت کرده و پس از عبور ا ز روستا، حدود دو سه کیلومتر بالاتر، از جاده خاکی سمت چپ خارج می شوید. در این مجموعه تاریخی امکانات خاصی پیش بینی نشده است. در نزدیکی آن آرامستان خورهه و یک امام زاده قرار دارد که از امکانات آن مجموعه می توان استفاده کرد. مجموعه بقایا و ستونهای خورهه از آثار بر جای مانده از دوران باستان ایران زمین است که مورخان از این مجموعه به عنوان، آتشکده، معبد، کاخ و مرکز برگزاری جشنها و مراسم های مذهبی و ملی، عمارت و منزل ییلاقی و قبرستان یاد کرده اند که در دوره های باستان و دوره اسلامی مورد استفاده بوده است. آنطورکه در منابع تاریخی ذکر شده در کاوش های به عمل آمده از این منطقه، آثار متعددی از دوره سلوکیان، اشکانیان، ساسانیان و دوره اسلامی به دست آمده است که نشانگر کاربردهای مختلف آثار این منطقه در دوره های مختلف بوده است. بررسی تحقیقات انجام شده و آثار کشف شده در دشت و ارتفاعات خورهه نشان می دهد سابقه سکونت و قدمت منطقه به هزاره دوم قبل از میلاد باز می گردد. این منطقه دارای اسناد تاریخی است و “لویی واند نبرگ” در کتاب باستان شناسی ایران باستان به نقل از هرتسفلد آورده است: “قابل تذکر است کمی به سمت جنوب در خورهه که سر راه اراک به کاشان است، معبدی است که هنوز دو ستون یونانی در آن پا برجاست.” پایه این ستون ها مدور ساده و سر ستون ها به سبک و شیوه ایونیک که نوعی دیگر از ستون سازی یونان با افکار و اسلوب محلی است، ساخته شده است.اولین نقشه این منطقه توسط مهندس حاکمی در سال ۱۳۵۵ با تحلیل معماری کشیده شد.بنای تاریخی خورهه در مساحتی حدود ۳۵۵۰ متر احداث شده که شامل سه بخش ایوان اصلی، مجموعه بخش شمالی و مجموعه بخش غربی است.ایوان اصلی دارای ۱۲ ستون در دو ردیف بوده و در چهار طرف دارای دیواره جرز مانندی است. ارتفاع ستون ها به بیش از هفت متر رسیده که با توجه به حجم سقف ایوان ها ارتفاع ستون ها به بیش از ۹ متر می رسیده است.دو ستون از این مجموعه برجای مانده است. ستونها سنگی و با توجه به وجود معادن سنگ در محلات، جنس آنها از نوع تراورتن بهترین نوع سنگ است. این آثار با آثاری چون تخت جمشید از نظر نقش بندی تفاوت داشته و از پایه ستون به طرف بالا به شکل مخروطه ناقص باریک ساخته شده و سطح مخروط ها حلزونی است.بر اسا اسناد موجود تا سال ۳۷۸ هجری چهار ستون پابرجا بوده است که به مرور تخریب شده اند.اکثر آثار کشف شده در این منطقه به سال ۱۳۵۵ بازمی گردد و در بین آثار کشف شده، می توان به پیه سوز سفالی، کوزه دسته دار، کوزه کروی، قطعات سنگی تزئینی و شیشه، اشیاء فلزی و اسکلتهای انسان اشاره کرد.

یک مکان جالب تاریخی در دل کوههای محلات با آب و هوای خوب. در مسیر سلفچگان به دلیجان به روستای دودهک که برسید در سمت راست خود تابلوی آبگرم محلات را می بینید. به سمت همان جاده بروید پس از حدود 12 کیلومتر جاده خوب آسفالت به روستای خورهه و سپس به معبد خورهه می رسید. درفصل اردیبهشت بسیار دیدنی است. معبد متعلق به دوره اشکانی است.