معبد مهر

معبد مهر، احتمالن متعلق به زمان اشکانیان و دوران مهرپرستی، که البته با توجه به کتیبه‌های قرآنی احتمالن در دوران اسلامی (ببشتر ایلخانی) هم ازش به‌عنوان معبد یا جای مقدس استفاده شده... بسیار دیدنی. 👌

مشاهده در گوگل مپس

معبد مهر در حاشیه شهر مراغه واقع است. این بنا به زمان آئین مهرپرستی برمی گردد و برای پیش از هخامنشیان است. به این بنا خیلی رسیدگی نمی شود و در معرض نابودی است. اطراف این معبد هم یک قبرستان وجود دارد.

مشاهده در گوگل مپس

مکانی تاریخی با بیشتر از حدود ۳۲۰۰ سال قدمت که البته با بی سلیقه گی تمام به حال خود رها شده و کاملا تخریب شده و حتی با ایجاد یک سایبان ساده با ورق جلو بارش باران و تخریب ان را نگرفته اند و حتی یا ریختن کمی خاک میشود جلو وارد شدن سیلاب و تخریب ان را گرفت که البته با بی مهری تمام هیچ گونه حفاظتی از ان نشده. و کسی نبود که اطلاعات در اختیارمان قرار دهد. البته در شهر مراغه تقریبا تمام اماکن باستانی حتی داخل شهر هم مثل رصد خانه و گنبدهای تاریخی زیبای کبود و مدور و سرخ . . . دیگر جاها که یاد اور وزیر دانای ایرانی زمان ایلخانیان خواجه نصیر طوسی هست نیز به حال خود رها شده . و ترمیم و باز سازی که جای خود. حتی از همین چیزی که بعد از جور زمانه باقی مانده است هم حفاظتی نمیشود. وقتی رفتیم رصد خانه را ببینیم حتی مثل بقیه مکانهای تاریخی یک نفر برای فروش بلیط و گرفتن پول هم وجود نداشت و درب باز بود و هر کسی دوست داشت میرفت داخل . حتی جهت تداعی زمان قدیم و عظمت مراغه و رصد خانه زیبای ان زمان یک تلسکوپ حرفه ای هم در انجا نگذاشته بودند تا در شب یک نفر کارشناس چند تا سیاره و ستاره را نشان مردم بدهند . البته اگر شهر داری و یا حتی هتل های مراغه در جهت بازسازی اماکن تاریخی و رصد خانه همت کنند . فکر کنم درامد و اشتغال زایی خوبی برای جوانان داشته باشد.

