سینمای ایران لاله زار، بنای میراثیِ پررنگ با معماریِ تاریخیِ جذاب که قدمِ خاطرهها را نگه میدارد. اینجا مثل دوستی است که از دلِ تهرانِ قدیم حرف میزند؛ با گرمای فضایش و داستانهایی که از روزهای نمایشِ کلاسیک میگوید. اگر دنبال آرامشِ نوستالژیک هستی، قدم بگذار و حسِ سینماییِ آن را تجربه کن.
سینما ایران متعلق به آرنولد یاکوبسون و الکساندر لوین بود.
بعد از به قتل رسیدن الکساندر در ۱۲ تیر ۱۳۱۶ در مقابل سینما ایران، آرنولد یاکوبسون با شرکای دیگرش محلی را که مدتی تئاتر دائمی نکیسا متعلق به ارباب افلاطون شاهرخ بود، در اختیار میگیرند و بعد با خریدن خانههای آقای دکتر نوذری و دکتر گوهر خاکپور و تخریب آنها، سینمای فعلی ایران را در سوم اسفند ۱۳۱۹ افتتاح میکنند.
دیگر سینمایی نمانده سازه ای با نمای اشکی شکل با تابلوی سیاه و پوسیده دری که سال هاست باز نشده در میانه لاله زار وسط بازار الکتریکی ها که خیابان دو طرفش پر از موتور سیکلت های پارک شده
در جستجوی پیشینه اش آگهی فروش ساختمانش را دیدم به قیمت ۲۷۲ میلیارد جالب بود اگر من از همین الان پول هایم را خرج نکنم و همه را برای خریدش جمع کنم ۹۰۰ سال دیگر می توانم قیمت امروزش را بخرم ، من رفتم تا پول جمع کنم برای خریدش