مشاهده در گوگل مپس

مکانی زیبا و سحر انگیز که متاسفانه متولی ندارد. و ارزش دیدن دارد. معبد مهر مراغه در زمره یکی از نخستین سکونت گاه‌ها و معابد بشر پیش از تاریخ به شمار می آید. این بنای تاریخی  به احتمال قوی متعلق به دوره‌ی اشکانی است و مکانی به منظور برگزاری آیین پرستش مهر یا میترا و متعلق به آیین مهرپرستی یا میترائیسم  می‌ باشد. اهالی منطقه این محوطه را با نام‌هایی مانند «امامزاده معصوم مراغه‌ای»، «خانقاه»، «اجاق» و «اولیا» نامیده‌اند و مناطقی مانند «معبد»، «قبرستان»، «اصطبل»و«چله خانه» دارد که به‌نظر می‌رسد قبرستانی مربوط به عصر آهن است.این معبد در زیر یک گورستان تاریخی قرار داردو با خاک‌برداری، بخش‌هایی از آن، خود را نمایان کرده، اما همچنان بخش عمده‌ای ازآن در زیر خاک قرار دارد. معبد “مهر” مراغه نیایشگاه زیرزمینی ومحل پرستش خورشید و برگزاری آیین مهرپرستی در جنوب روستای ورجوی مراغه به صورت زیرزمینی و صخره‌ای بنا شده‌است. پیروان آیین مهر، آن را با تراشیدن قطعه سنگی عظیم از جنس شیست با دهانه‌ای به عرض ۵/۴ متر به وجود آورده‌اند.این بنا را از نظر حجم کار و دقت هنرمندانی که در امر حجاری آن دخیل بوده‌اند می‌توان جزء نمونه‌های ارزنده ستایشگاه‌های باستان دانست. با توجه به این که مشخصه معماری صخره‌ای تا دوران هخامنشی سطوح مسطح و راست گوشه بدون خطوط منحنی چه در درگاهها و چه در پوشش سقفها می‌باشد و در واقع این همان نکته‌ای است که ما را به پیشینه‌ی معبد مهر ورجوی و به دوره‌ی اشکانی راهنمایی می‌نماید.این مجموعه باستانی شامل قبرستان، معبد و یک محوطه تاریخی می باشد. مهرابه‌ها،نیایشگاه‌های مهرپرستان در روزگار باستان بوده‌است . مهرپرستی دینی ایرانی بوده که پرستش خورشید از اجزای اصلی آن به شمار می‌رفته‌است. دینی که از ایران و توسط دریانوردان سیسیلی،بازرگانان سوری و جنگجویان سریانی به اروپای غربی رخنه کرد و البته گسترش بسیار یافت.آیین پرستش میتره تا پیش از پذیرش رسمی دین مسیح از سوی امپراتوری بیزانس ، دین رسمی و عمومی دنیای غرب به شمار می رفت. مهر یا میترا خدای عهد و پیمان و میثاق بوده که پرستش آن در غرب تا شمال انگلستان و در شرق تا هندوستان، هزاران سال رواج داشته‌است و هنوز هم  نمادها و مظاهر میترائیسم در باورها و فرهنگ های مختلف تمدن های شرق و غرب وجود دارد. پیروان مهر او را فرشته مهر و دوستی و عهد و پیمان و مظهر فروغ و روشنایی می‌پنداشته‌اند. آنها بر این عقیده بودند که مهر در غاری متولد شده‌است از این‌رو هر جا غاری می‌یافتند، در آن به پرستش و نیایش مهر می‌پرداختند و آن مکان را «مهرابه» می‌گفتند. مهرابه ها معمولا مکان هایی اسرارآمیز و تاریک بود که آب جاری نیز درکنار آن  وجود داشت.بطور کلی می توان گفت آیین پرستش میتره ، مختص جنگجویان و دریانوردان روزگار باستان بود که همواره به پشتیبانی میترا یا مهر نیازمند بودند.به همین دلیل می توان ابراز داشت ، این آیین بیشتر مختص مردان بوده و کمتر زنی در آن جای داشته است. راز داری و نگه داری اسرار دینی یکی از ارکان مهم و حیاتی آیین میترا محسوب می شده است.از دیگر مشخصه های مهرابه های میترائیسم،وجود نگاره میترا به صورت جوان قوی اندام و جنگجویی است که خنجری بر یک دست دارد و با دست دیگر سر و گردن گاوی را محکم نگه داشته است تا مراسم قربانی کردن را اجرا نماید.به این ترتیب می توان پنداشت که آیین قربانی یکی از اجزای مهم و اساسی در میترائیسم بوده است.در اغلب نگاره های میترایی دو حیوان اسرارآمیز نیز وجود دارند.یکی کلاغی سیاه که نزدیک صحنه مراسم قربانی حضور دارد و دیگری مار که در نزدیکی قربانی است.هردوی این جانوران نماد رمزآلود بودن این آیین هستند. برخی معتقدند پس از ظهور دین زرتشت در ایران و تاکید وی بر پرهیز از قربانی کردن،مدتی مراسم قربانی در باورها و مناسک عمومی کمرنگ شد ولی بتدریج دوباره بازگشت.زرتشت بجای قربانی کردن موجودات زنده و حیوانات ، شکستن چند شاخه درخت انار که برسم نامیده می شود را توصیه نمود.

مشاهده در گوگل مپس